ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που διέρχεται η ελληνική οικονομία, απαιτείται συνέπεια στην ασκούμενη πολιτική και σταθερότητα στην εφαρμογή των αποφάσεων.
Συχνές αλλαγές στη φιλοσοφία και τις κατευθύνσεις των μέτρων που λαμβάνονται αποδυναμώνουν τις προσπάθειες για σωτηρία.
Επιπροσθέτως δημιουργούν ασταθές πολιτικό περιβάλλον, τη στιγμή που η κυβέρ νηση επιχειρεί να βρει σηµεία επαφής µε την αντιπολίτευση, διά των συναντήσεων που θα έχει αύριο ο Πρωθυπουργός µε τους πολιτικούς αρχηγούς.
Ενα παράδειγµα είναι οι πληροφορίες για το ενδεχόµενο να ανακοινωθεί σύντοµα αναθεώρηση της φορολογικής νοµοθεσίας (ρεπορτάζ στη σελίδα 10).
Αυτοί οι σχεδιασµοί έρχονται σε αντίθεση µε την ανάγκη να υιοθετηθούν µέτρα που δηµιουργούν προϋποθέσεις για ανάπτυξη.
Εχουν όµως και πολιτικές επιπτώσεις, αφού ορισµένα από αυτά τα µέτρα – όπως είναι η άρση του πόθεν έσχες στην απόκτηση κατοικίας – συνιστούν και πεδίο σύγκλισής της µε την αξιωµατική αντιπολίτευση.
Πώς θα δικαιολογηθεί από τη µια πλευρά να αναζητείται πολιτική συµφωνία για να χαλαρώσουν ορισµένοι περιορισµοί και να δηµιουργηθεί ρευστότητα στην αγορά και από την άλλη να αυξάνεται η φορολογία;
Επιπλέον, προκειµένου να καλυφθούν άµεσες εισπρακτικές ανάγκες ακυρώνεται η δέσµευση της κυβέρνησης για δηµιουργία σταθερού φορολογικού περιβάλλοντος.
Το πνεύµα που είχε πρυτανεύσει κατά τη θέσπιση του ισχύοντος φορολογικού συστήµατος σε πολλούς τοµείς – όπως π.χ. οι αποδείξεις, η φορολόγηση της οικοδοµής και τα φορολογικά κλιµάκια – θα αναιρεθεί.
Οσα είχαν θεσπιστεί για να δηµιουργήσουν φορολογική συνείδηση στους πολίτες θα λειτουργήσουν αντιστρόφως και τα κίνητρα στην καταπολέµηση της φοροδιαφυγής θα γίνουν αντικίνητρα.
Αν λάβουµε υπόψη και τη γενική πεποίθηση ότι η οικονοµική πολιτική δεν κατάφερε να πετύχει τους στόχους της, έτσι όπως ορίστηκαν από το Μνηµόνιο, τότε οι σχεδιαζόµενες αλλαγές συνιστούν λανθασµένη πρακτική.
Θα παρεµποδίσουν τη σύγκλιση των δύο κοµµάτων εξουσίας σε εκείνους τουλάχιστον τους τοµείς στους οποίους η πολιτική τους δεν διαφέρει.
Θα µετατρέψουν εκ νέου το φορολογικό σύστηµα σε κινούµενη άµµο, σε µια περίοδο όπου απαιτείται η πιστή εφαρµογή του για να αποδώσει.
Και, τέλος, θα εντείνουν την κόπωση που αισθάνεται η κοινωνία µε τη συνεχή αφαίµαξη των εισοδηµάτων, χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα η διέξοδος. Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει σταθερό οικονοµικό και πολιτικό περιβάλλον.
Και άρα να αποφύγει αιφνιδιασµούς που θα προκαλέσουν σύγχυση και δυσφορία στην κοινωνία και στις άλλες πολιτικές δυνάµεις.














