Φοβάται τις ρυτίδες (και) η ελληνική τηλεόραση

Ενα ώριµο γυναικείο πρόσωπο στο «γυαλί» του BBC αποτέλεσε προσφάτως λόγο απόλυσης – ώσπου να δικαιωθεί. Οµως και η ελληνική τηλεοπτική πραγµατικότητα δεν δείχνει συµφιλιωµένη µε τα σηµάδια του χρόνου
∆ικαστήριο στοΛονδίνο δικαίωσε την περασµένη εβδοµάδα τη Μίριαµ Ο’Ράιλι, 53 ετών.

Η παρουσιάστρια είχε απολυθεί από τον βρετανικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισµό, διότι αρνήθηκε ναεναρµονιστεί µε τις προτροπές – υποδείξεις να εξαλείψει τις ρυτίδες του προσώπου της – της είπαν ξεκάθαρα να κάνει µπότοξ – µε αφορµή την «αναβάθµιση» της εκποµπής της στη ζώνη υψηλής τηλεθέασης.

Το γεγονός φέρνει στο προσκήνιο το ζήτηµα για τη «δύναµη της εικόνας». Είναι διαπιστωµένο ότι ο πολιτισµός της εικόνας έχει κυριαρχήσει και έχει αντικαταστήσει την πραγµατικότητα. Το έχει πει άλλωστε και ο θεωρητικός της εικόνας Ντάνιελ Μπούρστιν µε παραστατικό τρόπο, αφηγούµενος περιστατικό που του συνέβη µε µία µητέρα και το παιδί της. Σε παρατήρηση του πόσο όµορφο είναι το µωρό της, εκείνη του απάντησε: «Πού να δείτε τη φωτογραφία του»! Και είναι αυτή η εικόνα που φαίνεται να λειτουργεί σαν πρόκριµα για εργασία, για επαγγελµατική πορεία στα µίντια.

Με άλλα λόγια το ζητούµενο στην ενηµέρωση είναι ωραίεςοµιλούσες κεφαλές ή κεφαλές µεουσία αλλά µε ρυτίδες;

Ως ποιο βαθµόη ελληνική τηλεόραση ακολουθεί αυτό τοµοντέλο;

Υπηρετεί –µε καθυστέρηση ως συνήθως – µια µόδα που συντηρεί ένα είδος ρατσισµού σε ανθρώπους ώριµης ηλικίας και µε εµφανή τα σηµάδια τηςκαι εντέλει πρέπει να εξωθούνται σεαποκλεισµό επαγγελµατίες της τηλεοπτικής ενηµέρωσης, και δη γυναίκες κυρίως, λόγω ηλικί ας ή µήπως δεν συµβαίνει κάτι τέτοιο;

«Η ελληνική κοινωνία έχει έναν ρατσισµό στη µεστότητα», ανοίγει τη συζήτηση η δηµοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου, γνωστή και από τις αναλύσεις της στο δελτίο ειδήσεων του Σκάι. Για παιδική ασθένεια τωναµερικανικών τηλεοπτικών δικτύων, που πέρασε έπειτα από χρόνια και στην Ευρώπη, κάνει λόγο η πολιτική ρεπόρτερ της ΕΡΤ Αθηνά Ραπίτου. «Στην Ελλάδα όλα συµβαίνουν τουλάχιστονµια δεκαετία αργότερα σε σχέση µε τις ΗΠΑ», σηµειώνει.

«Υπάρχει η λατρεία τουωραίου, όχι όµως σε επίπεδο διάκρισης, θέλω να πιστεύω. Αν όµως συµβαίνει, µεβρίσκει αντίθετη», αναφέρει η δηµοσιογράφος Μαρία Χούκλη, παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεωντου Antenna. Εχει χυθεί πολύ δηµοσιογραφικό και επιστηµονικό µελάνι γιατην επίδραση της τηλεοπτικής εικόνας. Ο Νιλ Πόστµαν έχει αφιερώσει ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίοτου γι’ αυτό ακριβώς το θέµα. Η δύναµη της εικόνας καταβροχθίζει τον λόγο, έγραψε ο αµερικανός θεωρητικός των µίντια. Και έχει χαρακτηριστικά σηµειώσει πως στην τηλεόραση, στους χώρους παραγωγής των ειδήσεων, είναι πιο δυνατός ο θόρυβος από τα πιστολάκια µαλλιών παρά η φωνή του αρχισυντάκτη.

