Ολική επαναφορά

Πριν από τριάντα χρόνια επί υπουργίας Μελίνας Μερκούρη και για είκοσι συναπτά προήδρευα της επιτροπής επιχορηγήσεων του υπουργείου Πολιτισµού αµισθί. Είχα την τιµή να µετέχουν στην Επιτροπή εκλεκτοί κατά καιρούς ηθοποιοί, συγγραφείς, κριτικοί και διακεκριµένοι εκπρόσωποι θεατρικών σωµατείων (π.χ. Ανδρ.

Φιλιππίδης, Αντ. Βαλάκου, Εύα Κοταµανίδου, Στάθης Δροµάζος, Περλέγκας, Κολoβός). Είχαµε διαµορφώσει για να καταλήξουµε βάσει φακέλων σε επιδοτήσεις θιάσων µια σειρά ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΩΝ αναµφισβήτητων κριτηρίων: Πολυετία θιάσου, µόνιµη στέγη, αποκεντρωµένη θέση θεάτρου, ελληνικό νέο έργο, ελληνικό έργο της παράδοσης και της ιστορίας, νέα µετάφραση ξένου έργου, παρουσίαση ξένου έργου για πρώτη φορά, αριθµός εργαζοµένων, συµµετοχή του θιάσου σε φεστιβάλ Ελλάδας και εξωτερικού.

Κάθε ένα από τα κριτήρια αυτά είχαν αριθµό πόντων και το άθροισµά τους ύστερα από µυστική ψηφοφορία των µελών της επιτροπής αποτελούσε την αξιολογική τους ταξινόµηση.

Βεβαίως υπήρχε και ένα υποκειµενικό κριτήριο: η ποιότητα της έως τότε επιλογής του δραµατολογίου και η ανταπόκριση κριτικής και κοινού. Αλλά η πλειοψηφία των κρίσεων της επιτροπής καθιστούσε αντικειµενική (σχετικά) και την αξιολόγηση.

Ως προϋπόθεση να εξεταστεί ο φάκελος της υποψηφιότητας θιάσου ήταν βεβαίωση του Σωµατείου Ελλήνων Ηθοποιών, του ΙΚΑ και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων ότι ο θίασος είχε αποδώσει τα ασφαλιστικά των εργαζοµένων και τα πνευµατικά δικαιώµατα των συγγραφέων, µουσικών και µεταφραστών. Εξάλλου στην Επιτροπή µετείχαν αντιπρόσωποί τους.

Ενας άλλος θεσµός που καθιερώθηκε ήταν η παραγγελία θιάσου σε συγγραφέα να γράφει εντός διετίας νέο ελληνικό έργο. Αµειβόταν µε πέντε εκατοµµύρια δρχ. άµα τη παραγγελία αλλά δεν είχε να λαµβάνει µετά την παράσταση δικαιώµατα. Διαλεγµένος, Σκούρτης, Ζιώγας, Χρυσούλης αν θυµάµαι καλά είχαν εκµεταλλευτεί τον θεσµό. Τα τελευταία δέκα χρόνια όλα αυτά τα κριτήρια και οι πρωτοβουλίες πήγαν στα αζήτητα. Χαίροµαι που το ΥΠΠΟΤ τα επαναφέρει έστω µε εκπτώσεις.