Εκποιήσεις-εξπρές ζητά ο Γιούνκερ

Ισχυρότατες πιέσεις για την αυστηρή εφαρµογή των µέτρων που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση ασκούν οι Ευρωπαίοι. Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο βάζουν στο ψυγείο τα σενάρια της αναδιάρθρωσης, υποβαθµίζοντας την κόντρα που ξέσπασε πρόσφατα µε την ΕυρωπαϊκήΚεντρική Τράπεζα η οποία επ’ ουδενί δέχεται αναδιάρθρωση ή επιµήκυνσητου χρόνου αποπληρωµής του χρέους, και ζητούν να δουν πρώτα αποτελέσµατα από τα µέτρα και επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων. «Και µετά βλέπουµε», υποστηρίζει ουσιαστικά η τρόικα.

Ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ζητά να προχωρήσουν αµέσως οι ιδιωτικοποιήσεις, τις οποίες η Ε.Ε. θα παρακολουθεί στενά, «σαν να τις κάναµε εµείς οι ίδιοι», όπως λέει. Επίσης θέτει ακόµη µίαφορά το θέµα της διακοµµατικής συναίνεσης για να προχωρήσουν οι µεταρρυθµίσεις. Συγκεκριµένα, ο Γιούνκερζητά από την Ελλάδα να δηµιουργηθεί ανεξάρτητο ίδρυµα ιδιωτικοποιήσεων όπως αυτό που είχεσυγκροτηθεί γιατην ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας της πρώην Ανατολικής Γερµανίας µετά την επανένωση. Οπως είπε µάλιστα στο γερµανικό περιοδικό «Der Spiegel», το ίδρυµα αυτό µπορεί να έχει στελέχη και ξένους ειδικούς.

Για το πολιτικό θέµαστην Ελλάδα ο Γιούνκερ ζήτησε από τα δύο µεγάλα κόµµατα να στηρίξουν από κοινού το πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων, προειδοποιώντας ότι εάν δεν υπάρξει βελτίωση στη δηµοσιονοµική κατάσταση δεν θα εξεταστούν περαιτέρω διευκολύνσεις όπως µείωση επιτοκίων και επιµήκυνση αποπληρωµής δανείων. Κατά της αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας τάχθηκε επίσηςµιλώντας σε κοµµατικήσυγκέντρωση η καγκελάριος της Γερµανίας Ανγκελα Μέρκελ.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονοµικών της Γερµανίας Βόλφγκανγκ Σόιµπλε ξεκαθάρισε ότι για να δοθεί χείρα βοηθείαςστην Αθήνα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να δεσµευτεί ότι θα καταβάλει επιπλέον προσπάθειες για τη βελτίωση της οικονοµίας. Η χορήγηση οποιουδήποτε νέου πακέτου βοήθειας συνδέεται µε το αν η Ελλάδα ανταποκριθεί στις δεσµεύσεις της, πιστεύει οκορυφαίος γερµανός πολιτικός.

Είπε επίσης ότι δεν πρόκειται να αποφασιστεί επιµήκυνση του χρόνου αποπληρωµής του χρέους της χώρας µας αν δεν υπάρξει εθελοντική συµµετοχή των δανειστών µας σε µια τέτοια απόφαση. Σε συνέντευξή του στη γερµανική εφηµερίδα «Bild»ο Σόιµπλε είπε ακόµη ότι για να ληφθεί µια τέτοια απόφαση χρειάζεται η σύµφωνη γνώµη και του ∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου. Την Παρασκευή εξάλλου η γαλλίδα υπουργός Οικονοµικών Κριστίν Λαγκάρντ προειδοποίησε πωςη Ελλάδα απειλείται µε πτώχευση.

Η ανησυχία γιατον ρυθµό µετον οποίο προχωρά ηεφαρµογή του οικονοµικού προγράµµατος τηςΕλλάδας αποτέλεσε πρωτοσέλιδο το Σαββατοκύριακο στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιµς». Την Παρασκευή ιδιαίτερα µετά την τριπλή υποβάθµιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας από τη Fitch το ευρώ υποχώρησε 1% στα 1,416 δολάρια,ενώ τα spreads των 10ετών ελληνικών οµολόγων βρέθηκαν κοντά στις 1.400 µονάδες βάσης.

Κατά της αναδιάρθρωσης τάχθηκε µιλώντας σε κοµµατική συγκέντρωση η καγκελάριος της Γερµανίας Ανγκελα Μέρκελ

Αφησε πίσω του 2,5 εκατ. ανέργους και χρέος 250 δισ. µάρκων
ΒΕΡΟΛΙΝΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Το δυτικογερµανικό µάρκο ήταν το µεγάλο όνειρο των Ανατολικογερµανών που έγινε πραγµατικότητα το καλοκαίρι του 1990. Ηταν όµως και ο εφιάλτης για τις ανατολικογερµανικές επιχειρήσεις που έπρεπε διαµιάς να πληρώσουν αµοιβές σε δυτικογερµανικό µάρκο. Με το Σύµφωνο Ενοποίησης της Γερµανίας, που ίσχυσε τον Οκτώβριο του 1990, η Οµοσπονδιακή ∆ηµοκρατία ανέλαβε πλήρως την περιουσία και τα χρέη της Ανατολικής Γερµανίας DDR. Το µεγάλο δίληµµα «ιδιωτικοποίηση ή κλείσιµο των ανατολικογερµανικών επιχειρήσεων» το διαχειρίστηκε το ίδρυµα Τρόιχαντ, που είχε συσταθεί από την κυβέρνηση Μόντρο της DDR.

