Από τη Σαπφώ στην Καρυστιάνη

Η κατάληξη σε «ο» ενός ελληνικού γυναικείου ονόµατος τον είχε ιντριγκάρει στην ηλικία των έξι. Από την πρώτη στιγµή που διάβασε στο σχολικό αναγνωστικό ένα ποίηµα της Σαπφώς – περί ης η κατάληξη – ο Μιλανέζος µαθητής «κόλλησε» µε την Ελλάδα.

«Στα µάτια µου αποκαλύφτηκε σαν χώρα εξωτική που κρύβει κάτι διαφορετικό από την πατρίδα µου. ∆ιότι αυτό που ξέραµε όλοι ήταν ότι το όµικρον δηλώνει αρσενικά ονόµατα». Τρεις δεκαετίες µετά, ο πτυχιούχος Ελληνικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήµιο του Μιλάνου είναι πεπειραµένος µεταφραστής ελληνικής λογοτεχνίας. Η ίντριγκα, µάλιστα, παραµένει. «Πολλοί φαντάζονται ότι η µεταφορά από τα ελληνικά στα ιταλικά είναι εύκολη εξαιτίας των κοινών, µεσογειακών, θεµάτων. Η ελληνική γλώσσα όµως, δεν παύει να “κρύβεται” από τον µεταφραστή και να τον προσκαλεί στα µυστικά της».

Είναι µια περιπέτεια που γνωρίζει καλά από το 1998, οπότε µετέφρασε το πρώτο βιβλίο: «Και µε το φως του λύκου επανέρχονται» της Ζυράννας Ζατέλη. Ακολούθησαν οι ∆ιδώ Σωτηρίου, Μάρω ∆ούκα, Παύλος Μάτεσις,Αλέξης Πανσέληνος, Ευγένιος Τριβιζάς κ.ά. Ειδικά για το «Κιβώτιο» του Αρη Αλεξάνδρου – «ο πιοδύσκολος, επειδή είναι απελπιστικά απλός» – ήταν υποψήφιος για το Εθνικό Βραβείο Μετάφρασης το 2006. Τελευταίος σταθµός, τα «Σακιά» της Ιωάννας Καρυστιάνη που αναµένονται ως το τέλος του 2011. Και έπεται συνέχεια. Μετά την ίδρυση της οµάδας ΜΤ, µαζί µε πέντε φίλους του, έχει στα σκαριά µια ανθολογία του σύγχρονου ελληνικού διηγήµατος (µε Σκαµπαρδώνη, Χρυσόπουλο, Χειµωνά,Κατσουλάρη κ.ά.).

Μέχρι να κυκλοφορήσει, όµως, θα συνεχίζει να συναντά τους φίλους του στα στέκια του αθηναϊκού κέντρου, το οποίο λατρεύει, ή να αναζητά καλό ιταλικό φαγητό σε κάποιο απ’ τα προάστια.