Αντε πάλι ξεφτιλοπόπ κι απάνω τούρλα

Να είναι σηµαδιακό; Να είναι συµπτωµατικό; Οτι διάλεξαν, λέει, οι της ΕΡΤΟΎΛΑς µας την ηµέρα του Αγίου Βαλεντίνου (µεγάλη η χάρη Του!) για να µας συστήσουν τα άσµατα για τη φετινή Γιουροβιζιόνα την περήφανη, στην οποία επιστρέφει θριαµβευτικά και η Ιταλία (όχι, δεν θα συµµετέχει µε τον Γιάννη Πλούταρχο σε αθάνατες µελωδίες του Αλµπάνο – «πού την θυµήθηκες την Ευτέρπη», που έλεγε και το παλιό καλό ανέκδοτο).

Τι θα ακούσουν πάλι τα αυτάκια µας από τους ριαλιτζήδες – όλων των καναλιών ενωθείτε… – ένας θεός (της ΕΡΤ και των δισκογραφικών) ξέρει.

Το σίγουρο είναι πως θα µας µπαφιάσουν πάλι οι εταιρειάδες και οι ριαλιτζήδες τους στην ξεφτιλοπόπ την αγγλόφωνη («σταµάτα επιτέλους παιδάκι µου, η πολλή η ποπ τυφλώνει», που έλεγαν οι γιαγιάδες µας) για να έρθουµε να… περάσουµε απαρατήρητοι στην οµοβροντία ποπαδούρας εξ Ευρώπης που θα ξαµοληθεί στη µερκελική Γερµανία για να πάρει το τρόπαιο της Γιουροβιζιόνας.

Το τι µάθηµα σολφέζ σε ανούσιο ρυθµό και στίχο θα φάµε και φέτος – αυτό κι αν δεν το ξέρει µηδέ θεός µηδέ θνητός, ωιµέ. Καλοµοίρα κι απάνω τούρλα, sakis κουνηµένος (shake it, ντε) και απόλυτη που να πέσω στα πατώµατα να σας ερµηνεύσω ένα «έβριθινγκ» η σταρ (και κριθάρ’) σε µύριες ανούσιες εκδοχές Πόντε, Κόντε και Βαλαντωµένης – χώρια το Τριηµισεντόνιο. Σαν τα θλιβερά µονόφωνα «µουσικά» (σιγά, θα µπατάρουµε) ραδιόφωνα ένα πράγµα. Αν δεν ισχύουν οι φήµες πως ένας τουλάχιστον (ο Λούκας πώς τον λένε) έχει βάλει λίγο µπουζούκι, λίγη γεύση Ελλάδας – έστω και της κρίσης – στο τραπέζι, προσωπικώς θα αυτοχειριαστώ (ό,τι µπορεί ο καθείς) µε υπερβολική δόση ξεφτιλοπόπ. Και πάπαλα…