Το ίδρυµα Τρόιχαντ έµεινε µε τη σκιά ότι «ξεπούλησε» την περιουσία της DDR. Η κατηγορία αυτή τροφοδοτήθηκε από κραυγαλέες περιπτώσεις ιδιωτικοποίησης. Χαρακτηριστικό παράδειγµα ήταν η επιχείρηση WBB. Ηταν η µεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής εγκαταστάσεων θέρµανσης στην DDR µε αξία που υπολογιζόταν στα 160 εκατ. µάρκα. Το Τρόιχαντ την πούλησε µόλις για δύο εκατ.

µάρκα στον δυτικογερµανό επιχειρηµατία Μίχαελ Ρότµαν. Αυτός απέλυσε τους 1.200 εργαζοµένους, έκλεισε την επιχείρηση, πούλησε τα ακίνητά της για 150 εκατ. µάρκα και έφυγε µε τα χρήµατα στο εξωτερικό. Επειτα από 14 χρόνια ο Ρότµαν καταδικάστηκε –το 2009 – για απιστία σε τρία χρόνια φυλάκιση, αλλά η περίπτωσή του δεν ήταν η µόνη. Πάνω από 4.000 δίκες έγιναν για κακοδιαχείριση σε σχέση µε το Τρόιχαντ.

Το Ιδρυµα Καταπιστευτικής ∆ιαχείρισης Τρόιχαντ διαχειρίστηκε την ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας της πρώην DDR την πρώτη τετραετία µετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ενοποίηση της Γερµανίας. Συστάθηκε µε «νόµο για την ιδιωτικοποίηση και αναδιοργάνωση της λαϊκής περιουσίας» που ενέκρινε η πρώτη εκλεγµένη Εθνοσυνέλευση της DDR στις 17/6/1990 µε επικεφαλής, για µικρό χρονικό διάστηµα, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Μόντρο. Από την πρώτη Ιουλίου 1990 τέθηκαν στη διάθεση του Τρόιχαντ 8.500 επιχειρήσεις στις οποίες απασχολούνταν 4 εκατ. εργαζόµενοι . Το ίδρυµα Τρόιχαντ διαλύθηκε τον ∆εκέµβριο του 1994 και για όσες επιχειρήσεις δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία οι αρµοδιότητες πέρασαν σε άλλες κρατικές υπηρεσίες , όπως το Οµοσπονδιακό Ιδρυµα Εκτάκτων λόγω ενοποίησης Αρµοδιοτήτων BvS.

Με τη νοµισµατική ένωση των δύο Γερµανιών το 1990 το ίδρυµαΤρόιχαντ χρειάστηκε 30 δισεκατοµµύρια µάρκα για να εγγυηθεί τη ρευστότητα για 8.000 από τις 9.000 επιχειρήσεις της DDR. Ο απολογισµόςτου Τρόιχαντ όταν έκλεισε τον ∆εκέµβριο του 1994 ήταν δραµατικός: 2,5 εκατ. άνεργοι και ένα χρέος 250 δισ. µάρκων στις πλάτες της Γερµανίας. Ο πρώτος δυτικογερµανός µάνατζερ που ανέλαβε το Τρόιχαντ παραιτήθηκε µέσα σε µερικούς µήνες µε τη δήλωση «δεν ήθελα κάθε µισή ώρα να υπογράφω για δισεκατοµµύρια και να περνώ απλώς στο επόµενο θέµα ηµερήσιας διάταξης».

Αυτό ακριβώς έκαναν οι διάδοχοί του Ροβέντερ και Μπρόιερ, όπως έγραψε η «Sueddeutsche Zeitung», ακολουθώντας τη βασική γραµµή «ιδιωτικοποίηση, όχι εξυγίανση». Το 85% των αγοραστών ανατολικογερµανικών επιχειρήσεων προέρχονταν από τη ∆υτική Γερµανία και µόνο 5% από την Ανατολική Γερµανία. Ο πρώην καγκελάριος Χέλµουτ Σµιτ έγραψε για την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων της DDR ότι «επί της αρχής ήταν σωστή.

Λάθος ήταν οι µέθοδοι και η ταχύτητα».

Ο πρώην καγκελάριος Χέλµουτ Σµιτ έγραψε για εκείνο το µοντέλο ιδιωτικοποιήσεων ότι «επί της αρχής ήταν σωστό. Λάθος ήταν οι µέθοδοι και η ταχύτητα»