Βγαίνουν από τις σκιές

Ενα φάντασµα πλανάται πάνω από την Αίγυπτο – το φάντασµα του ισλαµικού εξτρεµισµού, αυτό που χρησιµοποιούσε τόσα χρόνια οΧόσνι Μουµπάρακ για να διασφαλίζει τη στήριξη των Αµερικανών. Οι περισσότεροι αναλυτές συµφωνούν πως η χώρα κινείται προς µια «µετάβαση»· σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος τωνεκτός νόµου Αδελφών Μουσουλµάνων, που παραµένουν παρά την κρατική καταστολή το µεγαλύτερο και πιο οργανωµένο αντιπολιτευόµενο κίνηµα στην Αίγυπτο, µε δίκτυα κοινωνικής πρόνοιας σε ολόκληρη τη χώρα, πυροδοτεί έντονες συζητήσεις – και εξίσου έντονη ανησυχία στη ∆ύση.

Γιατί ανησυχία;

∆ιότιοι Αδελφοί Μουσουλµάνοι, το παλαιότερο κίνηµα του σουνιτικού ισλαµισµού (ιδρύθηκεστην Αίγυπτοτο 1928 από τον δάσκαλο και ιµάµη Χασάν αλ-Μπάνα) κινούνται µε βάση το σύνθηµα «το Ισλάµ είναι η λύση»και ασκούν έντονη κριτική στην πολιτική της ∆ύσης στη Μέση Ανατολή.

Ο Ι∆ΕΟΛΟΓΟΣ της οργάνωσης, Σαγίντ Κουτµπ, ενέπνευσε την ιδεολογία του τζιχάντ,του ιερού πολέµου. Το 1948, µέλη των Αδελφών Μουσουλµάνων σκότωσαν τον αιγύπτιο πρωθυπουργό αλ-Νοκράτσι, το 1981, πρώην µέλη των Αδελφών Μουσουλµάνων που είχαν περάσει στον εξτρεµισµό, δολοφόνησαν τον πρόεδρο ελ-Σαντάτ. Οπως επισηµαίνουν βέβαια οι «Financial Times», «οι Αδελφοί Μουσουλµάνοι έχουν εξελιχθεί σε ένα κίνηµα που απορρίπτει τη βία και επιµένει πως οι δηµοκρατικές αξίες µπορεί να είναι συµβατές µε το ισλαµικό κράτος που επιζητεί». «Παρότι η περισσότερο µετριοπαθής πολιτική πτέρυγα τους ελέγχει τα πιο ακραία στοιχεία», αντιτείνει µιλώντας στο Reuters ο αναλυτής Ζαϊνέµπ αλ-Ασαµ, «βρίσκονται κοντά στη Χαµάς. Σε περίπτωσηλοιπόν ανάδειξής τους σε πολιτική δύναµη, πιθανόν να υπάρξει αυξηµένος κίνδυνος πολέµου µε το Ισραήλ και αυξηµένοι κίνδυνοι τροµοκρατίας εντός του Ισραήλ».

Προς το παρόν,οι Αδελφοί Μουσουλµάνοι κρατούν χαµηλό προφίλ. Το ξέσπασµα της λαϊκής οργής, την περασµένη Τρίτη, τους βρήκε απροετοίµαστους. Την Πέµπτη προσέφεραν τη στήριξή τουςστους διαδηλωτές, δεν έχουν επιδιώξει όµως να αναλάβουν ηγετικό ρόλο. Στέλεχός τους δήλωσε χθες πως το κίνηµα επιδιώκει να συγκροτήσει µια «ευρεία πολιτική επιτροπή» µε τον Μοχάµεντ Ελ Μπαραντέι, η οποία θα αναλάβει να διαπραγµατευτεί µε τον στρατό. Κάποιοι, όπως ο Ιµάντ Γκαντ, πολιτικός αναλυτής στο Κάιρο, πιστεύουν πως η δηµοκρατία δενθα ενισχύσει, αντιθέτως θα αποδυναµώσει το κίνηµα: οι Αδελφοί Μουσουλµάνοι, επιχειρηµατολογεί, αντλούσαν δύναµη από την καταστολή του καθεστώτος Μουµπάρακ, «ο Μουµπάρακ ήθελε να φαίνονται ως η µοναδική εναλλακτική λύση στην εξουσία του. Κοιτάξτεόµως τους δρόµους του Καΐρου, οι νέοι άνθρωποι κρατάνε τη σηµαία της Αιγύπτου και καµία άλλη».

ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ γενέσθαι όµως στην Αίγυπτο; Ποια θα είναι η έκβαση του µπρα ντε φερ µεταξύ καθεστώτος και διαδηλωτών; Η βεβαιότητα µε την οποία δήλωναν πολλοί αναλυτές µέχρι πολύ πρόσφατα ότι «η Αίγυπτος δεν πρόκειται να ακολουθήσει το παράδειγµα της Τυνησίας, το µορφωτικό επίπεδο του λαού είναι χαµηλότερο, η πρόσβαση στο Ιντερνετ µικρότερη, οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν απλώς να επιβιώσουν», τους κάνει τώρα επιφυλακτικούς. «Το πιθανότερο σενάριο για τις επόµενες ηµέρες είναι πως θα δούµε κλιµάκωση των κινητοποιήσεων», λέει ο Ζαϊνέµπ αλ-Ασαµ. «Αυτήν τη στιγµή υπάρχει αδιέξοδο, και οι δυο πλευρές εµφανίζονται αποφασισµένες να “κρατήσουν”», σχολιάζει από την πλευρά του στην «Guardian» ο Μπράιαν Γουάιτεϊκερ. «Αλλά το αδιέξοδο δεν θα λυθεί στους δρόµους από τον στρατό ή τηναστυνοµία.

Σε κάποιο σηµείο, θα υπάρξει κίνηση στο πολιτικό µέτωπο – αξίζει να θυµόµαστε πως η αποµάκρυνση του Μπεν Αλι στην Τυνησία χρειάστηκε τέσσερις εβδοµάδες· το καθεστώς του Μουµπάρακ είναι πιο σκληρό καρύδι και η εξέγερση ξεκίνησε πριν από µόλις µια εβδοµάδα».

Η ενδεχόµενη

ισλαµοποίηση της Αιγύπτου είναι ο µεγαλύτερος φόβος της ∆ύσης