Κάτι σαν την Πάτι

Τό σιριαλ µε τον Μπλάνκο είναι από ταπλέον κακόγουστα που έχουν υπάρξει στη σύγχρονη ιστορία της ΑΕΚ.

Αντιληπτό πως η διοίκηση Αδαµίδη δεν µπορεί να χάσει και δεύτερο επιθετικό µετά τον Τζιµπούρ και σε κανενός τη σκέψη δεν χωρά να χρεωθεί η ΠΑΕ ξανά λανθασµένες κινήσεις. Ωστόσο, τα όσα γίνονται εδώ και κάποιες ηµέρες πείθουν πως η ΑΕΚ έχει εγκλωβιστεί στις απαιτήσεις του αργεντίνικου λόµπι. Ο Μπλάνκο παραµένει άφθαστος «θεωρητικά», αλλά αν ρωτήσει κάποιος τον Χιµένεθ (ή άλλους στα ενδότερα) θα πληροφορηθεί πως δεν είναι και ο σούπερ απαραίτητος. Γιατί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι τεχνικοί ζητούν παραπάνω πράγµατα από τους σέντερ φορ – να δηµιουργούν, να παίζουν το «ένα – δύο», να βγαίνουν στις άκρες και να φτιάχνουν χώρο για τους συµπαίκτες τους. Τότε, προς τι αυτή η πρεµούρα για τον Μπλάνκο, έναν – ξαναλέµε – παίκτη µε ξεχωριστή αίσθηση του γκολ; ∆ιότι κυριαρχεί ο φόβος της ήττας! Αυτός ο φόβος ανάγκασε τους παράγοντες της ΑΕΚ να δώσουν πολύ περισσότερα στον Σκόκο προκειµένου να τον δελεάσουνκαι να πει το «ναι» στην πρόταση. Και επειδή τόσο ο Σκόκο όσο και ο Μπλάνκο αντιλαµβάνονται τα αδιέξοδα της ΑΕΚ, φροντίζουν εδώ και µεγάλο διάστηµα να χορεύουν τους πάντες στο ταψί.

Ο Μπλάνκο είπε «όχι» στην πώλησή του στην Τουρκία και προτάσεις σοβαρές φέρεται να έχει µόνο από ρωσικές οµάδες. Εκεί ρέει το χρήµα. Οσο διάστηµα, ωστόσο, βρίσκεται σε διαπραγµατεύσεις µε την ΑΕΚ, ουδέποτε έφερε πολλά χρήµατα ή χρήµατα που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του. Αν µπορεί να βρει τα περίπου 650 χιλιάρικα της ΑΕΚ, ας το κάνει. ∆ιαφορετικά, καλό είναι ο κ. Αδαµίδης να βάλει στα σοβαρά µια προθεσµία αναφορικά µε τηναπάντηση του Μπλάνκο. Οχι να άγεται και να φέρεται. ∆ιότι οι παράγοντες µακροηµερεύουν µε βάση τα όσακάνουν και όχι µε το αν κινούνται καλά στον τοµέα της επικοινωνίας…