Οι «φίλοι» δίκασαν τον Ασάνζ

Την ερχόµενη Δευτέρα, ο Τζούλιαν Ασάνζ θα πάρειτο λάπτοπ του (δεν το αποχωρίζεται σχεδόν ποτέ), θα αφήσειπίσω την έπαυλη του υποστηρικτή του Βον Σµιθ στο Νόρφολκ (εκεί όπου διανυκτερεύει υποχρεωτικά από τις 11 Ιανουαρίου) και θα παρουσιαστεί για µια ακόµα φορά σε δικαστήριο του Λονδίνου, ώστενα αντιµετωπίσει το σουηδικό αίτηµα έκδοσης που εκκρεµεί εις βάρος του, µε βάση τις καταγγελίες δύο Σουηδέζων για «σεξουαλική κακοποίηση». Την προαναγγελθείσα αυτοβιογραφία του µάλλονδεν έχει αρχίσει να τη γράφει ακόµα. Τις τελευταίες ηµέρες παρακολουθούσε ανελλιπώς τις εξελίξεις στην Αίγυπτο, δηµοσιοποιώντας παράλληλα αµερικανικά διπλωµατικά τηλεγραφήµατα για τη χώρα. Πρόλαβαν όµως, αντ’ αυτού, να κυκλοφορήσουν βιβλία για τον ίδιοκαι το Wikileaks δύο από τα πέντε διεθνή έντυπα που συνεργάστηκαν µε τον ιστότοπο για τη δηµοσιοποίηση των διαβαθµισµένων εγγράφων.

