ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ Το Μουσείο Μπενάκη και η Πλατεία Συντάγµατος

Ηµουν κι εγώ εκεί. Ανάµεσα στους περιπλανώµενους του Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς, στην έκθεση «ΑΑΟ: Ηθική/Αισθητική». Σκοπός µας: η ανάγκη να δηλώσουµε µε την παρουσία µας ότι νοιαζόµαστε για την πόλη και τη σύγχρονη πραγµατικότητα.
Το περιεχόµενο της έκθεσης µοιάζει µε ένα µοντέρνο ηµερολόγιο, γεµάτο διαγράµµατα, χάρτες, φωτογραφίες, συνθήµατα, γραφιστικές απεικονίσεις από τα Εξάρχεια, το Κολωνάκι, την περιοχή του Κεραµεικού, το δηµοτικό σχολείο κοντά στον Σταθµό Λαρίσης. Οι συµµετέχοντες προσπάθησαν µε χιούµορ και ουτοπία να επινοήσουν έναν νέο κώδικα αστικής συµπεριφοράς. Για την ανακύκλωση των άδειων πλαστικών µπουκαλιών (χρήσιµων στους ξενύχτηδες που αναζητούν για παράδειγµα δηµόσιο ουρητήριο στην Τοσίτσα), την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων (για να παίζουν τα παιδιά στα σχολικά διαλείµµατα), την ανθρώπινη επικοινωνία µε δράσεις συµπαράστασης προς τα αδύναµα µέλη της κοινωνίας των εθνών στο κέντρο της πόλης.
Αλλά µία σύγχρονη έκθεση πρέπει να είναι ανοιχτή και στους νέους δηµιουργούς. Είναι ένα από τα κλισέ το οποίο οι επιµελητές αρέσκονται να χρησιµοποιούν για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους στην αλυσίδα της πολιτισµικής παραγωγής. Γι’ αυτό και υπάρχει λοιπόν η παράλληλη έκθεση «Αίθουσες Επιβράδυνσης». Μόνο που σε αυτό το σηµείο της περιήγησης, µεταξύ επισκεπτών της έκθεσης και έργων νέων καλλιτεχνών παρεισφρέει η πραγµατικότητα. Της Πλατείας Συντάγµατος και του πλήθους της. Και σαν παράλληλο δρώµενο της πόλης συµµετέχει στην έκθεση σαν σκέψη. Σαν µέτρο σύγκρισης στο µυαλό του θεατή. Η ερώτηση είναι αναπόφευκτη: Τι να µας πει για το µεταναστευτικό ζήτηµα ο συµβολισµός της µετανάστευσης της πεταλούδας ή το µαγικό χαλί φτιαγµένο από µπαχαρικά;
Ολοι αυτοί οι εγχώριοι και ξένοι αρχιτέκτονες, θεωρητικοί, φοιτητές, σπουδαστές και καλλιτέχνες που το περασµένο τρίµηνο εργάστηκαν µε το µυαλό τους και τα καλλιτεχνικά τους εργαλεία για να σκεφτούν λύσεις για τα προβλήµατα της Αθήνας κάπου συναντήθηκαν µε το παρόν.
Αλλά ακόµη υπάρχει µεγάλη απόσταση µεταξύ των τοίχων ενός µουσείου και των δρόµων µιας πλατείας.