Τα ελληνικά κανάλια ακολούθησαν τη διεθνή µόδα, αλλάστην πλειονότητά τους την έχουν εγκαταλείψει καιρό τώρα.

«Το ζητούµενο ήταν νέοι καιωραίοι.

Αλλά σιγά σιγά η τάση αυτή, αν και παραµένει, αµβλύνεται», υποστηρίζει η κ. Ακριβοπούλου και θεωρεί πως ακόµα και τώρα «ελληνικάµίντια έχουν ταµπού µε την ωριµότητα, η οποία όµως στο εξωτερικό είναι πρόκριµα».

Οντως είναι εµφανείς οιαλλαγές σε κυρίες της ενηµέρωσης, που έκαναν αισθητικές επεµβάσεις – κάποιες δεν κρύφτηκαν πίσω από το δάχτυλό τους, άλλες θεώρησαν πως δεν είχαν λόγο να µιλήσουν. Πάντως δεν εξαναγκάστηκαν (ούτε και απολύθηκαν) όπως η παρουσιάστρια του BBC.

«Οπως δηµιουργήθηκε η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα, µε όρους lifestyle, το µόνο που δεν µαςέχει ζητηθεί είναι οι γυµνασµένοι κοιλιακοί», λέει µε δόση χιούµορ η κ. Ακριβοπούλου. «Σε πολλές περιπτώσεις – συνεχίζει – η εικόνα έχει επηρεάσει την ενηµέρωση. Για παράδειγµα έχουµε δει τηνπεριβόητη Πετρούλα να απευθύνει ερωτήσεις στον Πολ Τόµσεν. Ως εκ τούτου ο ρατσισµός φυσικά και λειτουργεί. Μπορεί να µην είναι πρόθεση, είναι όµως αποτέλεσµα».

«Το θέµα είναι ότι οι ειδήσεις τείνουν να γίνουν infotainment», είναι µια άλλη παράµετρος που προσθέτει στη συζήτηση η Αθηνά Ραπίτου.

Πάντως τα ελληνικά κανάλια δεν δείχνουν προςτο παρόν συµπτώµατα σαν αυτό του BBC – είναι το τρίτο από το 2007.

Γυναίκες επαγγελµατίες που παρουσιάζουν ή αναλύουν ειδήσεις στα τηλεοπτικά δελτία δεν είναι πια στην πρώτη νεότητα. Αυτό όµως δεν φαίνεται να απειλεί την καριέρα τους.

«Αν το κριτήριο είναι η εµφάνιση, την ενηµέρωση διεθνώς θα αναλάµβαναν ηθοποιοί ή ενδεχοµένως διαγωνιζόµενες του “Next Top Model”», παρατηρεί ο διευθυντής Ειδήσεων Ενηµέρωσης του Antenna Στρατής Λιαρέλλης.


«Ο κόσµος ενδιαφέρεται για ειδήσεις, όχι για πρόσωπα»

«Θέλουµε πολύ δρόµο ακόµη να διανύσουµε για να φθάσουµε στους 60άρηδες παρουσιαστές ή αναλυτές ειδήσεων του CNN ή του BBC», θεωρεί από την πλευρά της η Αθηνά Ραπίτου. Η οικονοµική κρίση θα πλήξει την κατάσταση, υποστηρίζει η κ. Ακριβοπούλου. «Τα επόµενα δύο – τρία χρόνια, η ξιπασιά θα εκλείψει και το µοντέλο θα αλλάξει», λέει. «Η εµπειρία µου από τη δουλειά έχει δείξει ότι ο κόσµος ενδιαφέρεται για τις ειδήσεις», παρατηρεί η Μαρία Χούκλη. «Εχουµε αποδείξει ότι δεν θέλουµε απλώς ωραίες οµιλούσες κεφαλές στην ενηµέρωση, αλλά ανθρώπους µε πειθώ», υποστηρίζει από την πλευρά της η Ελλη Στάη και τονίζει πως «δεν σηµαίνει από την άλλη ότι όµορφες κεφαλές δεν έχουν ουσία. Η ενηµέρωση πάντως θέλει ωριµότητα».