ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Οπως όλα τα σπουδαία γεγονότα που προκύπτουν ξαφνικά, έτσι και οι συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» στις πλατείες της επικράτειας είναι μια εξέλιξη που συναρπάζει.

Κατ΄ αρχάς επειδή επικυρώνει την αλλαγή εποχής ως προς τα εργαλεία δικτύωσης, κινητοποίησης και οργάνωσης όσων θέλουν να μετέχουν στα κοινά.

Ολα έγιναν μέσω του Διαδικτύου αφήνοντας στην άκρη, προφανώς για πάντα, τις παραδοσιακές µεθόδους συγκεντρώσεων.

Το δεύτεροστοιχείο πουσυναρπάζει είναι το ύφος της δηµόσιας παρουσίας των συγκεντρωµένων.

Χωρίς πανό, χωρίς πλαστικές σηµαίες διαφόρων χρωµάτων, χωρίς προκάτ συνθήµατα και διατεταγµένους ρόλους, βγήκαν όλοι µαζί αλλά και ταυτοχρόνως ένας ένας. Κανένας δεν κινητοποιήθηκε από κάποιο κόµµα, ούτε είχαν σκοπό διά της παρουσίας τους να εξυπηρετήσουν κάποιο κόµµα. Κανείς δενπροέβαλε οποιαδήποτε ιδεολογία ούτε κάποια διχαστική επιδίωξη.

Είναι ελεύθεροι άνθρωποι που θέλουν να διατυπώσουν συλλογικά, ειρηνικά και µε αυτοπειθαρχία πόσο τους πνίγει η σηµερινή κατάσταση.

∆εν είναι πολιτικό κίνηµα, αλλά πρόσωπα και παρέες που αντιλαµβάνονταιαλλιώς την πολιτική.

Χωρίς ναέχουν προσυνεννοηθεί για τίποτε, ανέδειξαν πόσο κοινά είναι τα προβλήµατά τους.

Πόσο ισχυρούς δεσµούςδιαµορφώνειη αγωνία τους για τη ζωή τους που όλο και δυσκολεύει.

Πίσω απότην πολυµορφία της εικόνας υπάρχει µια Ελλάδα που σχεδόν έχει ξεχαστεί από τα επίσηµα συστήµατα εξουσίας. Είτε είναι οικυβερνήσεις, είτε τα κόµµατα και τα συνδικάτα, είτε τα µέσα ενηµέρωσης.

Αυτές οι συγκεντρώσεις είναι η «η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιµένει». Φωτεινά πρόσωπα, χωρίς προσποίηση ούτε στην απελπισία ούτε στην ελπίδα τους. Καθαρές φωνές πουαναδεικνύουν αυτό που αισθάνονται χωρίς τις υποδείξεις κανενός.

Αλλά καιχωρίς ναεπιτρέπουνσε κανέναν να τους χειραγωγήσει ή να καπηλευτεί την παρουσίατους.

Είναι µια ωραία Ελλάδα. Σε αυτές τιςσυγκεντρώσεις αρχίζει σταδιακά ναανασταίνεταιη προσδοκία ότι αρχίζει η αναγέννηση της ιδέας για συµµετοχή και κοινωνική δράση.

Είναι η χαραµάδα που ανοίγει η κοινωνία για να επιστρέψει ηπολιτική ωςανώτερη µορφή αντίληψης του ρόλουτου σύγχρονου πολίτη.

Σε αυτήν την Ελλάδα πρέπει να ανοίξουµε τα παράθυρα.

Να µπειπαντού και να αναζωογονήσει την ελπίδα για ανάληψη της ευθύνης από όλους και για όλους.

Και αυτή την εξέλιξη πρέπει να έχουν κατά νου οι πολιτικοί αρχηγοί που θα καθήσουν σήµερα ενώπιον του ανώτατου άρχοντα για να αναζητήσουν διεξόδους για τη χώρα.

Αλλιώς αυτή η Ελλάδα θα τους ξεπεράσει.