«Ολα στο φως για τα οικονοµικά της ΑΕΚ»

Ο µεγαλοµέτοχος της ΑΕΚ Πέτρος Παππάς µιλάει αποκλειστικά στην ΟΜΑ∆Α για όλα τα θέµατα της Ενωσης, σε µία εκ βαθέων συνέντευξη. Πώς µπήκε σε αυτήν και το όραµα που δηµιούργησε η κίνηση του Ντέµη Νικολαΐδη, η οποία τελικά όχι µόνο δεν έφερε τα αναµενόµενα αποτελέσµατα, αλλά δίχασε τον κόσµο και τους µετόχους.

ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΑ
Πώς µπήκατε στην ΑΕΚ; Τι σας είχε ζητήσει το 2004 ο Ντέµης Νικολαΐδης;

Με πλησίασε ο Ν. Κούλης µέσω του πατέρα µου, µε πληροφόρησε για την κίνηση Νικολαΐδη και µου ζήτησε να επενδύσω µαζί τους. ∆έχθηκα, διότι αφενός αισθάνθηκα ότι θα µπορούσαµε να σώσουµε όλοι µαζί την ΑΕΚ από την ∆’ Εθνική (το οποίο πετύχαµε) και αφετέρου γιατί πίστευα στο όραµα όπως και 1,5 εκατ. άλλοι ΑΕΚΤΖΉΔΕς για ένα καλύτερο και πιο έντιµο (στο οποίο αποτύχαµε) ποδόσφαιρο. Οσο για το οικονοµικό, έβαλα τότε 200.000

ευρώ, τα οποία αντιστοιχούσαν στο 4% των µετοχών της οµάδας. Ο Ντέµης θεωρούσε ότι δεν θα χρειαζόµαστανάλλα χρήµατα και ότι η ΑΕΚ θα είχε θετικό ισολογισµό από την αρχή σύµφωνα µε το σχέδιο που είχαν εκπονήσει οι Γιώργος Κιντής και Νίκος Κούλης. Οταν επενδύσαµε τα πρώτα χρήµατα η οµάδα χρωστούσε περίπου 170 εκατ.

ευρώ, τα οποία ήταν αποτέλεσµα προσαυξήσεων και προστίµων κυρίως από την εποχή Ψωµιάδη. Ο Κιντής προώθησε την ιδέα της υπαγωγής στο άρθρο 44, το οποίο αρκετά αργότερα επετεύχθη και µειώθηκαν οι οφειλές στα 23,5 εκατ. ευρώ σύµφωνα µε τους τότε λογιστές. Ξεκινήσαµε τότε λοιπόν µε µείον 23,5 εκατ. ευρώ και µε ένα ρόστερ παικτών σχεδόν εκ των ενόντων. Παρ’ όλα αυτά και παρ’ όλη την ενάντια προς εµάς διαιτησία εκείνη τη χρονιά θα είχαµε βγει πρωταθλητές.

Σας είχε πείσει τότε ο Νικολαΐδης;

Ολους µας είχε πείσει, άλλωστε αυτή η σκέψη ήταν πολύ µπροστά από την εποχή της.

Στην αρχή δεν πίστευα ότι είναι εύκολο να µην µπαίνει µέσα οικονοµικά η οµάδα, όταν όµως είδα τις λαοθάλασσες στο γήπεδο του έδωσα αρκετές ελπίδες επιτυχίας.

Τι έγινε και έφυγε τελικά ο Ντέµης και πώς εσείς µείνατε στην ΑΕΚ; Εκανε µεγάλα λάθη; Αφησε κάποια κληρονοµιά στην ΑΕΚ και ποια ήταν αυτή;

Ο Ντέµης πιστεύω ότι έφυγε γιατί είδε ότι η πράξη από τη θεωρία απείχε πάρα πολύ και διότι οικονοµικά η οµάδα πήγαινε πολύ χειρότερα από ό,τι περίµενε. Επίσης οι σχέσεις µεταξύ αρκετών από τους µετόχους και του Ντέµη είχαν διαταραχθεί – χωρίς ποτέ να φτάσουν στα άκρα – και εµφανίστηκε πλέον δυσπιστία στο πρόσωπό του ως προς το κατά πόσον µπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτά που υποσχόταν.

Κάθε χρονιά ξεκινούσε λέγοντας ότι θα µειώσουµε το µπάτζετ ώστε να βγαίνει η οµάδα οικονοµικά το οποίο τελικά αντιθέτως µεγάλωνε. Εγώ έµεινα µετά την αποχώρησή του διότι ήθελαν να βοηθήσω µαζί µε όσους απέµειναν τότε. Εάν φεύγαµε και εµείς η ΑΕΚ θα είχε πέσει έξω στο τέλος του 2008.

Ο Ντέµης, παρ’ ότι είχε καλές προθέσεις και ήταν ΑΕΚΤΖΉς, δεν ήταν µάνατζερ και κατά τη διάρκεια της παραµονής του στην οµάδα υπήρχε µεγάλη σπατάλη στη διαχείριση.

Επίσης αυτό που του έλεγα πάντα ήταν ότι ήτανξεροκέφαλος και δεν άκουγε ανθρώπους που ήξεραν περισσότερα απ’ αυτόν στον τοµέα της διαχείρισης. Είχαµε όµως υπογράψει µία συµφωνία 5 ετών όπου διαχειριζόταν εκείνος την οµάδα όπως νόµιζε, οπότε εµείς δεν είχαµε µεγάλο λόγο. Ο Ντέµης έδωσε µεγάλη χαρά στους ΑΕΚΤΖΉΔΕς το 2004 και όραµα, αλλά δυστυχώς αυτά δεν οδήγησαν πουθενά. Οταν έφυγε, η οµάδα χρωστούσε (εννοώ την περίφηµη τρύπα) περίπου ό,τι χρωστά και σήµερα (µην ξεχνάµε ότι ξεκινήσαµε µε µείον 23,5 εκατ. ευρώ). Επίσης έχοντας ξοδέψει τουλάχιστον 45 εκατ. ευρώ µέχρι σήµερα σε επενδεδυµένα κεφάλαια, έχουµε πλέον εξαντληθεί οικονοµικά και ψυχικά.

Σας απογοήτευσε ο Νικολαΐδης;

Εγώ τον Ντέµη τον θαύµαζα ως παίκτη και αρχικά και ως πρόεδρο της οµάδας. Με απογοήτευσε τελικά γιατί πιστεύω ότι αυτοί που παίρνουν αποφάσεις πρέπει να είναι ανοιχτόµυαλοι και εκείνος, παρ’ ότι πολύ σηµαντική προσωπικότητα, θεωρώ ότι ήταν ξεροκέφαλος και δεν άκουγε.

Αποτέλεσµα ήταν να γίνουν σηµαντικά διαχειριστικά λάθη, κατά τη γνώµη µου. Αυτό του το έχω πει και του ιδίου προσωπικά, ενώ εκείνος διαφωνεί µαζί µου σε αρκετά µεγάλο βαθµό θεωρώντας ότι είµαστε συνυπεύθυνοι.

∆ΕΝ ΑΚΟΥΓΕ

Ο Ντέµης µε απογοήτευσε. Πιστεύω ότι αυτοί που παίρνουν αποφάσεις πρέπει να είναι ανοιχτόµυαλοι και εκείνος, παρ’ ότι πολύ σηµαντική προσωπικότητα, δεν άκουγε