ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ «Από το 1995 µου έχουν βάλει ηµεροµηνία λήξης»
Ο Χρήστος Ριγανάς δίπλα στη µοτοσικλέτα του
Είχαµε µιλήσει ξανά το 2007.
Τότε µου είχε τηλεφωνήσει από τις φυλακές. «Μου είχες πει να τα ξαναπούµε όταν µε το καλό βγω, αλλά µου ξέφυγε λίγο ο χρόνος», δικαιολογήθηκε. Στην Κέρκυρα γεννήθηκε, εκεί δουλεύει, εκεί είναι τα «φυτά» του. Αλήθεια, έχει ακόµη «φυτά»; «Εχει δυο – τρία δεντράκια για δική του χρήση. ∆εν ενοχλεί κανέναν. Ούτε σπρώχνει ούτε πουλάει». Αυτή την εικόνα µου είχε δώσει πριν από λίγα χρόνια για τον Χρήστο Ριγανά ένας αστυνόµος του νησιού. Ολοι οι συνάδελφοί του βέβαια δεν είχαν την ίδια γνώµη. Και ο Ριγανάς µπαινόβγαινε στη φυλακή για κάτι που σε κάποιες χώρες θα το έπαιρνε από το φαρµακείο.
Ηδη η καλλιέργεια ινδικής κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς είναι η δεύτερη αγροτική δραστηριότητα στην Καλιφόρνια. Και ο συνοµιλητής µου είναι εδώ και 25 χρόνια φορέας του AIDS. Σήµερα στο Πάρκο Ηρώων στον Ταύρο µαζί µε χιλιάδες άλλους θα διεκδικήσει τον διαχωρισµό των ουσιών και την αποποινικοποίηση της χρήσης.
Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ Αθήνας (legalise protestival.
blogspot.com). Οταν ξεκίνησε πριν από 7 χρόνια στο Πάρκο Ελευθερίας, µαζεύτηκαν 3.000 νέοι. Πέρυσι στην παραλία του Μοσχάτου το επισκέφθηκαν 25.000. «Το Φεστιβάλ δεν διαφηµίζει τη χρήση ουσιών», θα µου ξεκαθαρίσει, «διαφηµίζει την ανάγκη να αλλάξουµε µυαλά για τα ναρκωτικά».
Τελικά πόσο καιρό ήσουν µέσα;
Δυστυχώς τρία ολόκληρα χρόνια.Γιατί αυτή τη φορά δικάστηκα εκτός του δικού µου νησιού, δικάστηκα στη Λάρισα, οπότε … Πολλά δεν είναι τρία χρόνια για χασίς;
Παρότι οι πραγµατογνωµοσύνες από ψυχιάτρους και η έκθεση της Αστυνοµίας έδειχναν τοξικοµανή ο οποίος δεν µπορεί να κάνει χωρίς τη χρήση της κάνναβης, οι δικαστές µουέριξαν επτά κάθειρξη πρωτόδικα και πέντεστο Εφετείο. Τους τα είπα και εγώ λίγο παράξενα, για τα Σκόπια, το Κόσοβο, την Αλβανία και όλα αυτά που µας έχουν γεµίσει µε ηρωίνη, δεν τους άρεσεαυτή η απολογία και µε βάρεσαν.
Γιατί σε είχαν πιάσει;
Για 1,5 κιλό. Σκέψου όµως έναν άνθρωπο που ήθελε δέκα γραµµάρια κάθε µέρα για να πιει.
Φάρµακα για το AIDS παίρνεις;
Καθόλου. Δεν έχω πρόβληµα µε την αντιρετροϊκή αγωγή, απλά για άλλους κάνει, για άλλους δεν κάνει. Το ’95 που µου είπαν ότι είµαι φορέας του AIDS, στο Σισµανόγλειο, στον Αγ.Παύλο εντός Κορυδαλλού, στο ΝοµαρχιακόΚέρκυρας, στον Ευαγγελισµό όλοι µου έλεγαν να πάρω φάρµακα. Αλλά εσύ έκανες του κεφαλιού σου.
