ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορείται από τον διεθνή Τύπο εξελίξεις οι οποίες αφορούν τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Αυτή τη φορά η ειδησεογραφία εστιάζει στο ενδεχόμενο να υπάρξει εξωτερική εποπτεία στο επικείµενο πρόγραµµα αποκρατικοποιήσεων.

Η είδηση – αν είναι είδηση – διατυπώνεται µε πολλές εκδοχές.

Ξεχωρίζει, για ευνόητους λόγους, ο τρόπος µε τον οποίο τη διατυπώνουν πρωτοσέλιδα οι χθεσινοί «Financial Times».

Από τις διαπραγµατεύσεις – γράφουν – προκύπτει ότι η Ελλάδα θα καταβάλει βαρύ τίµηµα, ακόµη και µε παρεµβάσεις στα εσωτερικά της όσον αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, ως αντάλλαγµα στο νέο δάνειο που διεκδικεί.

Η ελληνική κυβέρνηση διαψεύδει ωστόσο αυτές τις πληροφορίες ως ανακριβείς.

Αυτό επιτρέπει να διατυπωθούν κάποιες απόψεις σχετικά µε το σηµείο πέρα από το οποίο δεν µπορεί να πάει µια χώρα.

Προφανώς η δυσµενής θέση από την οποία διαπραγµατεύεται σήµερα µε την τρόικα η ελληνική κυβέρνηση οφείλεται και σε δικά της λάθη.

Από την εσπευσµένη υπογραφή του αρχικού Μνηµονίου µέχρι τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται από τον περασµένο Μάρτιο, παρ’ ότι στη Σύνοδο Κορυφής της Ενωσης πήρε αυτά που ήθελε.

Πέραν αυτού όµως, η Ελλάδα, έστω και υπερχρεωµένη, παραµένει κυρίαρχο κράτος.

Ο ελληνικός λαός, όπως όλοι οι λαοί, έχει στο συλλογικό υποσυνείδητο µια κόκκινη γραµµή αξιοπρέπειας, η οποία δεν µπορεί να παραβιάζεται.

Αυτό πρέπει να το έχουν υπόψη τους εκείνοι µε τους οποίους διαπραγµατεύεται η κυβέρνηση.

Είτε πρόκειται για τις εγγυήσεις διασφάλισης των δανείων τους είτε για τους κανόνες λειτουργίας του ελληνικού πολιτικού συστήµατος.

Σε κάθε περίπτωση, είναι αδιανόητο να επιβάλλονται ιδιαίτερα επαχθείς συµβατικοί όροι.

Ή να διατυπώνονται φορτικές υποδείξεις, όπως αυτές που συνεχίζει ο επίτροπος Ολι Ρεν, απαιτώντας (!) συναίνεση µεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Είναι αυτονόητο ότι οι Ελληνες έχουν επίγνωση της κατάστασής τους.

Και ότι είναι έτοιµοι να κάνουν τις αναγκαίες υποχωρήσεις για να συνάψουν συµφωνίες µε τους εταίρους και δανειστές της χώρας. Αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι για να συναφθεί µια δανειακή συµφωνία, ακόµη και αν στην ουσία πρόκειται για λεόντειο εταιρεία. Θα ήταν αµοιβαία χρήσιµο να επιλεγεί ο πιο λογικός τρόπος.

Αυτός που λαµβάνει υπόψη του πέρα από αριθµούς και συµβάσεις και τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού.

Η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να επισηµαίνει διαρκώς στους συνοµιλητές της ότι υπάρχουν όρια, τα οποία δεν προτίθεται να υπερβεί.