[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Φαρµακοποιέ, είσαι εκεί;

ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΕ ολοσέλιδη καταχώρηση του κυριακάτικου Τύπου µήνυµα του Φαρµακευτικού Συλλόγου Πειραιά προς τους ασφαλισµένους µε αφορµή το άνοιγµα του επαγγέλµατος του φαρµακοποιού. «Φίλε ασφαλισµένε», ξεκινά η «καµπάνια» των φαρµακοποιών και ακολουθεί ένα κατεβατό επιχειρηµάτων για τα βάρβαρα µέτρα εναντίον του κλάδου που µειώνουν το κέρδος και οδηγούν σε εξόντωση τα µικρά φαρµακεία. Ενα πρώτο σχόλιο: όσοι µπαίνουν σε ένα φαρµακείο δεν αγοράζουν αναγκαστικά συνταγογραφηµένα φάρµακα, το κέρδος των οποίων θα εισπράξει ο φαρµακοποιός κάποια στιγµή από τα ασφαλιστικά ταµεία. Τα φαρµακεία, όπως λειτουργούν σήµερα – ακόµη και στις γειτονιές – προσφέρουν πολλών ειδών υπηρεσίες. Για παράδειγµα, αν κάποιος αγοράζει ασπιρίνες ή καραµέλες για τον λαιµό ή αντιπυρετικό για το παιδί του υποθέτω ότι δεν έχει σπεύσει προηγουµένως στον ασφαλιστικό φορέα του για να βάλει σφραγίδα σε κάποια συνταγή. Οµοίως, τα φαρµακεία πωλούν προϊόντα αισθητικής, ανατοµικά προϊόντα, καλλυντικά, σκευάσµατα διατροφής και εκατοντάδες άλλα πράγµατα η αγορά των οποίων δεν σχετίζεται µε κανένα Ταµείο. Αρα εισπράττουν άµεσα.

Στην ίδια καταχώρηση οι φαρµακοποιοί υπενθυµίζουν στους πολίτες: «Ξέρεις ότι ο φαρµακοποιός σου είναι πάντα εκεί, για να εκτονώσει την αγωνία σου». Το τελευταίο µε την αγωνία το προσπερνώ άνευ σχολίων. Ποιος φαρµακοποιός όµως είναι «πάντα εκεί;» Υπάρχει, ειδικά στην Αθήνα, πολίτης που δεν του συνέβη να ψάχνει απεγνωσµένα κάποιο Σάββατο (ούτε καν βράδυ) ανοιχτό φαρµακείο και να µη βρίσκει δείγµα, παρά µόνο σε ακτίνα πολλών χιλιοµέτρων από το σπίτι του; Εποµένως η συζήτηση περί ωραρίων που «θα επικυρώσουν τη θανατική καταδίκη των φαρµακείων» µάλλον ως φαιδρή ακούγεται. Αλλωστε οι φαρµακοποιοί πρέπει να αντιληφθούν το εξής: σε µία ελεύθερη αγορά που όλοι οι καταστηµατάρχες αναγκάζονται να κάνουν µεγάλες εκπτώσεις, κρυφές προσφορές, που παρακαλούν πλέον να ανοίξουν τις Κυριακές για να επιβιώσουν και να είναι ανταγωνιστικοί, το να διαµαρτύρεσαι ενώ εσύ δεν υποχρεούσαι ούτε εκπτώσεις να κάνεις, ούτε καν αντιµετωπίζεις «κρίση» στη ζήτηση (άρρωστοι πάντα υπάρχουν) γιατί το γειτονικό φαρµακείο άνοιξε ∆ευτέρα απόγευµα είναι πράξη τουλάχιστον εκτός εποχής… Οπως επίσης εκτός εποχής και τελείως αναχρονιστική είναι η αντίληψη της… προίκας µε τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας του φαρµακείου στα παιδιά.