Χειροκρότησαν τον Ληρ ώς το Λονδίνο

Κοσµοσυρροή για µια παράσταση του Εθνικού Θεάτρου του Λονδίνου – µέσω βίντεο – στο Μέγαρο Μουσικής
«Δεν πρέπει να χειροκροτήσουµε;» έλεγε µια κυρία στις πρώτες σειρές, καθώς αυθόρµητα πήγε να χειροκροτήσει όταν οι ηθοποιοί της παράστασης τουσαιξπηρικού«ΒασιλιάΛηρ» µετον Ντέρεκ Τζάκοµπι έκαναν την υπόκλισή τους, στο βίντεο που προβαλλόταν στη σκηνή. Για να διαπιστώσει πως λίγοι την ακολούθησαν. Οχι επειδήη παράστασηδεν το άξιζε. Αντιθέτως. ΣτοΛονδίνο άλλωστε θεωρούνήδη τον Ντέρεκ Τζάκοµπι ως τον «καλύτερο Ληρ όλων των εποχών». Είναιαυτή η διαφορετική εµπειρία του θεάτρου… µέσω οθόνης που αφήνει τον θεατή σε αµηχανία.

Η παράσταση του «ΒασιλιάΛηρ» διήρκε σεπερίπου τρεις ώρες.Παρουσιάστη κε ήδη στο θέατρο «Ντόνµαρ» του Λονδίνου, σε σκηνοθεσία Μάικλ Γκράντατζ και προβλήθηκεστην Ελλάδα (µαγνητοσκοπη µένηστην πρώτη από µια σειρά απευθείας µεταδόσεων) σε γιγαντοοθόνη, στην αίθουσα «Banquet» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο συνεργασίας µε το National Theatre Live. Και µε ελληνικούς υποτίτλους (σε µετάφραση του Διονύση Καψάλη).

Η οθόνηπου βρισκόταν στησκηνή της αίθουσας έδινε την εντύπωση ότιήταν προέκτασή της. Μόνο που τα σώµατα των ηθοποιών ήταν µεγεθυσµένα µέσα από την κάµερα. Τι τύχη να παρακολουθεί κανείς τον Ντέρεκ Τζάκοµπι ως«Ληρ» και µάλιστα σε κοντινό. «Αλλιώς ακούγεταιο Σαίξπηρ στη γλώσσα του», έλεγε κάποιος πίσω.

Απέναντί µας, στην οθόνη, και τοκοινό του «Ντόνµαρ»(µόλις 250 θεατές)να παρακολουθεί όσασυνέβαινανστη σκηνή.Σαν να ήταν εκεί, στα πρώτα καθίσµατα. Πίσω, οι 600 θεατές της ελληνικής «αναµετάδοσης». «Θα πηγαίναµεστο Λονδίνο,αλλά δεν βρήκαµε εισιτήρια. Είναι τόσο λίγες οι θέσεις και οι παραστάσεις είναι sold out» έλεγεµετά στα «ΝΕΑ» ο Μιχάλης Μόσχος που παρακολούθησε την παράστασηµε τη σύζυγό του Δέσποινα. Μαζί τους και δύο φίλοι από τον Καναδά. «Ευτυχώς το έµαθεο Μιχάλης και µας έφερε. Θα ήταν κρίµανα το χάναµε» έλεγε ο Ιαν Μίλερ. Τώρα οι επισκέψεις µας στο Λονδίνο θα περιοριστούν»,συµπλήρωσε χαµογελώντας.

Ανάµεσαστους θεατές και Βρετανοί που ζουν στην Αθήνα. «Το “Ντόνµαρ” είναι πολύ µικρό. Η αίθουσα τουΜεγάρου χωράει περισσότερους» σχολίαζαν.

Λίγο πιο πέραο 25χρονος Πάνος Κατρα τζής. Ανοιξε, έλεγε, µια µέρα την ιστοσελίδα του Μεγάρου για να δει «τι παίζει». «Τουλάχιστον για τον Ληρ πληρώσαµε και ξέραµε από την αρχή ότι αυτό που θα δούµε θα είναι καλό» έλεγε ο Πάνος, ο οποίος σπούδασε στο Λονδίνο. «Μόνο που οι υπότιτλοι ήταν χαµηλά και δενδιακρίνονταν καλά».

Το κοινόήταν ενηµερωµένο για τα θεατρικά δρώµενα.Είτε επειδήήταν φοιτητέςπου σπούδαζαν εκεί, είτε επειδή ως θεατές τους αρέσει ναµαθαίνουν. «Στο “Ντόνµαρ” ανέβηκε και ο “Αµλετ” µε τον Τζουντ Λο» έλεγε χαµηλόφωνα µια νεαρή στον σύντροφό της. Ο Τζουντ Λο ήταν και ο οικοδεσπότης της βραδιάς στο Μέγαρο. Σε βίντεο µαζί µε συντελεστές παραστάσεων του θεάτρου «Ντόνµαρ» αποκάλυπτε µυστικά του θεατρικού Λονδίνου. «Η µητέρα µου µε έφερε» έλεγε η22χρονη Κατερίνα Αριανούτσου. Οχι µε το ζόρι, καθώς το θέατροτην ενδιαφέρει. Σπούδασε ενδυµατολογία κι ετοιµάζει βαλίτσες για το Λονδίνο όπου θα συνεχίσει µε σπουδές πάνω στο θεατρικό κοστούµι.

«Είναι ένα αγαπηµένο µου έργο. Ευκαιρία να το ξαναθυµηθώ» έλεγε η µητέρα της Μαρία. Σε λίγους µήνες θα βλέπει θέατροστο Λονδίνο, µαζί µε την κόρη. «Καλά κάνει και φεύγει. Το µέλλον είναι δύσκολο για τους νέους στην Ελλάδα», σχολίαζε.

Το Μέγαρο Μουσικής µε τον «Βασιλιά Ληρ» εγκαινίασε τη συνεργασία του µε το National Theatre Live, που αναµεταδίδει παραστάσεις του µέσωδορυφόρουσε 300 αίθουσες σε όλον τον κόσµο. «Ετσι συνεχίζεται ηπορεία ανοίγµατος του Μεγάρου στον κόσµο» όπως είπε στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος τουΟΜΜΑ Ιωάννης Μάνος,που παρακολούθησε την παράσταση.

INFO

Επόµενες αναµεταδόσεις:
«Φρανκενστάιν» σε σκηνοθεσία Ντάνι Μπόιλ (17/3) και ο «Βυσσινόκηπος» του Aντον Τσέχοφ (30/6), σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Ντέιβις. Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη 1, τηλ. 210-7282.333).
Εισιτήρια: 7 (φοιτητικό) και 14 ευρώ.

Συζήτηση περί εισιτηρίων

Στο φουαγιέ, η παράσταση του «Βασιλιά Ληρ» έδωσε αφορµήκαι για µια συζήτηση περί φθηνών εισιτηρίων. «Στο Λονδίνο υπάρχουν καιτα εισιτήρια της τελευταίας στιγµής που είναι οικονοµικά», έλεγε η 38χρονη καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας Λένα Ξανθάκου, που πήγε στο Μέγαρο Μουσικής µε την αδερφή της Σοφία. «Στην Αθήνα το θέατρο είναι ακριβή διασκέδαση, παρά τις προσφορές που κάνουν. Στο Λονδίνο δεν µιλάµε για θέατρο της ελίτ, αλλά του λαού.

Ο οποίος έχει την κατάλληλη θεατρική παιδεία».