Δύο χρόνια άργησε η Μέρκελ

«Στη σωστή κατεύθυνση το Σύµφωνο Ανταγωνιστικότητας»

«Είθε να ζήσειςσε ενδιαφέροντες καιρούς». Ετσι καταριούνται οι Κινέζοι όταν θυµώνουν, αλλά για τον Γιόσκα Φίσερ η κατάρα της οικονοµικής κρίσης είναι ευκαιρία για την Ευρώπη, όπως είπε χθες το βράδυ στο αθηναϊκό κοινό. Ταυτόχροναεπέκρινε τη γερµανίδα καγκελάριο για την αναποφασιστικότητά της, για να προσθέσει πως, είτε µας αρέσει είτε όχι, «το µέλλον µας είναι στην Ευρώπη», γι’ αυτό και οιτελευταίες προτάσεις της Μέρκελ κινούνται στη σωστή κατεύθυνση. Ο αντισυµβατικός πρώην υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερµανίας (επί των ηµερών του Γκέρχαρντ Σρέντερ) δεν δίστασε να επικρίνει τους ευρωπαίους ηγέτες – και κυρίως την Ανγκελα Μέρκελ και τον Νικολά Σαρκοζί – για τονσπασµωδικό τρόπο µετον οποίοαντέδρασαν στην κρίση τα πρώτα δύο χρόνια. «Για τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί µία ήταν η απόφαση: αν θα υπερασπίζονταν το ευρώ. Συνήθως όταν αποφασίζεις το α κάνεις το α και όταν αποφασίζεις το β κάνεις το β. Αλλά τονα αποφασίζεις το α και να κάνεις το β είναι παγίδα κι αυτό ακριβώς έγινε». ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. Ο πρώην δηµοφιλέστερος γερµανός πολιτικός τόνισε ότι οι αγορές έπρεπε να έχουν δει µια πιο αποφασιστική αντίδραση. Οπως είπε, «οι καρχαρίες δεν φεύγουν όταν υπάρχει αίµα, το θέµα είναι πώς νασταµατήσεις το αίµα». Και η διαρροή ήταν ότι «είχαµε κοινό νόµισµα, αλλά όχι κοινή κυβέρνηση. Είµαστε ακόµα κλειδωµένοι σε µια σφαίρα του ενδιάµεσου. Το πρόβληµα δεν ήταν µόνον της Ελλάδας, ήταν και δικό µας πρόβληµα». Ο Φίσερ εµφανίστηκε υπέρ της γερµανικής στροφής και της πρότασης Μέρκελ για ένα Σύµφωνο Ανταγωνιστικότητας. «Να µην το υποτιµάµε αυτό, ότι η Μέρκελ είναιυπέρ της οικονοµικής διακυβέρνησης και πιστεύω πως πρέπει να πάρουµε σοβαρά την πρόταση. Είναι η αρχή µιας συζήτησης και πρέπει να µας οδηγήσει σε έναν συµβιβασµό. ∆ύο χρόνια δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έγινε αυτό το βήµα», σηµείωσε.

ΘΥΣΙΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ. Επίσης τάχθηκε υπέρ του στενότερου συντονισµού των µακροοικονοµικών πολιτικών, συµπεριλαµβανοµένης της εξοµοίωσης των ορίων συνταξιοδότησης. Οπως είπε, «η αλληλεγγύη χρειάζεται ένα συντονισµένο κοινωνικό σύστηµα, αλλιώς δεν θα λειτουργήσει.». Για τον Φίσερ η Ευρώπη της σταθερότητας και της οικονοµικής ανάπτυξης είναι και η Ευρώπη της αλληλεγγύης, εννοώντας εµµέσως πλην σαφώς ότι τώρα θα χρειαστούν θυσίες από όλους. ∆εν είναι τυχαίο ότι το µότο που επανελάµβανε σε όλη τη διάρκεια της διάλεξής του είναι ότι «κανένας δεν θα µας βοηθήσει αν δεν βοηθηθούµε µόνοι µας», «ούτε τα ξαδέλφια µαςστην άλλη πλευρά του Ατλαντικού που έχουν τα δικά τους προβλήµατα, ούτε οι αναδυόµενες δυνάµεις της Ασίας». «Το µέλλον µας είναι στην Ευρώπη», είπε πολλές φορές µε έµφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ. Ο Φίσερ δέχθηκε ερωτήσεις από το κοινό, κάποιες από τις οποίες ήταν δύσκολες και ζητούσαν απαντήσεις για την «αντιευρωπαϊκή», ίσως και «ανθελληνική» στάση της Γερµανίας. Ακόµη και για τους αµυντικούς εξοπλισµούς ρωτήθηκε και αν έχουν ευθύνη σε αυτό και οι γερµανικές κυβερνήσεις που ζητούσαν τις δικές τους προµήθειες. Απέφυγε να απαντήσει και αρκέστηκε να πει ότι ως πρώην µέλος της γερµανικής κυβέρνησης υποχρεώνεται να µη µιλήσει.

Ο ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

ο Γιόσκα Φίσερ υπηρέτησε ως υπουργός εξωτερικών της Γερµανίας και αντικαγκελάριος στην κυβέρνηση Γκέρχαρντ Σρέντερ από το 1998 ώς το 2005. Ηγετική φυσιογνωµία των γερµανών πρασίνων από τη δεκαετία του 1970, επί θητείας Σρέντερ ήταν ο πιο δηµοφιλής γερµανός πολιτικός. το 1999 υποστήριξε τη συµµετοχή της Γερµανίας στον πόλεµο του Κοσόβου, στάση που αµφισβητήθηκε, καθώς ήταν η πρώτη φορά από τον β’ παγκόσµιο πόλεµο που Γερµανοί θα συµµετείχαν ενεργά σε µάχη. τάχθηκε επίσης υπέρ της παρουσίας γερµανικών δυνάµεων στο άφγανιστάν, ενώ συµβούλευσε τον Σρέντερ να µη συµµετάσχει στον πόλεµο του ίράκ. Μέχρι το 2005 που ο συνασπισµός του Σρέντερ έχασε τις εκλογές και ο Φίσερ εγκατέλειψε την πολιτική, ήταν ο δεύτερος µακροβιότερος υπουργός εξωτερικών στη µεταπολεµική ιστορία της Γερµανίας µετά τον Χανς Ντίτριχ Γκένσερ. «υστερα από 20 χρόνια εξουσίας, τώρα θέλωπίσω την ελευθερία µου», είχε πει τότε. το 2009 έγινε σύµβουλος στο έργο του αγωγού Ναµπούκο. τον περασµένο Σεπτέµβριο εντάχθηκε στην οµάδα Σπινέλι για την περαιτέρω οµοσπονδιοποίηση της ευρωπαϊκής ενωσης, όπου συµµετέχουν ακόµη οι ζακ Ντελόρ, Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, Γκι Φερχόφσταντ κ.ά.