ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται

Τις προάλλες προσπάθησα και βρήκα το πλήρες κείµενο της συνέντευξης Σόιµπλε, στην οποία υποτίθεται ότι ο γερµανός υπουργός Οικονοµικών µίλησε για ενδεχόµενη αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονοµίας. Απόρησα µε µια τόσο ακραία τοποθέτηση του Γερµανού, όπως τη µετέφεραν τα ΜΜΕ, τοποθέτηση που έµοιαζε να είναι σε πλήρη αντίθεση µε τη γερµανική θέση για τον µηχανισµό στήριξης. ∆ιάβασα, ξαναδιάβασα και διαπίστωσα ότιο Σόιµπλε δεν είπε τίποτε από αυτά που του αποδίδει ο ελληνικός και οξένος Τύπος. Είπε τα αυτονόητα – κοιτάξτε τις δηλώσειςτου – και οι ξένοι τα ερµήνευσαν όπως ήθελαν, µια καιτώρα πραγµατοποιείται η τελική επίθεση κατάτης ευρωζώνης και τουευρώ. Από ποιους;Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι ενδιαφερόµενοι. 1. Οσοι κερδοσκοπούν µε τα ασφάλιστρα κινδύνου. Τα διαβόητα CDS, στα οποία, παρεµπιπτόντως, θέλει να βάλει µια τάξη η Ευρώπη, έστω µονοµερώς, απαγορεύονταςτα naked short selling, τις ασφάλειες δηλαδή σε περιουσιακά στοιχεία που δεν κατέχεις.

2. Οι δηλωµένοι εχθροίτης ενιαίας Ευρώπης, δηλαδή οι Αγγλοσάξονες.

3. Οι γερµανοί οικονοµολόγοι τύπου Sinn που, µε αφορµήτην Ελλάδα, επαναφέρουν στην ουσία, αλλάδεν το λένεανοιχτά, την πρόταση για επιστροφή στο µάρκο ή σε ένα πιο κλειστό ευρώ, µεέξοδο του Νότου από την ευρωζώνη. Παρ’ότι γνωρίζουν ότικάτι τέτοιο θαέπληττε θανάσιµα τηγερµανική οικονοµία.

4. ∆εν µου αρέσουνοι θεωρίες συνωµοσίας. ∆εν µπορώ όµως να αγνοήσω τιςκραυγές αγωνίας από τις ΗΠΑ για τα ελλείµµατά τους. Και το κέντρο της παγκόσµιας χρηµατοοικονοµικής απορρύθµισης, πηγήτης διαρκώς εξελισσόµενης κρίσης από το 2007, βλέπει ότι αν ηρεµήσουν οι αγορέςοµολόγων της ευρωζώνης,ο επόµενος αδύνατος κρίκος είναι το κλαδί στοοποίο κάθονται, που κινδυνεύει άµεσα να ξεµείνει (το «κλαδί») από δανεικά. Και τότε, αλίµονοσε εµάς, αλίµονο και σε αυτούς.

Ολοι αυτοί αντεπιτίθενται προσπαθώντας να αποδοµήσουν την απόφαση της Ε.Ε. για δηµιουργίαµόνιµου µηχανισµού στήριξης µετά το2013. Με αφορµή την Ελλάδα, αλλά τώρα πια και την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.

Σε ό,τι αφορά τους εντός Ελλάδος προωθούντες την ιδέα της αναδιάρθρωσης πριν την – ο µη γένοιτο – ώρα της,είναι ποικίλων προελεύσεων και σκοπιµοτήτων.Είναι όµως τόσο διαφανείς ώστε µόνο τα δελτία των οκτώ µπορούν να απασχολήσουν. Εξάλλου, ποιας αναδιάρθρωσης; Υπάρχουν λογήςαναδιαρθρώσεις. Μια τέτοια ήδη έγινε για την Ελλάδα, αφορά τα 110 δισ. ευρώ του δανείου που µας προσφέρει ο µηχανισµός στήριξης, έχει να κάνει µε παράταση χρόνου αποπληρωµής και µείωση επιτοκίων.

∆είτε τώρα τι πράγµατι είπε ο Σόιµπλε,που το κατάλαβαν 24 ώρες µετά, µόνο όταν το επισήµανε ο ίδιος. Γιατί εδώείναι το ζουµί, σε αυτά που είπε και όχι σε αυτά που δεν είπε.

Είπε λοιπόν ότι τον Ιούνιο θα γίνει η επανεκτίµηση της κατάστασης στις δύο χώρες που έχουν υπαχθεί στους µηχανισµούς στήριξης, όπως γίνεται παγίως κάθε τετράµηνο, και θα δούµε αν χρειαστούν πρόσθεταµέτρα. Πού στο καλό είδαν ότι ζήτησε αναδιάρθρωση;

Αρα; Τι σας λέω; Να ησυχάσουµε; Οχι βέβαια. Αυτό που θέλω να πωείναι ότι η νέα κρίση στα οµόλογα είναι προσωρινή, είναι πολιτική και ως τέτοια θα αντιµετωπιστεί από την ευρωζώνη. Οι αντιστάσειςτων εχθρών του ευρώ θα µειωθούνµετά τις οριστικές αποφάσεις του Ιουνίου, ακόµη και αν ηΓερµανία επιµείνει να φορέσουµε το κόκκινο πανί της συµµετοχής των ιδιωτών σε τυχόν «κούρεµα» µετά το 2013.

Γιατί το πρόβληµά µας, ως Ελλάς, δεν είναι αυτό που συζητάµε. Το πρόβληµά µας είναι ότι αδυνατούµενα ελέγξουµε τον κρατικό µηχανισµό– ή δεν θέλουµε. Εχουµε σοβαρές αποκλίσεις στη µείωση των ελλειµµάτων και οι µεταρρυθµίσεις δεν προχωρούν όσο θα έπρεπε. Και αν αυτό το σκέλος της προσπάθειας δεν πετύχει, δηλαδή αν δεν σιγάσει η γεννήτρια παραγωγής ελλειµµάτων, όχι αναδιάρθρωση δεν θα πετύχουµε ούτε πτώχευση softδεν θα µπορέσουµενα κάνουµε. Απλώς, θα διαλυθούµε…

Το πρόβληµά µας είναι ότι αδυνατούµε να ελέγξουµε τον κρατικό µηχανισµό – ή δεν θέλουµε. Εχουµε σοβαρές αποκλίσεις στη µείωση των ελλειµµάτων και οι µεταρρυθµίσεις δεν προχωρούν όσο θα έπρεπε