«Μας έριξαν δύο βολές  µε µπαζούκας!»

«Απόγευµα ήταν όταν µε ειδοποίησε ο υποπλοίαρχος ότι µια βάρκα µάς ακολουθούσε. Στο µέσον του ωκεανού δεν θέλει και πολύ να καταλάβεις ότι δεν πρόκειται για ψαράδες, αλλά για πειρατές που σε κυνηγούν!».

∆ιασχίζει τις µέρες αυτές τον Ειρηνικό, κατευθύνεταιπρος Μεξικό.

Εχει αλλάξει πλέον γραµµήπλεύσης, καµιά σχέση µε τα προηγούµενα δροµολόγια του τρόµου στον Κόλπο του Αντεν και στον Ινδικό. Σήµερα, ο 54χρονος πειραιώτης καπετάνιος είναι από τους µετρηµένους στα δάχτυλα έλληνες ναυτικούς που τολµούν να περιγράψουν, έστω ανώνυµα (τα στοιχεία του στη διάθεση των «ΝΕΩΝ»), το κινηµατογραφικό τετ α τετ τους µε σοµαλούς πειρατές. Την ώρα που δέκα έλληνες ναυτικοί εξακολουθούν να παραµένουν όµηροι πειρατών αυτές τις µέρες, και ο ίδιος είναι αδύνατο να ξεχάσει την κατάσταση οµηρείας του, το 2009, επί ένα δίµηνο. «Κατευθείαν σήµανα γενικό συναγερµό και όλο το πλήρωµα άρχισε να εφαρµόζει τα προβλεπόµενα έκτακτα µέτρα. Αµέσως, όµως, οι πειρατές µάς έριξαν µια βολή µε µπαζούκας! ∆εν είχαµε παρά να κλειστούµε µέσα, αλλά αυτοί εκτόξευσαν και δεύτερη βολή, για εκφοβισµό. Σε χρόνο ρεκόρ, έφτασαν στην πρύµνη µας και µε σκάλα και γάντζους σκαρφάλωσαν. Θυµάµαι ακόµα τη στιγµή που µπούκαραν οπλισµένοι µε Καλάσνικοφ! Μου έλεγαν απ’ όσο κατάλαβα να σταµατήσω το πλοίο. ∆εν µπορούσαν να αντιληφθούν ότι ένα µεγάλο βαπόρι δεν είναι αυτοκίνητο για να σταµατά επιτόπου. Ούτε κι εγώ, όµως, µπορούσα να τους δώσω να το καταλάβουν, αφού αγγλικά δεν µιλούσαν…», περιγράφει.

Η περίπτωση τού υπό ελληνική σηµαία δεξαµενόπλοιου «Irene S. L.», που έπεσε στα χέρια των πειρατών στις 9 Φεβρουαρίου, είναι η πλέον πρόσφατη που απασχολεί την ελληνική ποντοπόρο ναυτιλία. Επτά έλληνες κρατούνται έκτοτε, έως ότου συµφωνηθεί το ύψος των λύτρων.

Η διαχειρίστρια εταιρεία του πλοίου είναι αυτή που έχει και τον κυριότερο ρόλο στα παζάρια της µε τους πειρατές. Σ’ αυτήν ακριβώς τη θέση, του απευθείας διαπραγµατευτή, βρέθηκε πρόσφατα ο πλοιοκτήτης Γιώργος Σορώτος, προκειµένου να απελευθερωθούν ο έλληνας α’ µηχανικός και ο ουκρανός πλοίαρχος του φορτηγού «Περσέας». Εκ του αποτελέσµατος, τα κατάφερε: οι δύο ναυτικοί του, που είχαν απαχθεί µέσα από το πλοίο τους στις 26 Ιανουαρίου στη Νιγηρία, είναι από την περασµένη εβδοµάδα ασφαλείς. «Σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι θέµα πόσο βαθιά βάζει κανείς το χέρι στην τσέπη του. Το κλειδί αποδείχθηκε η υποµονή µου: δεν έπρεπε µε τίποτα να εκνευρίσω τον επικεφαλής τους. Του εξηγούσα, δηλαδή, ότι είµαστε µια µικρή εταιρεία που δεν έχει τα 20 εκατοµµύρια δολάρια που απαιτούσε. Κουβέντα στην κουβέντα, τελικά το κατάλαβε…», αφηγείται.

Τουλάχιστον 10 έλληνες ναυτικοί κρατούνται αυτή τη στιγµή ως όµηροι

/ Μ. Θεοφιλόπουλος

750

Σοµαλοί έχουν καταδικαστεί για πειρατεία ή κρατούνται για να δικαστούν σε περισσότερες από 11 χώρες. Το κόστος για τις δίκες των συλληφθέντων το 2010 πειρατών υπολογίζεται σε περίπου 31 εκατ. δολάρια.

Εζωσαν το πλοίο µε ηλεκτροφόρα σύρµατα!