Οχι ακριβώς, σε ένα άλλονοσοκοµείο, που δεν θέλω να γράψεις το όνοµά τουγια να µη βρουν οι άνθρωποι τον µπελά τους, µου είπαν ότι «δεν χρειάζεται να πάρεις αγωγή. Συνέχισε να κάνεις αυτό που κάνεις αν δενβαριέσαι την ταλαιπωρία της φυλακής».
Να καπνίζεις χασίς.
Ναι, αλλά αυτό δεν µπορεί να σου το πει εγγράφως ένας δηµόσιος γιατρός. Είναι παράνοµο το προϊόν και ας είναι φαρµακευτικό.
Αν ζούσες πάντως στην Καλιφόρνια ή στον
Καναδά, θα το έπαιρνες από το φαρµακείο.
Ναι, και τα δικαστήρια αυτό µου λένε. Μόνο που εγώ φαντάρος δε πήγα στην Καλιφόρνια, πήγα στην Ελλάδα. Εδώ δουλεύω, εδώ έχω πάειλίγο σχολείο. Αν και είµαι απόφοιτος µόνο του ∆ηµοτικού, έχω µείνει και έναν χρόνο στη ∆’.
Συνεχίζεις λοιπόν τη δική σου φαρµακευτική αγωγή;
Τη συνεχίζω. Είναι η δική µου ανώδυνη φαρµακευτική αγωγή, χωρίς παρενέργειες. Και σ’ το λέω µε τον φόβο να φύγω πάλι για καµιά φυλακή, όπως κάποτε έφευγαν άλλοι για τη Μακρόνησο. Πώς κρατήθηκες τόσα χρόνια µακριά από την πρέζα;
Πρέζα ήπια µόνο όταν ήµουν φαντάρος στην Κοζάνη, που έτυχε να είναιτο προϊόν δίπλα µου. Από τα εργοστάσια στα Σκόπια. Για ένα επτάµηνο που έκατσα εκεί πάνω έκανα συχνή χρήση. Τρυπιόσουνα;
Μια φορά. Και ξενέρωσα τόσο, που δεν ξανατρυπήθηκα ποτέ στη ζωή µου. Λίγο µετά το Σισµίκ υπηρέτησα. Το ’87-’88. Ηπρέζα ήταν άφθονη, όπως συµβαίνει και τώρα, σε κάθε νοµό, σε κάθε χωριό. Πας να αγοράσεις λίγο χόρτο και σου δίνουν πρέζα. Με την ίδια άγνοια που το παθαίνουν τώρα οι πιτσιρικάδες, µε την ίδια άγνοια το έπαθα κι εγώ.
Η Αστυνοµία έπαψε να σε ενοχλεί;
Τους ξέρω όλους πολύκαλά, έχω βγάλει τρεις σειρές σε σύνταξη. Υπολόγισε από το ’85που έχω ξεκινήσει µέχρι σήµερα. ∆υστυχώς ή ευτυχώς, µου έχει φύγει ο φόβος. Πάντα είχα άριστες σχέσεις. ∆ενµε έχει βαρέσειποτέ κανένας, αν εξαιρέσω µια περίπτωση που δενθέλω καν να αναφέρω.
Πώς ξεκίνησες να πίνεις, θυµάσαι;
∆εν είχα προβλήµατα οικογενειακά, είµαι εκ φύσεως αισιόδοξο και χαρούµενο άτοµο, ως χόµπι το ξεκίνησα. Απλά από το’95, που µου έβαλαν µια ηµεροµηνία λήξηςκαι µια ταφόπλακα,το έκανα λίγο πιο µανιώδες. Αλλος ξεσπάει στην ηρωίνη, άλλος στο αλκοόλ, άλλος αλλάζει συνεχώς γυναίκες, εγώ κόλλησα εκεί.
Πόσες φορές µπήκες στη φυλακή;
Τέσσερις φορές από το ’95. Την πρώτη φορά για 18-20 µήνες, τη δεύτερη φορά για 11 µήνες, την τρίτη φορά για 9 µήνες και τη τέταρτη φορά για 3 χρόνια, γιατί δεν δικάστηκα στο νησί.
Στη φυλακή πώς άντεξες όµως και δεν ξανάπεσες στην πρέζα;
Ετρεχα σαν θηρίο. ∆εν κάνω πλάκα.Στη φυλακή είναι πολλοί πρεζάκηδες, Σταύρο. Ετρεχα δύο ώρες το πρωί και άλλες δύο ώρες το βράδυ, ώστε να µην έχω άλλο πειρασµό, δεν ήταν εύκολο.
