ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Συνάντηση κορυφής µε τις Κατερίνες

Οσο πιο πολύ σκουραίνουν τα πράγµατα τόσο και περισσότερο στρέφοµαι προς τις Κατερίνες. Κι ας µας χωρίζει η ζωή για µεγάλα και µικρά χρονικά διαστήµατα κιας χάνουµε το νήµα της ρουτίνας η µια της άλλης. Στα µεγάλα, στα δύσκολακαι στα κοινά παίρνουν φωτιά τα τηλέφωνα και στήνονται ad hoc γρήγορες ολοµέλειες.

Ξέχασα να σας πω ότι όλες τις φίλες µουτις λένεΚατερίνες κι αν έχουν ίδιο όνοµα έχουν διαφορετικές χάρες. Αυτή η υπέροχη γυναικεία χάβρα που δεν τηςµένει ποτέ χρόνος για αυστηρά γυναικείες κουβεντούλες και καφέδες γιατο τίποτα, είναιεντελώς απίκο και διαθέσιµη όταν οι δηµόσιες περιστάσεις το καλούν. Μαζί βγάλαµε τιςχαοτικές προκλήσεις τηςΜεταπολίτευσης, µαζί µετρήσαµε τα µπόσικα της δεκαετίας του ‘80, µαζί ακροβατήσαµε στην ασάφεια του ‘90, µαζί πετάξαµε τα παλιά µας ιδεολογικά κλειδιά στον υπόνοµο και σκαρφαλώσαµεαπό τη µάντρα στη νέα χιλιετία. Ενα άλλο πράγµα που ξέχασα να σας πωείναι πως οι Κατερίνες, παρά τα όσα λέγονται για την ηλικία, γίνονται χρόνο µε τον χρόνο ελαφρότερες και διανοητικά πιο σβέλτες. Κι ό,τι χάνουν από βεβαιότητες το κερδίζουν σε ευελιξία. Γι’ αυτό τις αγαπώ και τις υπολήπτοµαι. Γιατί όταν φωνάξω το όνοµά τους ξέρει ποια να γυρίσει το κεφάλι και, ένα περίεργο πράγµα, είναι πάντοτε η σωστή.