ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μετανάστες σε απόγνωση

Ο Αθιραµάν Κανάν ήταν ένας από τους εκατοντάδες «αόρατους» εργάτες του µεγαλύτερου πύργου του κόσµου, του Χαλίφα µε τους 168 ορόφους, στο Ντουµπάι. Ηταν πιστός στη γυναίκα του, αφοσιωµένος στο παιδί του και τη δουλειά του. Από τη ρουτίνα του δεν ξέφευγε ποτέ. Μέχρις ότου ξηµέρωσε εκείνη η µέρα, πάνε τρεις εβδοµάδες τώρα… Στις επτά το πρωί ακριβώς χτύπησε κάρτα. Ευθύς αµέσως κατευθύνθηκε στα ανώτερα πατώµατα, όπου και δούλευε για να εξασφαλίσει το µεροκάµατό του. Καµιά ώρα αργότερα, ο 38χρονος Αθιραµάν, από την Ινδία, βούτηξε από τον 147ο όροφο. «Του είχα µιλήσει το προηγούµενο βράδυ και φαινόταν καλά», θυµάται ένας άλλος ινδός εργάτης, φίλος και πρώην συγκάτοικός του, που τον ήξερε επτά χρόνια. «Ακόµη δεν µπορώ να το πιστέψω», προσθέτει – όπως και οι περισσότεροι σε αυτές τις περιπτώσεις.

Το σάλτο µορτάλε του Κανάν προστέθηκε στις 25, γνωστές, αυτοχειρίες που έχουν διαπραχθεί από τον Ιανουάριο. Πέρυσι αυτοκτόνησαν 113 Ινδοί, ενώ οι στατιστικές δείχνουν πως κάθε τρεις µέρες ένας εργάτης τερµατίζει τη ζωή του. Με αυτά τα νούµερα, οι Αρχές αναγκάστηκαν πλέον να εξετάσουν µε µεγαλύτερο ενδιαφέρον τι ακριβώς συµβαίνει µε τους µετανάστες εργάτες στα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, που συνωστίζονται στους πύργους και τις οικοδοµές, αλλά που µόλις αχνοφαίνονται από τα πολυτελή γραφεία και τα µεγαθήρια εµπορικά κέντρα. Οπως προκύπτει από πρώιµες έρευνες, οι εργάτες έχουν συγκεκριµένα παράπονα: απλήρωτοι µισθοί (αρκετά χαµηλότεροι από 200 ευρώ), εξαντλητικές ώρες εργασίες, υψηλοί φόροι, αποµόνωση. Εκτός όλων αυτών, οι προϊστάµενοί τους, τους κρατούν ως «εγγύηση» τα διαβατήριά τους.

Πάνε δέκα χρόνια από τότε που ο Κανάν µετακόµισε στο Ντουµπάι. Καταγόταν από µια εύφορη και πολιτιστικά πλούσια περιοχή στη Νότια Ινδία. Και δεν θα αποφάσιζε ποτέ να µεταναστεύσει, αν δεν έµπλεκε σε κληρονοµικές περιπέτειες µετά τον θάνατο του µεγαλύτεροι αδελφού του. Τις τελευταίες µέρες όµως, το είχε πει σε φίλους σε συγγενείς: πνιγµένος µέσα στα άγχη, είχε αποφασίσει να ταξιδέψει στην πατρίδα και να ξεκαθαρίσει το θέµα. Οπως µεταδίδουν τα τοπικά µέσα, δεν κατάφερε ποτέ να πάρει άδεια. Ο προϊστάµενός του βέβαια το αρνείται κατηγορηµατικά.

«∆εν είναι ο µόνος. Πολλοί από µας υποφέρουµε από παρόµοιες καταστάσεις», σχολιάζει άλλος εργάτης, που για ευνόητους λόγους προτιµά να κρατάει την ανωνυµία του. Οπως και ο Κανάν, οι περισσότεροι δεν δουλεύουν µόνο για τους ίδιους. Με τον πενιχρό µισθό τους, πρέπει ακόµη να ζήσουν οι γονείς τους, οι γυναίκες τους, τα παιδιά τους.

Στα ΗΑΕ, ένα µικρό πλην εύπορο κράτος του Οργανισµού Πετρελαιοπαραγωγών Κρατών (OPEC) που φιλοδοξεί να πρωτοστατήσει ως οικονοµικό και πολιτιστικό κέντρο, ζουν 1,75 εκατ. Ινδοί: τρεις στους πέντε είναι εργάτες, σύµφωνα µε τα επίσηµα κυβερνητικά στοιχεία της Ινδίας. Τα εργασιακά τους δικαιώµατα; Από την περυσινή έκθεση της ανθρωπιστικής Οργάνωσης Human Rights Watch προκύπτει πως οι κυβερνήσεις Ασίας και Μέσης Ανατολής έχουν αποτύχει παταγωδώς στην καταπολέµηση της κακοµεταχείρισης των µεταναστών εργατών.