Μαρκαδόροι, διαλυτικά και πικάπ στο ράφι

Χαρακτηριστικό δείγµα των πολυκατοικιών του Μεσοπολέµου, το κτίριο της οδού Κριεζώτου 3 (ανήκει στο Μουσείο Μπενάκη)

ξετυλίχτηκε πρόσφατα από τις λινάτσες. Κι αν στους τέσσερις ορόφους του κτιρίου που κάποτε αποτελούσε το σπίτι του καλλιτέχνη ο οποίος πρωταγωνίστησε στον διάλογο περί µοντερνισµού και παράδοσης, του Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα, φιλοξενείται ένα εκτενέστατο αφιέρωµα στη γενιά του Μεσοπολέµου, στον πέµπτο (που προστέθηκε τη δεκαετία του ‘50) όλα θυµίζουν τον καλλιτέχνη να ζωγραφίζει. Το λευκό σαλονάκι του µπροστά από τον πέτρινο τοίχο. Η καταπράσινη πολυθρόνα του κάτω από το µπετονένιο ταβάνι. Τα βιβλία του. Τα πινέλα του – αµέτρητα – µέσα σε πήλινες κανάτες. Οι µαρκαδόροι, τα χρώµατα και τα διαλυτικά του. Τα καβαλέτα του µε τα έργα του πάνω τους, σαν να έχουν µείνει για να στεγνώσουν κάτω από τα µεγάλα παράθυρα που λούζουν στο φως τον χώρο. Τα γυαλιά και το ρολόι του.

Το πικ απ του. Ολα τακτοποιηµένα, όπως σε σπίτι που περιµένει επισκέπτες. Και για όσους δεν θέλουν να γνωρίσουν µόνο το ατελιέ αλλά και τον χώρο στον οποίο ζούσε ο Χατζηκυριάκος – Γκίκας δεν έχουν παρά να κατέβουν στον τέταρτο όροφο για να δουν το σαλόνι µε το τζάκι, το γραφείο του, τα οικογενειακά πορτρέτα. Στον τρίτο παρουσιάζεται µια γενναία δόση έργων του – λάδια, σχέδια, ακουαρέλες, γλυπτά, µακέτες – από το 1930 έως το 1980.

Η Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα, Κριεζώτου 3, θα ανοίξει στο τέλος του φθινοπώρου.