Οι µαθητευόµενοι του Ιπποδρόµου

Ξυπνούν καθηµερινά στις 4 τα ξηµερώµατα. Μαθαίνουν να ισορροπούν και να γκαλοπάρουν. Γνωρίζουν τα τρικ για να πιάσουν γρήγορα την εσωτερική. Στη σχολή αναβατών του Ιπποδρόµου στο Μαρκόπουλο, οι δέκα µαθητευόµενοι τζόκεϊ – ηλικίας 16 έως 24 ετών – ανυποµονούν να βγουν στον αγωνιστικό στίβο. Εκεί, τα άλογα πιάνουν υψηλές ταχύτητες, ο ανταγωνισµός ανεβάζει την αδρεναλίνη και η επαγγελµατική αποκατάσταση – εν µέσω οικονοµικής κρίσης – µοιάζει εξασφαλισµένη.

Ο 75χρονος Τάκης Καλαϊτζής – διευθυντής της σχολής αναβατών του Ιπποδρόµου και αναβάτης της δεκαετίας του 1950 – δεν σταµατά να καπνίζει καθ’ όλη τη διάρκεια της προπόνησης. Η ώρα είναι 7 το πρωί. Στο Μαρκόπουλο φυσά και κάνει κρύο. Ο κ. Καλαϊτζής στέκεται σε απόσταση ασφαλείας από το κυκλικό προπονητικό τερέν. Φορά τραγιάσκα και ανάβει ένα βαρύ, αρωµατικό πούρο.

«Σήκω! Πάµε! Κάντερ (καλπασµό)», φωνάζει στον έφηβο αναβάτη, ο οποίος προσπαθεί να επιβληθεί στο άλογό του.

Οταν ο µικροσκοπικός µαθητευόµενος σηκώνεται όρθιος, µε τα πόδια σφηνωµένα στους σηκωµένους αναβολείς της σέλας, ο κ. Καλαϊτζής φυσά τον καπνό του και προστάζει ξανά: «∆ίπλωσε τα γόνατα! Στάσου χαµηλότερα! Το σώµα σου να κοντράρει στον αέρα».

Ο κ. Καλαϊτζής αρνείται, όπως λέει, να εγκαταλείψει τον Ιππόδροµο. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Ιππόδροµο του Φαλήρου ως τζόκεϊ το 1952.

Αποσύρθηκε το 1970 και µέχρι τη δεκαετία του 1990 εργάστηκε ως προπονητής αλόγων. Από τότε και για δύο δεκαετίες συνεχίζει να επιστρέφει καθηµερινά στον στίβο: έχει εργαστεί ως ελλανοδίκης, µέλος της επιτροπής ιπποδροµιών, υπεύθυνος αφετηρίας και από το 2008 είναι διευθυντής στη σχολή αναβατών. «Θέλω αυτά που γνωρίζω να τα µεταδώσω. Νιώθω ότι είµαι ο τελευταίος των Μοϊκανών του Ιπποδρόµου. ∆εν περνά από τη σκέψη µου να αποσυρθώ», λέει.

Με τους δέκα µαθητές του είναι αυστηρός και κοφτός. Τους ενθαρρύνει να γίνουν έντιµοι επαγγελµατίες. «Οι αλήτες δεν µπορούν να σταδιοδροµήσουν στον Ιππόδροµο. Τους απορρίπτει το σύστηµα», λέει. Στην είσοδο των στάβλων ο κ. Καλαϊτζής έχει τυπώσει και κορνιζάρει 13 εντολές προς τους µαθητευόµενους. Μεταξύ άλλων έχει γράψει: «Μη διάγεις βίον άσωτον», «Να κοιµάσαι νωρίς και να µην ξενυχτήσεις ποτέ», «Ολα τα χρόνια της καριέρας σου να µην παρασύρεσαι στο φαγητό» και «Οταν αποκτήσεις οικονοµική άνεση, παντρέψου και προσηλώσου στην οικογένειά σου».

