Παν µέτρον… άχρηστον

Τι είναι το Πρωτάθληµά µας; Μην είναι οι κληρώσεις; Μην είναι οι ορισµοί των αγώνων Σάββατο ή Κυριακή; Μην είναι οι χορηγίες και τα τηλεοπτικά συµβόλαια;

Με όλο τον σεβασµό προς τον Πολέµη (όχι τον Αδαµάντιο, αλλά τον Ιωάννη) για την ελάχιστα ποιητική απάντηση, πέρα από διεθνές ρεντίκολο, το Πρωτάθληµά µας είναι κυρίως ο Κανονισµός του, η ∆ιαιτησία και η Αθλητική ∆ικαιοσύνη. Αρα, αφού η Ελληνική Ποδοσφαιρική Οµοσπονδία συνέταξε τον ΚΑΠ, επιλέγει και εποπτεύει τους διαιτητές και προΐσταται της επιτροπής που εκδίδει τις τελεσίδικες πειθαρχικές αποφάσεις, στην ουσία αυτή το διοργανώνει – µε τη γνωστή επιτυχία. Αραγε, ο γ.γ. Αθλητισµού δεν το έχει καταλάβει ή απλώς πιστεύει πως θα καθαρίσει η κόπρος του Αυγεία αν η ΕΠΟ κάνει και τις κληρώσεις;

∆εν είναι τυχαίο που ο πιο επιτυχηµένος ποδοσφαιρικός παράγοντας της τελευταίας 15ετίας, ο θείος Σωκράτης, ελάχιστα ασχολήθηκε µε τη Σούπερ Λίγκα. Σε όλα τα σοβαρά ζητήµατα η Οµοσπονδία είχε πάντα τον τελευταίο λόγο, και σε αυτή προσπαθούσε να ασκήσει την επιρροή του. ∆εν το µετάνιωσε, µε κορυφαία στιγµή την «υπόθεση Βάλνερ». Η Λίγκα είχε αποφασίσει να επαναληφθεί ο επίµαχος αγώνας αλλά την τελεσίδικη απόφαση την πήρε η ΕΠΟ. Ο Ολυµπιακός κέρδισε το µατς στα χαρτιά – µαζί και τον τίτλο – ενώ η ΑΕΚ έφαγε µια σφαλιάρα από την οποία ακόµη προσπαθεί να συνέλθει. ∆ιοργανώτρια εκείνη τη χρονιά (2008) ήταν η Σούπερ Λίγκα, αλλά το Πρωτάθληµα το έκρινε – δίκαια ή άδικα – η εξουσία της Οµοσπονδίας. Νοµίζω ότι ο Μπιτσαξής ψάχνει το κλειδί για να ανοίξει ξεκλείδωτη πόρτα.

Λύση δεν είναι, επίσης, να στείλουµε όλο τον ποδοσφαιρικό πληθυσµό στη Σπιναλόγκα, επειδή δεν µπορούµε να ξεχωρίσουν τους λεπρούς από τους υγιείς.

Αν µε αφορµή τα βρώµικα CD ο Μπιτσαξής κόψει τη χρηµατοδότηση του ΟΠΑΠ στις ΠΑΕ, ο Λοβέρδος αποσύρει από τα γήπεδα τα ασθενοφόρα, ο Παπουτσής τις αστυνοµικές δυνάµεις, η Μπιρµπίλη αφήσει χωρίς ρεύµα τα στάδια και ο Ρέππας καταργήσει τα δροµολόγια που οδηγούν σε αυτά, πράγµατι θα πάψουµε να έχουµε αναξιόπιστο ποδόσφαιρο. Για την ακρίβεια, δεν θα έχουµε καθόλου ποδόσφαιρο.

Αλλά και την ΕΠΟ δεν την βλέπω να βιάζεται να πάρει στα χέρια της την καυτή πατάτα. Στην κατεπείγουσα επιστολή του Μπιτσαξή που την καλεί να αναλάβει το Πρωτάθληµα θα απαντήσει µετά την τακτική γενική συνέλευση του… Ιουνίου. Οπως γίνεται µε τα ραντεβού στα ιατρεία του ΙΚΑ. Ακόµη κι αν το περιστατικό είναι επείγον, τα ραντεβού είναι τακτικά. Μέχρι να έρθει η ώρα της εξέτασης, έχει έρθει η ώρα της… γιαγιάς και ο παππούς κρατάει το βιβλιάριό της να τη θυµάται.

Η Πολιτεία δενβρίσκει λύση αλλά, ακόµη χειρότερα, η Σούπερ Λίγκα δεν βρίσκει πρόβληµα. Ο Μαρινάκης µίλησε για την αξιοπιστία του Πρωταθλήµατος µε λόγια που δεν θα τολµούσε να πει ο ισπανός οµόλογός του για την Πριµέρα Ντιβισιόν, και όλοι συµφώνησαν µαζί του. Παρ’ ότι τους παράγοντες τους χωρίζει µια ντουζίνα µηνύσεις, η απόφασή τους να µην αφήσουν κανέναν να χώσει τη µύτη του στις δουλειές τους ήταν οµόφωνη.

Οπως στα µέρη της Μαφίας, που οι φαµίλιες γαζώνουν η µία την άλλη αλλά θεωρούν ζήτηµα τιµής να µην αφήσουν να µπλέξουν µε τους καραµπινιέρους ούτε οι πιο µισητοί εχθροί.

