«Είµαι το άλλοθι των κοµµουνιστών»

∆εν είναι λίγοι στην Κίνα αυτοί που αντιµετωπίζουν την µπαλαρίνα-συνταγµατάρχη µε επιφύλαξη. Είναι όµως σαφές ότι αυτή η ανεξάρτητη και πολύ υπερήφανη καλλιτέχνις έκανε µια εκπληκτική πορεία µέχρι να κερδίσει πρώτα τον εαυτό της και παράλληλα την επαγγελµατική αναγνώριση και τη διεθνή φήµη. ∆εν πρόκειται απλώς για µια εµµονή ή για µια προσωπική µάχη. Είναι η συµβολή της στο να µπορέσει απελευθερωθεί η Κίνα _ ακόµα καταπιεστική σε πολιτικό επίπεδο _ ως προς την τέχνη και την κουλτούρα µε έναν τρόπο που ελάχιστοι ∆υτικοί έχουν προβλέψει. Σήµερα η Τζιν θεωρείται µια από τις πιο σηµαντικές χορογράφους της χώρας και κανείς δεν ασχολείται πια µε το φύλο της.

Με το Κοµµουνιστικό Κόµµα της Κίνας, πάντως, συνεχίζει να είναι θυµωµένη. «Με χρησιµοποιούν σαν άλλοθι. Οταν τους πίεσαν να δηλώνουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωµάτων σε διεθνείς φορείς, οι κινέζοι υπάλληλοι απάντησαν ότι δεν έχουν πρόβληµα. Οτι το κράτος έχει επιτρέψει σε έναν συνταγµατάρχη του στρατού να αλλάξει φύλο και να γίνει καλλιτέχνης. Και ότι όχι µόνο του επέτρεψαν, αλλά τον υποστηρίζουν κιόλας επισήµως». Είναι γνωστό ότι κάποτε ούρλιαξε σε κάποιους γραφειοκράτες του κόµµατος. «∆εν είµαι η σοσιαλιστική µηχανή σας χορού».

«Στην τέχνη, όπως και στη ζωή, το πιο έντονο χαρακτηριστικό της Τζιν είναι η διαφάνεια και το ανοιχτό µυαλό», σηµειώνει ο χορογράφος Γουέν Χούι, φίλος και συνεργάτης της, ο οποίος είχε χορέψει µαζί της στις αρχές της δεκαετίας του ’90.