ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Και τα τσιγάρα… χάµω!

Στο µοδάτο χορευτικό κλαµπάκι, µια πινακίδα στην είσοδο προειδοποιούσε εµφανώς ότι «απαγορεύεται το κάπνισµα». Χα! Μέσα κάπνιζαν οι πάντες! Η σερβιτόρα µάς έσκασε το «µυστικό»: «Μπορείτε να καπνίσετε ελεύθερα, αλλά δεν θα σας φέρω τασάκι, για να µη µας πιάσουν αν µπουν. Να ρίχνετε τη στάχτη κάτω»! ∆ηλαδή, στο ξύλινο πάτωµα. Ελληνικό διαµόνιο ή ελληνική βλακεία; Το κράτος έχει αποτύχει παταγωδώς και εδώ. Πάνω από 20.000 οι καταγγελίες, αλλά µόνο 148 παραβάσεις διαπιστώθηκαν και µόνο 128 πρόστιµα επιβλήθηκαν τους επτά µήνες από την ολική (υποτίθεται) εφαρµογή του µέτρου. Οι δήµαρχοι αρνούνται να δυσαρεστήσουν τους ψηφοφόρους τους, καπνιστές ή καταστηµατάρχες, και οι επιθεωρητές εργασίας είναι απρόθυµοι να κάνουν τους ελέγχους. Η ευρωπαϊκή έκθεση EQUIPP (Europe Quitting: Progress and Pathways») που ανακοινώθηκε χθες, έδειξε ότι δεν έχουµε ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραµµα για τους φοιτητές της Ιατρικής και τους οικογενειακούς γιατρούς, δεν έχουµε αρκετά Ιατρεία ∆ιακοπής του Καπνίσµατος, δεν καλύπτουµε από τα ασφαλιστικά ταµεία τις θεραπείες απεξάρτησης από τη νικοτίνη – και έχουµε και φθηνά τσιγάρα. Πάνω από τους µισούς Ελληνες ζητούν να γίνουν περισσότερα πράγµατα. Αλλοι ευρωπαϊκοί λαοί όπως οι Ιρλανδοί, οι Βρετανοί και οι ∆ανοί, µάς βάζουν πάλι τα γυαλιά. Πώς ένα σχετικά απλό και φθηνό µέτρο, για το οποίο έχει ενδιαφερθεί προσωπικά ο Πρωθυπουργός, δεν µπορεί να περπατήσει; Και µετά, αλήθεια, περιµένουµε να περπατήσουν τα δύσκολα;