«Αλλάζουµε ή… µουλιάζουµε»

Στις έξι χθες το απόγευµα το Σύνταγµα ζούσε µια συνηθισµένη ηµέρα. Τα καφέ πέριξ της πλατείας ήταν γεµάτα από περαστικούς, το Μετρό ξεφόρτωνε επιβάτες και οι πλανόδιοι πωλητές έπιαναν τα καλύτερα περάσµατα. Η ηµέρα ήταν συνηθισµένη και για έναν ακόµη λόγο. Οι κορδέλες της Αστυνοµίας είχαν αποκλείσει την είσοδο προς τη Σταδίου και τη Βασ. Σοφίας, αναγκάζοντας εκατοντάδες οδηγούς να πελαγοδροµούν στα ασφυκτικά στενά του αθηναϊκού κέντρου. Αυτή ήταν και η µόνη ένδειξη ότι η γιορτή δεν θα αργήσει. Πράγµατι, µισή ώρα αργότερα – χωρίς να έχει ακουστεί ούτε ένα σύνθηµα – η πρώτη ανθρώπινη αλυσίδα είχε στηθεί µπροστά από τις δυνάµεις των ΜΑΤ, στο µνηµείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Ακριβώς απέναντι,κάτω από ένα κιόσκι η οργάνωση «300 Ελληνες», αγνώστων λοιπών στοιχείων, συγκέντρωνε υπογραφές περαστικών για τη διενέργεια δηµοψηφίσµατος, την κατάργηση του Μνηµονίου και την «έξοδό µας από το ∆ΝΤ». Χωρίς άλλες εξάρσεις η συγκέντρωση ήταν όντως χαµηλόφωνη, ακοµµάτιστη και αχρωµάτιστη. Και θαήταν δύσκολο για οποιονδήποτενα βάλει ετικέτα στα κίνητρα καιτις συνειδήσεις όλων όσοι αποδέχθηκαν την πρόσκληση στο facebook.

∆εν ήταν όµως µια συγκέντρωση µε πρωτόγνωρα συνθήµατα, µακριά από την απολιτίκ θολούρα. Αν η µνήµη µου δεν έχει υποστεί οριζόντιες περικοπές, θυµάµαι σαν και τώρα ιαχές από αγανακτισµένους φίλους και συγγενείς που ζητούν«να φύγουν οι κουφάλες, γιατίθα ‘ρθουνε κρεµάλες», που τσουβαλιάζουν «αλήτες, ρουφιάνους», «µπάτσους και γουρούνια» και µουντζώνουν προς τη Βουλή.Χωρίς άλλο αίτηµα – «για την όλη κατάσταση», έλεγε ένας σπουδαστής – και χωρίς κανένα προσανατολισµό, αφού πρώτα έχουν εξαιρέσει τον εαυτό τους από την εθνική κατρακύλα. Ναι, δεν είναι άνθρωποι που βλέπεις ανάµεσα στα γκρουπάκια του ΠΑΜΕ ή της ΓΕΝΟΠ-∆ΕΗ, αλλά µάλλον δεν τους περιµένεις και σε µια ειρηνική συγκέντρωση εναντίον της τροµοκρατίας όπως εκείνη η ευάριθµη που οργανώθηκε – επίσης µέσωτων κοινωνικών δικτύων – µετά τη δολοφονία τριών εργαζοµένων στη Marfin της Σταδίου.

Σαφώς υποδεέστερη σεόγκο από εκείνη της Τετάρτης ηδιαδήλωση άντεξε και µετά τις πρώτες σταγόνες της βροχής. Τηνεπόµενη ώρα το κύριο σώµατης χωρίστηκεσε τρία µέτωπα, τηςΛεωφόρου Αµαλίας όπου πολλές εκατοντάδες δεν το κούνησαν ρούπι ακόµη και όταν έβρεχε καρέκλες, της οδού Οθωνος και της «Μεγάλης Βρετανίας». Εκεί, κάτω από το µαρµάρινουπόστεγο ένας… γκουρού µεγιλεκάκι δίδασκε σε µια οµάδα νέωνότι οι Αµερικανοί χρησιµοποιούν αεροπλάνα για να προκαλέσουν τεχνητό νέφος και βροχόπτωση. Εκεί, κάτω από τη µαρκίζα οι αγανακτισµένοι του αθηναϊκού Σόχο που θέλουν να «τ’ αλλάξουν όλα» στη ζωή τους, άρχισαν ένα ιδιότυπο παζάρι µε τους Πακιστανούς που πουλούσαν τις οµπρέλες τρία ευρώ πριν από τη βροχή και τέσσερα ευρώ µετά. «Τι λες, ρε, που ανεβάζεις τις τιµές όποτε θέλεις; Εδώ είναι ελληνική οικονοµία», φώναξε ένας µε τη γνωστή χροιά γηπεδικής αγανάκτησης.