Πόσα χρόνια καπνίζεις χασίς;
Είµαι 42 και κάνω χρήση από τα 15. Οι γονείς πώς το αντιµετώπισαν όταν το έµαθαν;
Ο πατέρας µου, που δυστυχώς έφυγε εδώ και έξι χρόνια, ήταν παλιών αρχών. Ούτεελληνικό έπινε, µόνο ένα ποτήρι κρασίτο µεσηµέρι. Και είχε εµένα δίπλα του να µε βλέπει απότο πρωί µέχρι το βράδυ σαντον Μποµπ Μάρλεϊ. Ερχόταν και έβλεπε ταφυτά και µου έλεγε«τρελός είσαι, βγάλε τα, θα σε βάλουν µέσα, τι είναι αυτό που κάνεις στο σπίτι µου». Με ακολουθούσε πάντως σε όλα τα δικαστήρια και στο τέλος ήταν υποστηρικτής. Οπως είναι και η µάνα µου τώρα, που είναι 83 χρονών.
«Απ’ όταν γεννήθηκα βγάζω µεροκάµατο»
Η κοινωνία της Κέρκυρας σε έχει αποδεχτεί γι’ αυτό που είσαι;
Ε, ναι, εγώ δεν έχω πρόβληµα ούτε µε γειτόνους, ούτε µε κανέναν στο νησί. Αλλά απ’ ότανγεννήθηκα βγάζω µεροκάµατο. Να µην µπορεί κάποιος να δαχτυλοδείξει και να πει κάτι.
Γιατί σε νοιάζουν τα σχόλια του κόσµου;
Ε, το δάχτυλο είναι πάντα δάχτυλο.
Πού δουλεύεις αυτόν τον καιρό;
Στη λαϊκή αγορά. Εχω δουλέψει και σε αρκετά εστιατόρια.
Τι πουλάς;
Μπανάνες και εποχικά φρούτα. Σταφίδες, κρασιά, µήλα, αχλάδια, ακτινίδια,φράουλες. Εγώ το πόστο το πήρα από τον πατέρα µου. Εχουµε και κάτι διαµείσµατα, παίρνω ένα ενοίκιο εγώ, παίρνει άλλο ένα ενοίκιο ο αδελφός µου, να µπορώ νακάνω τη θεραπεία µου και να την πληρώνω από την τσέπη µου.
Πότε έµαθες ότι έχεις AIDS;
Το AIDS το διαπίστωσα στις φυλακές Ιωαννίνων το’95. Είπ ν από τα µεγάφωνα ότι έχει έρθει γιατρός και όποιος θέλει να δώσει αίµα. Από τα 180άτοµα της φυλακής πήγαµεδύο, εγώ και ένας φίλος. Και παραµονές Χριστουγέννων µου ανα οίνωσαν ότι «φεύγεις για το νο κοµείο του Κορυδαλλού». Τότε σε έπιαναν µε πλαστικά γάντια, έως και µάσκες έβαζαν.
Από πού το κόλλησες;
∆εν γνωρίζω, ούτε και είναι κάτι που µε παίδεψε ντε και καλά, την πάτησα εκεί ή εκεί. Νεαρός είχα πολλές σεξουαλικέςσχέσεις. Ούτε µία ούτε δύο, αλλά πολλές κοπελιές κάθε καλοκαίρι. Και δεν είχαµε τις γνώσεις τότε για προφυλάξεις.
Θα κάνεις παιδιά;
Θα ήθελα πάραπολύ, αλλά θα πρέπει να µπλεχτώµ την επιστήµη και δεν ξέρω ανθα µπ ρέσω να το αντέξω. Γιατί σου βάζουν τον κίνδυνο µην τυχόν µεταπηδήσει και στο παιδί η ασθένεια, οπότε το σκέφτεσαι διπλά και τριπλά.
Στη φυλακή έτρεχα δύο ώρες το πρωί και άλλες δύο ώρες το βράδυ, ώστε να µην έχω άλλο πειρασµό