Επαγγελµατικές προοπτικές. Η σχολή αναβατών άρχισε να λειτουργεί ξανά – ύστερα από διακοπή οκτώ χρόνων – το 2008, χάρη στις προσπάθειες του ∆.Σ. της Φιλίππου Ενώσεως Ελλάδος, λέει στα «ΝΕΑ» ο Χρήστος Μελισσάκης, γραµµατέας της σχολής και καθηγητής. Οπως συµπληρώνει, εν µέσω κρίσης, οι πρώτοι 15 απόφοιτοι εργάστηκαν αµέσως µετά τη 18µηνη φοίτησή τους. Εκτός από την ιπποδροµιακή ίππευση, οι µαθητευόµενοι τζόκεϊ διδάσκονται ιπποκοµία, φυσιολογία, ανατοµία του αλόγου, υπολογιστές και αγγλικά. Η φοίτηση είναι δωρεάν και οι µαθητές πληρώνονται 200 ευρώ τον µήνα για να συµµετέχουν στις προπονήσεις.

«Τα παιδιά ξεκινούν την καριέρα τους γυµνάζοντας άλογα και στη συνέχεια συµµετέχουν σε κούρσες.Ενας νέος τζόκεϊ αµείβεται µε 1,30 ευρώ γιατην 20λεπτη εκγύµναση ενός αλόγου, ενώ οι πιο έµπειροι αναβάτες παίρνουν 2 ευρώ. Οι µαθητές της προηγούµενης φουρνιάς “δουλεύουν” µέχρι και 250 άλογα τον µήνα», λέει ο κ. Καλαϊτζής. Η αµοιβή για κάθε ανάβαση σε ιπποδροµία αγγίζει τα 60 ευρώ, ενώ οι αναβάτες που έρχονται σε καλή σειρά παίρνουν πάντα ποσοστά επί των επάθλων, συµπληρώνει.

Ο 24χρονος ∆ηµήτρης Λυκίδης εγγράφηκε στη σχολή πέρυσι, έχοντας προηγουµένως δοκιµάσει να κάνει καριέρα επαγγελµατία οπλίτη. «Οταν αποφάσισα να φύγω από τον στρατό, έψαχνα κάτι εξίσου συναρπαστικό», λέει δείχνοντας τις πουλάδες του από τα άλµατά του ως αλεξιπτωτιστής. «Ο Ιππόδροµος φαίνεται να πληρώνει καλά τους ταλαντούχους», συµπληρώνει µε χαµόγελο.

Η προπονητική ηµέρα τελειώνει πάντα µε τον ίδιο τρόπο. Ο κ. Καλαϊτζής προετοιµάζει τοστ µε πολύσπορο ψωµί και καπνιστή γαλοπούλα για τους µαθητές του. Μεγάλο ταλέντο έχει να δει, λέει, για χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, ξεχωρίζει ήδη κάποιους καλούς επαγγελµατίες ανάµεσα στους µαθητές του και, όπως παραδέχεται, ακόµα αναζητά µε αγωνία κάποιον πραγµατικά χαρισµατικό.

Η σχολή αναβατών άρχισε να λειτουργεί το 2008 έπειτα από πολυετή διακοπή, χάρη στις προσπάθειες της Φιλίππου Ενώσεως Ελλάδος

«Δεν θα µπορούσα να κάθοµαι για οκτώ ώρες σε ένα γραφείο»

Στους στάβλους, η 21χρονη Μαρία Πατρίκη, τεταρτοετής φοιτήτρια στο Τµήµα Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Εργων Τέχνης στα ΤΕΙ Αθήνας, κινείται µε ταχύτητα: από τη σελαρία στα «κουτιά» των αλόγων και από εκεί στους εξωτερικούς χώρους. Σελώνει τα άλογα, τους περνάει χαλινάρι, φτυαρίζει ροκανίδι και φροντίζει να ξεϊδρώσουν µε περπάτηµα όσα έχουν ήδη προπονηθεί. Στα ΤΕΙ παρακολουθεί µόνο τα απογευµατινά εργαστήρια. Οταν πάρει το πτυχίο της, ελπίζει να ασχοληθεί αποκλειστικά µε τον Ιππόδροµο, λέει. Το σώµα της είναι ιδανικό για αναβάτη: ζυγίζει 47 κιλά και έχει ύψος 1,58. Με την ιππασία ασχολήθηκε µόλις πριν από έναν χρόνο κι αποφάσισε να κάνει το χόµπι της επάγγελµα όταν ο δάσκαλός της στον ιππικό όµιλο ανέφερε τη σχολή αναβατών. «Μου αρέσει η επαφή µε τα άλογα. Ευτυχώς, είναι µια συναρπαστική δουλειά. ∆εν θα µπορούσα µε τίποτα να κάθοµαι για οκτώ ώρες σε κάποιο γραφείο», λέει.