Με το που έκοψε η βροχή, η διαδήλωση κέρδισε διπλάσιο όγκο και νέα ρητορικά συνθήµατα: «Ούτε η βροχή δεν µας τροµάζει», «Ή θα αλλάξουµε ή θα βουλιάξουµε», «Θα πέσει κι ο Θεός». Το πιθανότερο είναι ότι τα ανοιχτά ραντεβού µε τη βούλα του facebook θα έχουν µεγάλο γκελ στο εγγύς µέλλον, ακόµη και ανάµεσα στους «αόρατους» εχθρούς τους. Αν η κοινωνία αγκαλιάσει την ετερόκλητη µάζα µπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη, ίσως δεν αργήσει να το κάνει και κάποιος απότους καλά «συντονισµένους» υπουργούς σε ένα από τα επόµενα Συµβούλια στο Μαξίµου.


«Αγανακτισµένοι» στις πλατείες: µέρος δεύτερο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΙΑ ΝΕΣΦΥΓΕ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΣΙΟΣ

ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ όλων των µεγάλων πόλεων γέµισαν και χθες οι «Αγανακτισµένοι». Στις περισσότερες περιοχές οι συγκεντρώσεις έγιναν υπό βροχή – όπως στην Πάτρα – και έτσι η συµµετοχή ήταν µικρότερη σε σχέση µε προχθές, εντούτοις επί ώρες οι διαδηλωτές φώναζαν ειρηνικά συνθήµατα και δήλωναν αποφασισµένοι να επαναλαµβάνουν τις κινητοποιήσεις τους. Στη Θεσσαλονίκη οι πρώτοι διαδηλωτές άρχισαν να συγκεντρώνονται και πάλι µετά τις 6 το απόγευµα στο πλακόστρωτο της παραλίας, όπου αυτή τη φορά είχαν αναρτηθεί αφίσες µε συνθήµατα κατά της κυβέρνησης, των τηλεοπτικών καναλιών, και του ∆ΝΤ, ενώ στο κάτω µέρος του µνηµείου του Λευκού Πύργου τοποθετήθηκεένα µεγάλο πανό µε την ένδειξη «Πωλείται». Ορισµένοι έστησαν στον χώρο της συγκέντρωσης συµβολικά και σκηνές, µιµούµενοι του Ισπανούς, ενώ οι διαδηλωτές φώναζαν κατά διαστήµατα συνθήµατα, χωρίς να διακόψουν όµως την κυκλοφορία των οχηµάτων στον οδικό κόµβο της παραλιακής λεωφόρου. Χαρακτηριστικό της χθεσινής συγκέντρωσης είναι ότι ορισµένοι από τους συµµετέχοντες έπαιρναν τον λόγο και µιλώντας µε τηλεβόα κατέθεταν την άποψή τους για τη χρηµατοπιστωτική κρίση, το ∆ΝΤ και την Ε.Ε., αλλά και για τα προβλήµατα που αντιµετωπίζουν στην καθηµερινότητά τους. Ο 71χρονος Αργύρης Αραµπατζής πληροφορήθηκε από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων για τη χθεσινή, δεύτερη κατά σειρά, συγκέντρωση διαµαρτυρίας και πήγε στον Λευκό Πύργο µαζί µε τη σύζυγό του.

«Οι νέοι, που είναι πρωτοπόροι στις κινητοποιήσεις, εκτός από το Ιντερνετ θα πρέπει να επινοήσουν και άλλους τρόπους για να διαδοθεί το κίνηµα και να πάρει πανελλήνια διάσταση», είπε στα «ΝΕΑ» ο 71χρονος.