ΜΑΤΙΕΣ Πόλη µαγεία
Καλά τα νέα για τη φετινή τουριστική κίνηση. Οι αρµόδιοι λένε ότι το καλοκαίρι θα επισκεφθούν την Ελλάδα – τα νησιά πρωτίστως – περισσότεροι ξένοι τουρίστες κατά 10% από πέρυσι. Μακάρι. Γιατί «δεν υπάρχει σάλιο», όπως εύστοχα έχει πει, προ µηνών, ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Ενώ η Κωνσταντινούπολη ήταν πληµµυρισµένη από κόσµο ολόκληρη την εβδοµάδα του Πάσχα – και είναι κάθε εποχή.
Γνωρίζω ότι η Κωνσταντινούπολη είναι ένας από τους πιο σηµαντικούς τουριστικούς προορισµούς σε όλη την Ευρώπη. Και όχι αδίκως. Η πόλη αυτή είναι µαγευτική από κάθε άποψη και κουβαλάει στις «αποσκευές» της τη Βυζαντινή και την Οθωµανική Αυτοκρατορία. Ο Βόσπορος, από την άλλη πλευρά, η Θάλασσα του Μαρµαρά, τα νησιά και τα παραλιακά χωριά σαγηνεύουν. Και το κυριότερο: οι συγκοινωνίες µε τα καραβάκια είναι στην ώρα τους!
∆εν ξέρω πόσο πληθυσµό έχει σήµερα η Πόλη. Αλλοι µιλάνε για 15 εκατοµµύρια, άλλοι για 20. ∆υο Ελλάδες δηλαδή! Υπάρχει, γι’ αυτόν τον λόγο, ένα σοβαρό πρόβληµα στις µετακινήσεις. Αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού πρέπει να δουλέψουν, να φάνε, να διασκεδάσουν. Η πόλη ξεχειλώνει. Ιδίως τα απογεύµατα προς το βράδυ, τα πλήθη που πάνε κι έρχονται στη Λεωφόρο Ανεξαρτησίας είναι αµέτρητα. Στις παράλληλες λεωφόρους δε, τα λεωφορεία και τα απειράριθµα ταξί τρέχουν σαν διαβόλοι, αδιαφορώντας για τους φωτεινούς σηµατοδότες! Oι πεζοί, ωστόσο, ξεγλιστρούν ανάµεσα στα τροχοφόρα µε µεγάλη ταχύτητα, αποφεύγοντας έτσι τα ατυχήµατα που, λογικά, θα έπρεπε να είναι πολλά. Το κακό µε τους Τούρκους, ακόµη και µ’ εκείνους που απασχολούνται µε τουριστικά επαγγέλµατα, είναι ότι δεν τα πάνε καλά µε τις ξένες γλώσσες. Οι εννιά στους δέκα µπορούν να συνεννοηθούν µόνο στα τούρκικα. Και ο ένας που αποµένει, ξέρει µερικές αγγλικές λέξεις και, τσάτρα πάτρα, σε συνδυασµό και µε µπόλικες χειρονοµίες προσπαθεί να σε καθοδηγήσει για το πού θα πας για να βρεις το καραβάκι που σ’ ενδιαφέρει ή το εστιατόριο όπου σε περιµένουν κάποιοι φίλοι. Οι Ελληνες, αντίθετα, έχουν καταφέρει, χρησιµοποιώντας εγγλέζικα, γερµανικά, ιταλικά και παντοµίµα βέβαια, να κάνουν και… διαλέξεις στους ξένους που επισκέπτονται τα καλοκαίρια τη χώρα µας!
Στην Ελλάδα όλοι σχεδόν οι νέοι, όχι µόνο στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη αλλά και στις τουριστικές περιοχές, γνωρίζουν από τα σχολεία ή την «πιάτσα» αρκετά αγγλικά.
Οι Τούρκοι δεν βρίσκονται ακόµη σ’ αυτό το στάδιο. Αλλά είµαι βέβαιος ότι µε την έκρηξη του τουρισµού θα αναγκασθούν κι εκείνοι ν’ ακολουθήσουν το παράδειγµά µας.
Ετσι κι αλλιώς, όµως, οι λαοί όταν θέλουν ν’ ανταλλάξουν πληροφορίες και να µειώσουν τις αποστάσεις που υπάρχουν µεταξύ τους πάντα ανακαλύπτουν τρόπους για να δώσουν τα χέρια και να φανούν χρήσιµοι οι µεν στους δε.
Παλιά, στην Τουρκία, όποτε προσπαθούσα ν’ αλλάξω δυο κουβέντες µε Τούρκους, διέκρινα από την πλευρά τους κάποιο δισταγµό και µια καχυποψία. Τώρα τα πράγµατα δεν είναι έτσι. Ο Ερντογάν φαίνεται πως έχει παίξει τον ρόλο του. Και ο Παπανδρέου, ίσως.
Τον οποίο είδα πολλές φορές στις ειδήσεις, στην τηλεόραση, µε διάφορες αφορµές. Οι Αρχές Ασφαλείας, όµως, είναι πολύ προσεκτικές – και καλά κάνουν – µε τους ξένους.
Στο αεροδρόµιο περάσαµε από τρεις ελέγχους διαβατηρίων. Και όλες οι κυρίες υποχρεώθηκαν να βγάλουν τις µπότες τους για να ελέγξουν οι αστυνοµικοί µήπως κρύβεται κάπου ένα µαχαίρι.














