Μονόδροµος οι µεταρρυθµίσεις

Μονόδροµο αποτελούν για την ελληνική οικονοµία οι µεταρρυθµίσεις και οι διαδικασίες εξυγίανσης σε δηµόσιο, τράπεζες, κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις, εσωτερική αγορά, οι οποίες πρέπει να υπερβαίνουν ακόµη και τις δεσµεύσεις του Μνηµονίου προκειµένου η χώρα να εξέλθει από την κρίση. Πρόκειται για ενέργειες προσαρµογής που – όπως επισηµαίνει ο οικονοµολόγος Κωνσταντίνος Καρατζάς στο βιβλίο του «Πορεία προς την πρόοδο και την ανάπτυξη» – δεν έγιναν εδώ και αρκετά χρόνια, παρότι ήταν γνωστές. Στο βιβλίο του καταγράφει προτάσεις που έχει καταθέσει ο ίδιος δηµόσια από το 1978 – την περίοδο των διαπραγµατεύσεων της Ελλάδας για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση – µέχρι το ξέσπασµα της κρίσης χρέους τον Μάρτιο του 2010, στις οποίες αντανακλάται η πορεία της ελληνικής οικονοµίας τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Ο κ. Καρατζάς έχει διατελέσει στέλεχος στην Τράπεζα της Ελλάδος και έχει τοποθετηθεί σε επιτελικές θέσεις σε ιδιωτικές τράπεζες. Ετσι, παρακολούθησε από πρώτο χέρι τις οικονοµικές εξελίξεις και οι προτάσεις του είναι εξίσου επίκαιρες σήµερα. Αλλωστε αφορούν χρόνια προβλήµατα της ελληνικής οικονοµίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγµα αποτελεί η θέση του για τις αλλαγές που χρειαζόταν η ελληνική οικονοµία για να αντεπεξέλθει στις πιέσεις που θα δεχόταν από την ένταξή της στην Ε.Ε. Με το ζήτηµα αυτό αρχίζει και το βιβλίο του. Τότε είχε επισηµάνει, µεταξύ των άλλων, ότι είναι «επείγουσα η δηµιουργία ανταγωνιστικών συνθηκών στην εσωτερική αγορά» όπως και η δηµιουργία πιο παραγωγικών δηµόσιων και ιδιωτικών εταιρειών, ζητούµενο που παραµένει στην ατζέντα της οικονοµικής πολιτικής. Αργότερα, µε αφορµή την ένταξη της δραχµής στον µηχανισµό συναλλαγµατικών ισοτιµιών, είχε αναλύσει τον Απρίλιο του 1998 τις συνέπειες από την επερχόµενη δηµιουργία του ευρώ. Κατέγραψε τότε, µεταξύ των άλλων, τις στρεβλώσεις και τα αντικίνητρα που βασανίζουν ακόµη και σήµερα τη ∆ηµόσια ∆ιοίκηση και πρότεινε στην τότε κυβέρνηση «να προχωρήσει αταλάντευτα στην υλοποίηση του πακέτου µέτρων και να µειώσει θεαµατικά τον αδηφάγο δηµόσιο τοµέα».

Σήµερα ο κ. Καρατζάς επισηµαίνει ότι «αν είχαν εφαρµοστεί έγκαιρα αυτές οι πολιτικές, το δηµόσιο χρέος δεν θα βρισκόταν εκεί που βρίσκεται».

Για τις τράπεζες. Σειρά παρεµβάσεων προτείνει και για το τραπεζικό σύστηµα. Τονίζει την ανάγκη να αποκτήσουν οι τράπεζες κοινωνικό ρόλο, βασίζοντας την άποψή του στο γεγονός ότι το µέγεθος των αποταµιευτικών κεφαλαίων που διαχειρίζονται και από τα οποία προκύπτουν τα υπέρογκα κέρδη τους, είναι υπερπολλαπλάσια των µετοχικών κεφαλαίων. Πρωτίστως, όµως, θεωρεί αναγκαία την ενοποίηση των ελληνικών τραπεζών, πρόταση την οποία διατύπωσε πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2003. Μάλιστα, θεωρεί ότι η προοπτική αυτή πρέπει να τεθεί εκ νέου στο τραπέζι προκειµένου να δηµιουργηθεί µια υγιής τραπεζική δύναµη ευρωπαϊκού µεγέθους.

Στο βιβλίο του καταγράφονται ακόµη οι επισηµάνσεις του για τον κίνδυνο της επερχόµενης κρίσης, τις οποίες διατύπωσε το 2007. Τριάµισι χρόνια αργότερα ο κ. Καρατζάς εµφανίζεται εξίσου απαισιόδοξος. «Βρισκόµαστε µπροστά σε µία παρατεταµένη περίοδο βαθιάς ύφεσης,» τονίζει και θεωρεί αναγκαίο να διατυπωθεί από την κυβέρνηση όλη η αλήθεια για τα προβλήµατα της χώρας.

Θεωρεί ότι πρέπει να δηµιουργηθεί µια τραπεζική δύναµη ευρωπαϊκού µεγέθους

Ιστορία τριών δεκαετιών

Προτάσεις που έχει καταθέσει ο ίδιος δηµόσια, από το 1978 µέχρι το ξέσπασµα της κρίσης χρέους, στις οποίες αντανακλάται η πορεία της ελληνικής οικονοµίας, καταγράφει στο βιβλίο του ο Κ. Καρατζάς