Ανοιχτά της Σοµαλίας ταξίδευε το 2008 37χρόνος έλληνας καπετάνιος, όταν δύο ταχύπλοα, καµιά δεκαριά οπλοφόροι, προσέγγιζαν απειλητικά το ελληνικό φορτηγό όπου τότε δούλευε, µε πλοίαρχο τον δίδυµο αδερφό του, συν άλλους έξι έλληνες ναυτικούς. Κατάφεραν να ξεφύγουν µ’ ένα έξυπνο τρικ: στην αρχή κιόλας του ταξιδιού τους, είχαν προνοήσει να ζώσουν το πλοίο µε παλιά συρµατοπλέγµατα, καλωδιωµένα µε ρεύµα 220 βολτ. Ταυτόχρονα, είχαν αναγράψει σε εµφανή σηµεία ταµπέλες «Το πλοίο έχει υψηλή τάση»! Το «οχυρό» αυτό προφανώς αποθάρρυνε τους πειρατές, που ήταν έτοιµοι να αναρριχηθούν στο κατάστρωµα.


Οι όµηροι αποφέρουν πιο πολλά χρήµατα…

ΑΠΟ ΤΟ 2007 καταγράφεται ηµεγάλη αύξηση στη συχνότητα των πειρατικών επιθέσεων παγκοσµίως, σύµφωνα µε το ∆ιεθνές Γραφείο Ναυσιπλοΐας. «Το φαινόµενοείναι πλέον εστιασµένο κυρίως στη Σοµαλία: το 92% των 53 πετυχηµένων πειρατικών επιθέσεων του2010 έγινε από Σοµαλούς.Αυτό, βέβαια,δεν είναι τυχαίο, καθώςη χώρα αυτή είναι εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες ένακράτος – φάντασµα, ένα σύνολο από αυτόνοµα φέουδα στα οποία κυριαρχούν ιδιωτικοί στρατοί και αρπακτικές συµµορίες», εξηγείστα «ΝΕΑ»ο καθηγητής στο Τµήµα Πολιτικής Επιστήµης και ∆ιεθνών Σχέσεωνστο Πανεπιστήµιο Πελοποννήσου, Αστέρης Χουλιάρας. Στην πραγµατικότητα, πολύ λιγότερεςπειρατικές επιθέσεις, σε σχέση µε το πρόσφατο παρελθόν,είναι σήµερα επιτυχείς, επισηµαίνει. «Πέρυσι,µόνο µία στις εννέα πέτυχε τον σκοπό της. Αντιθέτως, µεγάλη αύξηση καταγράφεται στους οµήρους, καθώς 1.181 ναυτικοί πιάστηκαν το 2010, έναντι µόλις 188 το 2006. Αυτό καταδεικνύει µια αλλαγή στην τακτική των πειρατών: στη δεκαετία του ‘90 στόχευαν στα εµπορεύµατα των πλοίων, µετά στράφηκαν στα ίδια τα πλοία. Τώρα ανακάλυψαν ότι µπορούν νακερδίσουν περισσότερα χρήµατα συλλαµβάνοντας τα πληρώµατα. Ταυτόχρονα, και τα λύτρα που καταβλήθηκαν το 2010 ήταν περίπου 5,4 εκατ. δολάρια ανά πλοίο. Πολύπερισσότερα, δηλαδή, σεσχέση µε τα 150.000 δολάρια πέντε χρόνια πριν», αναφέρει.

Ο Αστέρης Χουλιάρας θέτει και ζήτηµα ατιµωρησίας των κατά καιρούς συλληφθέντων πειρατών, ως µία από τις αιτίες του κακού. «Καθώς για τη δίκη τους πρέπει να µεταφερθούν στη χώρα προέλευσης του πλοίου, το 90% όσων πιάνονται αφήνεται ελεύθεροστις σοµαλικές ακτές. Ασφαλώς και οι σοµαλοί πειρατές έχουν πλέον σηµαντική εµπειρία, είναι σε θέση να επιτίθενται σε πολύµεγάλα πλοία. Και µπορεί οιεπιθέσεις τουςστον Κόλπο του Αντεννα έχουνπεριοριστεί σηµαντικά χάρη στη διεθνή στρατιωτική δύναµη, αλλά αυτοί έχουν στραφεί στον Ινδικό. Εφορµούν ακόµηκαι στην είσοδοτου Περσικού, δηλαδή χιλιάδες µίλια µακριά από τις ακτές της χώρας τους! Είναι, άρα, τελείως αδύνατο για οποιαδήποτε ναυτική δύναµη να παράσχειικανοποιητική προστασία. Θεωρώ ότι η αύξηση της διεθνούς βοήθειας για τηνανασυγκρότηση της πάµφτωχης Σοµαλίας, η ενίσχυση της ασφάλειας των πλοίων µε δαπάνες των πλοιοκτητών και η συνεργασία των χωρών της επίµαχης περιοχής θα ήτανµέτρα προς πιθανή επίλυση του προβλήµατος», τονίζει.