«Η Ελλάδα πρέπει να επαναδιαπραγμετευτεί το επιτόκιο δανεισμού»

Η Ελλάδα σίγουρα έχει ευθύνες για την κρίση χρέους της, αλλά η Ευρώπη συνολικά «πληρώνει το υψηλό κόστος της επανεκλογής του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόσο στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», λέει στα «ΝΕΑ» η Περβένς Μπερές, πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, ενώ υπογραμμίζει πως η Ελλάδα πρέπει να επαναδιαπραγμετευτεί το επιτόκιο δανεισμού από τον μηχανισμό στήριξης.

Κι όμως, η ευρωβουλευτής του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος δεν κατηγορεί την Άνγκελα Μέρκελ για την καθυστερημένη και ανεπαρκή αντίδραση στην κρίση χρέους, αλλά τον πρόεδρο της Κομισιόν. «Σε μια τέτοια κρίση, η Κομισιόν είναι που πρέπει να βάζει τις προτάσεις στο τραπέζι και όχι απλώς να ακολουθεί. Ούτε ο Μπαρόσο, ούτε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Βαν Ρομπέι δεν τόλμησαν να ορίσουν το σωστό επίπεδο συζήτησης που έπρεπε να έχει η Ε. Ε με τη Γερμανία. Αντ΄αυτού, συναγωνίζονταν ο ένας τον άλλο για το ποιός θα κάνει καλύτερη τη δουλειά της Μέρκελ.

Οι προτάσεις που έβαλαν στο τραπέζι για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, δεν ήταν παρά αυτό που ζητούσε η Μέρκελ – κάτι για να πανηγυρίζει», λέει η Περβένς Μπερές, ευρωβουλευτής των Γάλλων σοσιαλιστών, η οποία βρέθηκε στην Αθήνα για την ετήσια Σύνοδο των ευρωβουλευτών της Ομάδας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο.

Και το Σύμφωνο για το Ευρώ; Είναι η σωτηρία της ευρωζώνης; «Είναι ένα καλό σημάδι. Ακόμη και η Γερμανία παραδέχεται πως αν έχεις κοινό νόμισμα, χρειάζεται να έχεις και κοινή οικονομική πολιτική. Είναι σημαντικό γιατί πριν την κρίση, η λογική ήταν ο καθένας να έχει σε τάξη τα του οίκου του, αυτό, όμως, χωρίς συντονισμό δε σημαίνει κάτι. Όλοι ξέραμε και πριν από αυτή την κρίση ότι υπήρχαν τεράστιες αποκλίσεις ανάμεσα στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Αλλά το περιεχόμενο αυτού του Συμφώνου είναι φρικτό. Για παράδειγμα, μιλά για τη σημασία των δομικών μεταρρυθμίσεων, αλλά, σε αυτές συμπεριλαμβάνεται η εκπαίδευση και η δια βίου μάθηση – αυτά δεν αναφέρονται πουθενά», απαντά.

«Μετακινούμαστε από τη συναίνεση της Ουάσιγκτον (σ. σ το τρίπτυχο ιδιωτικοποίηση, απελευθέρωση των αγορών, μακροοικονομική σταθερότητα) στη συναίνεση των Βρυξελλών. Κανένας δεν τολμά να αμφισβητήσει τη Γερμανία, επειδή είναι εκείνη που δίνει πρωτίστως τα χρήματα. Και ο Σαρκοζί απλώς ακολουθεί τη Μέρκελ για να δείξει ότι είναι το ίδιο ικανός με κείνη. Όμως, όλοι μιλούν για τη μείωση των ελλειμμάτων και κανένας δεν ασχολείται με την ανάπτυξη και με το πως θα δημιουργήσουμε νέους πόρους. Δείτε, για παράδειγμα, την Πορτογαλία. Ύστερ΄από έναν χρόνο προγράμματος αυστηρής λιτότητας, δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και η κυβέρνηση κατέρρευσε», υπογραμμίζει η πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου.

Για τα σενάρια εξόδου από το ευρώ και επιστροφής στη δραχμή που διακινούνται όλο και συχνότερα, η Μπερές λέει ότι θα ήταν καταστροφή. «Οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν μπορούν να γίνουν μέσα σε μια νύχτα. Ούτε μπορούν όλες οι χώρες να ακολουθήσουν το μοντέλο της γερμανικής οικονομίας. Αν όλες οι χώρες ήταν πλεονασματικές, όπως η Γερμανία, τότε, ποιός θα αγόραζε τα πλεονάσματα;», αναρωτιέται. Τάσσεται υπέρ των αλλαγών, αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας υποστηρίζει ότι «πρέπει να δοθεί χώρος για ελιγμούς. Δεν μπορεί η συζήτηση να επικεντρώνεται μόνο στη μείωση μισθών. Πρέπει να γίνει συζήτηση και για την παραγωγική διαδικασία, όπως και για τη φοροδιαφυγή».

Η όλη συζήτηση περί του Γερμανού φορολογούμενου που θα πληρώσει τις αμαρτίες της διεφθαρμένης Ελλάδας βρίσκει την Π. Μπερές αντίθετη. «Όλη αυτή η φιλολογία για τον Γερμανό φορολογούμενο είναι λάθος. Η Γερμανία έχει ωφεληθεί τα μέγιστα από το ευρώ και άλλωστε, ο δανεισμός δεν είναι δωρεάν. Η ανάπτυξη και το επιτόκιο συνδέονται. Και με αυτό το επιτόκιο που σας δανείζουν, δεν θα έχετε ανάπτυξη. Αλλά, ας μην κατηγορούμε άλλο τους Γερμανούς. Έχουν προκλήσεις μπροστά τους, μια εκ των οποίων είναι ότι η θέση τους μέσα στην Ε.Ε. Δεν έχουν συμμάχους, είναι όλοι εναντίον τους κι αυτό δεν είναι καλό.

Αυτός είναι ο λόγος που χρειάζονταν τη συναίνεση του Σαρκοζί. Έχουν κοινό συμφέρον, γιατί Μέρκελ και Σαρκοζί χρειάζονται ο ένας τον άλλο. Μόνο που ο Σαρκοζί δεν χρησιμοποιεί αυτή τη συμμαχία για να στείλει τα σωστά μηνύματα». Η Μπερές παραδέχεται ότι στην όλη διαχείριση της κρίσης «το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν πιο ήπιο από την Ε.Ε.».

«Θυμάμαι όταν πέρυσι το Μάρτιο ήρθε ο Γ. Παπανδρέου και μας μίλησε στο Ευρωκοινοβούλιο είπε ότι θα ήταν πιο εύκολο για κείνον να προσφύγει στο ΔΝΤ, παρά στην Ε.Ε. Και τον καταλαβαίνω. Το ΔΝΤ έχει την ειδίκευση για να κάνει κάτι τέτοιο και παρότι δεν μου αρέσει που οι Ευρωπαίοι δεν μπορέσαμε να συμμαζέψουμε μόνοι μας τα του οίκου μας, η αλήθεια είναι πως το ΔΝΤ δεν είναι όσο σκληρό είναι η Ε.Ε», εκτιμά.