«Wikileaks: Στα άδυτα του πολέµου του Τζούλιαν Ασάνζ κατά της µυστικότητας», τιτλοφορείται τοβιβλίο που υπογράφουν δύο γνωστά ονόµατα του «Guardian», ο Ντέιβιντ Λι και ο Λιουκ Χάρντινγκ. Είναι «η ιστορία της µεταµόρφωσης του Ασάνζ από ανώνυµο χάκερ σε έναν από τους πιο πολυσυζητηµένους ανθρώπους παγκοσµίως». Εκτενή αποσπάσµατα δηµοσιεύονται καθηµερινά στη βρετανική εφηµερίδα, άλλοτε για τα (δύσκολα) παιδικά χρόνια του Ασάνζ στην Αυστραλία, άλλοτε για τον τρόπο µε τον οποίο οργανώθηκε και στήθηκε η (δύσκολη) συνεργασία του µε τον «Guardian» και τα υπόλοιπα έντυπα, άλλοτε για τον ρόλο του Μπράντλι Μάνινγκ, του 22χρονου αµερικανού στρατιώτη που κρατείται υπό άθλιες, όπως καταγγέλλεται, συνθήκες, σε µια βάση πεζοναυτών στη Βιρτζίνια, ως πηγή των τελευταίων µεγάλων διαρροών του Wikileaks. Παράλληλα, οι «New York Times», µια ακόµα εφηµερίδα που ένωσε τις δυνάµεις της µε το Wikileaks, έστω και εµµέσως (ο «Guardian» ήταν αυτός που της έστειλε τα διπλωµατικά τηλεγραφήµατα, ο Ασάνζ είχε εξοργιστεί µε το γεγονόςότι η εφηµερίδα δεν ήθελε να κάνει παραποµπή στον ιστότοπο) κυκλοφόρησε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο µε τίτλο «Ανοιχτά µυστικά», «ένα νοµικό και τεχνολογικό θρίλερ, καθώς και ένα αλφαβητάρι της παγκόσµιας πολιτικής». Περιλαµβάνει όλα τα διαβαθµισµένα τηλεγραφήµατα που έχουν ήδη δηµοσιοποιηθεί στην ιστοσελίδα της εφηµερίδας καθώς και 27 αδηµοσίευτα, αναλύσεις για τη σηµασία και τις επιπτώσεις τους, πορτρέτα του Τζούλιαν Ασάνζ και του Μπράντλι Μάνινγκ, και µια µεγάλη εισαγωγή στην οποία ο Μπιλ Κέλερ, ο διευθυντής των «New York Times», «συνοδεύει τους αναγνώστες στα παρασκήνια εξηγώντας τους πώς και γιατί δηµοσίευσε η εφηµερίδα τα έγγραφα». Κανένα απότα δύοαυτά βιβλία, όµως, δεν έχει τη συγκατάθεση του Ασάνζ. Το πρώτο το θεωρεί ως µια «επίθεση εναντίον του», το δεύτερο «γκροτέσκο». Μιλώντας στον «Observer», δεν παρέλειψε να στηλιτεύσει και το «κίτρινο ντοκιµαντέρ» που σχεδιάζει να προβάλει το βράδυ της Δευτέρας, στη µέση της ακροαµατικής διαδικασίας για την έκδοση, το BBC. «Αντί να ασχολούνται µε τις πληροφορίες και τα ίδια τα τηλεγραφήµατα», δήλωσε, «τρέχουν να δικαιολογήσουν τον ρόλο τους σε όλα αυτά». Τον δικαιολογούν, πράγµατι. Και ο «Guardian» και οι «New York Times» αναφέρονται εκτενώς στα ηθικά διλήµµατα που είχαν, στην προσπάθεια που έκαναν (ακόµα και τη συνεργασία των αµερικανικών Αρχών ζήτησαν και έλαβαν οι «NewYork Times», που σπεύδουν να επισηµάνουν πως παρά την «ψυχρότητα» µε την οποία αντιµετωπίστηκαν δεν δέχθηκαν ποτέ αίτηµα να µη δηµοσιεύσουν τα τηλεγραφήµατα) να αφαιρέσουν οποιαδήποτε πληροφορία θα µπορούσε να θέσει σε κίνδυνο ζωές, τον προσεκτικό τρόπο µε τον οποίο δηµοσίευσαν και εξακολουθούν να δηµοσιεύουν τα διαβαθµισµένα έγγραφα. Αλλά µάλλον δεν είναιαυτό που ενόχλησε τον Ασάνζ. Και τα δύο βιβλία άλλωστε υπερασπίζονται το Wikileaks, κρίνουν «τροµακτική» την πιθανότητα να ασκήσουν οι αµερικανικές Αρχές νοµική δίωξη εις βάρος του.

Τη Δευτέρα εξετάζεται το αίτηµα της σουηδικής εισαγγελίας για έκδοση του Ασάνζ

«Ενας σκοτεινός Πίτερ Παν»

Το πορτρέτο του ιδρυτή του Wikileaks, όπως σκιαγραφείται στα δύο βιβλία, δεν είναι ιδιαιτέρως κολακευτικό. Μεταξύ πολλών άλλων, η «Guardian» υποστηρίζει πως «ενίοτεξεχνάει ναπλυθεί» ενώ αφήνει υπαινιγµούς ότι δέχθηκε πιέσεις ναµην ασχοληθεί εκτενώς µε τις καταγγελίες εναντίον του για σεξουαλικά εγκλήµατα. Από την πλευρά τους, οι «New York Times» περιγράφουν τον Ασάνζ ως έναν«µεγάλο δολοπλόκο», έναν σκοτεινό Πίτερ Παν που βλέπει παντού συνωµοσίες, αλαζόνα, καχύποπτο και ιδεολογικά καθοδηγούµενο από την επιθυµία του να χτυπήσει τις ΗΠΑ. Ο διευθυντήςτους δεν κρύβει τον σκεπτικισµό τουγι’ αυτήν την αµφιλεγόµενη προσωπικότητα, που άλλαξε µέσα σε µερικούς µήνες τα «βρώµικα καιτσαλακωµένα ρούχα που θύµιζαν άστεγο» µε τα κοστούµιαενός «σελέµπριτι».