ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Εάν ισχύει ότι στην πολιτική έχει αξία να προλαµβάνονται εξελίξεις που θα µπορούσαν καταστούν ανεξέλεγκτες, το ζήτηµα που τείνει να δηµιουργηθεί από προχθές απαιτεί κατ’ εξοχήν προληπτικές παρεµβάσεις.
Το θέµα είναι ότι µια οµάδα αλλοδαπών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, έχει εγκατασταθεί στη Νοµική Σχολή του Πανεπιστηµίου Αθηνών, όπου σταµάτησε εξ αυτού κάθε ακαδηµαϊκή δραστηριότητα, και ζητούν να τους χορηγηθεί πολιτικό άσυλο χωρίς να έχουν τις απαιτούµενες προϋποθέσεις.
Ανάλογη κατάληψη έγινεκαι στο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης. (Ρεπορτάζ, σελ. 18)
Σύµφωνα µε πληροφορίες, αλλά και κατά τις καταγγελίες φοιτητικών παρατάξεων, αυτοί οι ιδιότυποι καταληψίες υποστηρίζονται από κάποιες οργανώσεις και από ορισµένες πολιτικές δυνάµεις.
Σε µία περίπτωση, µάλιστα, αναφέρεται και η υποστήριξη από φοιτητική παράταξη κοινοβουλευτικού κόµµατος.
Οι λόγοι για τους οποίους επελέγη η Νοµική Σχολή είναι ευνόητοι και τους έχουµε δει να χρησιµοποιούνται πολλές φορές στο παρελθόν: το ακαταδίωκτο που εξασφαλίζει το πανεπιστηµιακό άσυλο.
Επί της ουσίας, το προβαλλόµενο αίτηµα της εν λευκώ χορήγησης πολιτικού ασύλου στους συγκεκριµένους ανθρώπους είναι παράλογο.
Ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι υπάρχουν λίστες µε αµέτρητους ενδιαφερόµενους που έχουν τις προϋποθέσεις, αλλά δεν έχει κριθεί ακόµη το αίτηµά τους.
Αυτό µάλιστα είναι ένα θέµα για το οποίο ελέγχεται ηΕλλάδα απόδιεθνείς οργανισµούς.
Με ποια έννοια, λοιπόν, µπορεί να χορηγηθεί άσυλο και µάλιστα αµέσως στους συγκεκριµένους χωρίς να υπάρχουν οι νόµιµες προϋποθέσεις, όταν βρίσκονται ακόµη σε αναµονή όσοι έχουν καταθέσει τα δικαιολογητικά τους;
Από πότε σε µια χώρα υποδοχής προσφύγων και µεταναστών µπορούν κάποιοι να εκβιάζουν για µια διοικητική απόφαση κατά παράβαση των νόµων αυτής της χώρας; Πέραν αυτού, πρέπει να σηµειώσουµε ότι είναι η πρώτη φορά που συµβαίνει στην ελληνική επικράτεια να καταλαµβάνουν αλλοδαποί ένα πανεπιστήµιο εις βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και να το µεταβάλλουν σε ορµητήριο για προβολή ενός αιτήµατος.
Αυτό συνιστά απαράδεκτη αν όχι και επικίνδυνη πρακτική.
Οι πρώτοι που πρέπει να συνειδητοποιήσουν πόσο άστοχη είναι αυτή η ενέργεια είναι οι καταληψίες και οι υποστηρικτές τους. Αυτές οι συµπεριφορές βρίσκουν αντίθετη όχι µόνο την πανεπιστηµιακή κοινότητα αλλά και την ελληνική κοινωνία.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρόκειται για θέµα στο οποίο δεν δικαιολογείται καµία ολιγωρία.
Ούτε µισόλογα, από καµία πλευρά. Γιατί µπορεί να αντιληφθεί οποιοσδήποτε τι θα συµβεί αν γενικευθεί η συγκεκριµένη πρακτική.














