Τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής µου

Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον εορτασµό Χριστουγένων να ξεχωρίζει από κάποιον άλλο; Ενα αναπάντεχο δώρο, ένα ρεβεγιόν µε καλή παρέα, ένα ταξίδι ζωής ή ένα µοναχικό βράδυ; Δύο ηθοποιοί, δύο πολιτικοί, µία συγγραφέας, ένας αθλητής και µία σκηνοθέτις µοιράζονται µε «ΤΑ ΝΕΑ» τις καλύτερες αναµνήσεις τους από τις γιορτές που πέρασαν και εύχονται τα καλύτερα για εκείνες που πλησιάζουν.

ΜΑΓΙΑ ΤΣΟΚΛΗ
(βουλευτής του ΠΑΣΟΚ)
Απόδραση από τις… γιορτές στην έρηµο!

«Οι ΓΙΟΡΤές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς πάντα µε καταπίεζαν. Η επιβεβληµένη χαρά που όφειλα να νιώθω καινα µοιραστώ, οι Αϊ-Βασίληδες, τα λαµπιόνια και ουπερκαταναλωτισµός µού κάθονταν σαν βαρίδι στο στοµάχι και κάθε χρονιά ορκιζόµουν ότι την εποµένη θα εξαφανιζόµουν κάπου στην Αφρική.Η πρώτη εορταστική απόδρασή µου – από τις γιορτές, όχι από την Αθήνα– ήταν στη Λιβυκή έρηµο της Αιγύπτου, µε την Πρωτοχρονιά να ξηµερώνει στην όαση Γκάρα.Η δεύτερη, και αξέχαστη,ήταν στο Σουδάν. Το ταξίδιµας ξεκίνησε από τοΧαρτούµ, που βρίσκεται στη συµβολήτου Γαλάζιου καιτουΛευκού Νείλου σε θέση στρατηγική, την οποία πολύ εκτίµησε και ο Μοχάµετ Αλι όταν κατέκτησε την περιοχή! Με τετρακίνητο φύγαµε για τον Βορρά, οδηγώντας παράλληλα προς τον Νείλο και µέσα σε ερήµους, σε χειροποίητα χωριά και απρόσµενους αρχαιολογικούς χώρους, µια και το Σουδάν υπήρξε για χιλιάδες χρόνιαο τόπος συνάντησης των λαών της Κεντρικής Αφρικής και του µεσογειακού κόσµου. Μπήκαµε στην έρηµο Μπαγιούντα µέσα σε ένα τοπίο πουκαθαρίζει τα µάτια απότα σκουπίδια της δυτικής καθηµερινότητας. Επισκεφθήκαµε ανασκαφές βυζαντινές γεµάτες µε ελληνικές επιγραφές, σκαρφαλώσαµε στον θρόνο του Αµµωνα στο Τζέµπελ Μπάρκαλ. ∆έκα ηµέρες αργότερα φτάναµε στη Γουάντι Χάλφα,την τελευταία πόλη του Σουδάν πουκαταποντίστηκε από τα νερά τηςλίµνης Νάσερ.

Ανακαλώντας στη µνήµη µου όλες τις εορταστικέςπεριόδους που έχω ζήσει, αυτά τα… µη Χριστούγενναχαράχτηκαν ανεξίτηλα ως τα πιο επιτυχηµένα».

ΟΛΓΑ ΜΑΛΕΑ
(σκηνοθέτις – σεναριογράφος)

Οι γιορτές του 2000 στα Ιµαλάια
Μέ πέριπέτέια θέλησε να µπει η σκηνοθέτις και σεναριογράφος Ολγα Μαλέα στον καινούργιο αιώνα και τα κατάφερε. Τώραδηλώνειµε σιγουριά ότι οιγιορτές του 2000στα Ιµαλάιαήτανοι καλύτερες της ζωής της.«Η Πρωτοχρονιά του 2000 ήταν πολύ διαφορετική και εντυπωσιακή για εµένα. Είχαµε πάει µε τουςδυο γιους και τον άνδρα µου σταΙµαλάια. Συνολικά µείναµε δέκα ηµέρες και ανά δύο ηµέρες στήναµε τη σκηνή σε άλλο µέρος. Η Πρωτοχρονιά έγινε στα 3.000

µέτρα, παρέα µε δύο οικογένειες Αγγλων και Γάλλων, που γνωρίσαµε εκεί. Η αίσθηση να περνάς τις γιορτινές ηµέρες τόσο διαφορετικά, στους πρόποδες του πιο ψηλού βουνού, θα µου µείνει αξέχαστη. Ηταν σαν να µπαίνειςµε περιπέτεια στον καινούργιο αιώνα». ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ
(ποδοσφαιριστής)
Οταν µου έφεραν δώρο το Playstation
τα καλύτέρα Χριστούγεννα του κεντρικού αµυντικού τηςΜίλανΣωκράτη Παπασταθόπουλου τον βρίσκουν σε µίαεποχή ανέµελη στην πόλη όπου µεγάλωσε, την Καλαµάτα,το 1998.