Με τους ανθρώπους τουποδοσφαίρου να ασπάζονται τη σικελική παροιµία «όποιος δεν ακούει, δεν βλέπει και δεν µιλάει ζει εκατό χρόνια», παν µέτρον… άχρηστον. Κανένας δεν θέλει το πράγµα να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Γι’ αυτό στις δύο δισκέτες που βγήκαν στη φόρα, ο Μπέος ακούγεται να µιλάει µόνος του (λες και… σώθηκε η Λάρισα και του σάλεψε). Γι’ αυτό ο ∆αλούκας κατέθεσε στον αθλητικό εισαγγελέα ότι δεν πήγαν να τον δωροδοκήσουν αλλά να τον… πιέσουν («έκλαιγαν και τον παρακαλούσαν να παίξει 52-48 ένα πράµα). Γι’ αυτό το τρίτο CD – αν βγει – µπορεί να είναι DVD, µε εικόνα, αλλά χωρίς ήχο, και υπότιτλους στα σανσκριτικά.


Εχει φάση

ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ, οι αφελείς, περιµέναµε µε αγωνία την τάχα µου κρίσιµη συνεδρίαση της Λίγκας. Οι πρώτοι που όφειλαν να ανησυχήσουν βλέποντας τον κόσµο να γκρεµίζεται γύρω τους το είχαν προβλέψει πολύ σωστά: δεν θα γινόταν καµία ουσιαστική κουβέντα. Μόνο αντίσταση κατά της Αρχής.

Ο ΓΟΝΤΙΚΑΣ και ο Βεκρής δεν πήγαν στο ∆.Σ. για να µη δουν τα µούτρα του Μαρινάκη. Ο Πηλαδάκης για να µην του χαλάσει το στοµάχι ο Μπέος. Ο Αδαµίδης έστειλε τον Κωνσταντινίδη και τον Κοσµάτο που… τρόµαξαν να µπουν στο κτίριο επειδή δεν τους γνωρίζει ο θυρωρός. Ο Ζαγοράκης είχε κάτι δουλειές. Ο Μπιτσαξής µε τον Πιλάβιο θεώρησαν, σοφά, ότι δεν άξιζε να χάσουν την ώρα τους.

Ολοι σε δίκη. Στη «Δίκη» του Θωµαΐδη!
ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ µου κάνουν εντύπωση. Το πρώτο είναι ότι ακόµη και ο Παναθηναϊκός, που δεν βρήκε ούτε την… ψήφο του στην πρόταση µοµφής εναντίον του Μαρινάκη, προτιµάει την ολυµπιακο-κρατούµενη Σούπερ Λιγκ από την ΕΠΟ. Τόσο αξιόπιστα θεωρεί τα στελέχη της Οµοσπονδίας;

ΤΟ ΑΛΛΟ είναι ότι όλοι γνώριζαν τα πάντα από καιρό, και τώρα που βγήκαν οι κασέτες απλώς τα… θυµήθηκαν.

Ο Αδαµίδης τα ήξερε από τον Σεπτέµβριο και ο Πηλαδάκης θα τα έλεγε την περασµένη Παρασκευή αλλά έπεσε πάνω στα… καλύτερα των CD και φοβήθηκε ότι δεν θα έχει τηλεθέαση.
Λεξικό

Η κλήση, η πρόσκληση. Η ανάκληση, η κλήση κάποιου να επιστρέψει.

Την τελευταία χρονιά που καλέσαµε ξένους διαιτητές να «σφυρίξουν» στα πρωταθλήµατά µας (ακόµη και στα τοπικά!), το 1966, ο Πάνος Μπιτσαξής ήταν 10 ετών. Ετσι, ίσως να µη θυµάται ότι ο θεσµός της µετάκλησης καταργήθηκε επειδή οι τότε υπεύθυνοι σκέφτηκαν πως για τη φτωχή Ελλάδα ήταν περιττή πολυτέλεια να πληρώνει τα έξοδα των αλλοδαπών µε τα µαύρα. Τα ίδια… όργια µπορούσαν να τα κάνουν και οι ντόπιοι ρέφερι εντελώς δωρεάν. Σήµερα, οι ξένοι διαιτητές δεν θα ήταν υπεράνω υποψίας, όπως εκείνες τις αθώες εποχές. Τα λεφτά που διακυβεύονται στο ποδόσφαιρο είναι πολλά, πλέον. Κι όσο θα υπάρχουν παράγοντες που τα δίνουν, πάντα θα βρίσκονται κάποιοι πρόθυµοι να τα πάρουν, ασχέτως εθνικότητας. Ετσι, η καχυποψία θα συνεχίσει να υπάρχει. Ο άγγλος διαιτητής θα «σπρώχνει» την ΑΕΚ επειδή ο Αδαµίδης έχει σπίτι στο Λονδίνο, ο Κορεάτης τον Ολυµπιακό επειδή ο Μαρινάκης έχει παραγγείλει πλοίο στα ναυπηγεία της Hyundai και ο Γάλλος τον Παναθηναϊκό γιατί ο Γκοβού σύχναζε στο µπιστρό του αδελφού του.

Μόνο η µετάκληση ξένων παραγόντων θα είχε νόηµα.

Από το Λουξεµβούργο, κατά προτίµηση.