Το χριστουγεννιάτικο δώρο που του έφεραν οι γονείς του καθώς και τα συναισθήµατα που το συνόδευσαναποτελούν τους βασικούς λόγους που ο 22χρονος διεθνής ποδοσφαιριστής, ξεχωρίζει τα συγκεκριµένα Χριστούγεννα. «Εκείνη την χρονιά κυκλοφόρησε το Playstation και ήταν κάτι που ο αδελφός µου κι εγώ θέλαµε πολύ να αποκτήσουµε. Οι γονείς µας µάλωναν συχνά για τον χρόνοπου αφιερώναµε σε βιντεοπαιχνίδια και η αλήθεια είναιότι για δώρο το είχαµε ξεγράψει. Ετσι, το επόµενο πρωίόταν ξυπνήσαµε και το είδαµε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, η χαρά µας ήταν απερίγραπτη», λέει ο Σωκράτης. Ο ενθουσιασµός και ηέκπληξη που του προκάλεσε εκείνο το δώρο έκαναν εκείνα τα Χριστούγεννα αξέχαστα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΥΤΖΙΔΗΣ
(ηθοποιός – σεναριογράφος)
Πήρα άδεια στον Στρατό, ενώ ήµουν σε φυλάκιο
«τα πιΟ όµορφαΧριστούγεννα µε βρήκαν στον Στρατό. Οσο περίεργο και να ακούγεται, θυµάµαι προπαραµονή να είµαι σε φυλάκιο στον Εβρο.

Ηξερα ήδη ότι δεν θα έπαιρνα άδεια εκείνες τις ηµέρες, αλλά λίγο αργότερα, τα Φώτα. Εκείνο ακριβώς το βράδυ και ενώ έκανα σκοπιά, µου λένε: “Φτιάχνεις πράγµατα και φεύγεις”. Κάτι είχε συµβεί και ο στρατιώτης που θα έπαιρνε άδεια δεν µπορούσενα φύγει, οπότε πήγα εγώ στη θέση του. Ηταν τα πιο αναπάντεχα Χριστούγεννα της ζωής µου, γι’ αυτόκαι ταπιο ωραία. Βέβαια, η ιστορίαµου δεν τελειώνει εδώ. Παίρνοντας το ΚΤΕΛ για να πάω στο πατρικό µου στις Σέρρες, το λεωφορείο κόλλησε στα χιόνια µε αποτέλεσµα να κατεβούµε όλοι οι επιβάτες και να σπρώχνουµε µέχρι να πάρει µπρος. Το αποτέλεσµα; Εφτασα σπίτι µου το απόγευµα τηςπαραµονής. ∆υστυχώς, βέβαια, στις Σέρρες έµεινα µόνο τρεις ηµέρες».

ΜΙΜΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ
(βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – συγγραφέας)

Στη δικτατορία µε παρέα ένα βιβλίο
Αν όχι τακαλύτερα,από άποψη συνθηκών, σίγουρα τα πιο αξέχαστα Χριστούγεννα ο συγγραφέα και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μίµης Ανδρουλάκης τα έζησε τη δεκαετία του ‘70. «Ηταν το 1972 στη δικτατορία. Χωρίς φράγκο στην τσέπη, σε κατάσταση σχεδόν πείνας, βρισκόµουν κλεισµένος σε µια τρύπα, ένα διαµέρισµα από το οποίο δεν µπορούσα να βγω λόγωκινδύνου. Και µπορεί να µην είχανα φάω, ήµουν όµως ολοµόναχος και διάβαζα όλη την ώρα».

ΓΊΟΥΛΙΚΑ ΣΚΑΦΙΔΑ
(ηθοποιός)
Επτά ετών για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη
«ΤΑ ΑΓΑπημΈΝΑ µου Χριστούγενναήταν εκείνα του 1989, όταν πήγα πρώτη φορά στην Αµερική και συγκεκριµένα στη ΝέαΥόρκη. Ηµουν επτά ετών και εκείνο που µου έρχεταιπρώτο στο µυαλό, είναι ο στολισµός των σπιτιών και των καταστηµάτων. Ολα ήταν εντυπωσιακά σαν όνειρο. Υπήρχαν παντού γλυκίσµατα και παιχνίδια. Ο ενθουσιασµός µου ωστόσο δεν ήταν µόνο θέµα ηλικίας. Τότε στην Ελλάδα δεν υπήρχαν παρόµοιοι στολισµοί και για ένα παιδί που αγαπά τα παιχνίδια, αυτό ήτανόνειρο. Τότε έκανα συλλογή από γυάλινες µπίλιες, χρωµατιστές και σεόλα τα µεγέθη. Ο θείος µουλοιπόν, ντυµένος Αϊ-Βασίλης, µου έφερε µέσα σε ένα τεράστιο πουγκί 200 από αυτές. Κάποια στιγµή χτύπησε το κουδούνι και η θεία µου είπε: “Ηρθε ο Αγιος Βασίλης, µπείτε µέσα να του ανοίξω”. Είχα πάθει σοκ! ∆εν ξέρω πώς πρόλαβε και από τη µια στιγµή στην άλλη κατάφερε να µεταµφιεστεί, να φέρει τα δώρακαι ναεπιστρέψει. Τότε πίστευα ακόµα σε αυτόνκαι φαίνονταν όλα µαγικά. Φυσικά, το χιονισµένο ντεκόρ συνέβαλε ώστε να θυµάµαι ακόµα εκείνα τα Χριστούγεννα».

ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ
(συγγραφέας)
Στο πιο όµορφο νησί του κόσµου
«Δύσκόλό πρΑΓΜΑ τα… καλλιστεία Χριστουγέννων. Νοµίζω πως θαδιαλέξω λίγο στα τυφλά αυτάπου µου ήρθαν πρώταστον νου:τα Χριστούγεννα του ωραιότατου, εαρινότατου2005 που όδευε ταχύτατα προς το επεισοδιακότατο 2006.Επειτα από συνολικά 35ώρες πτήσης, τα πέρασα στο πιο όµορφο νησί του κόσµου, τη Νέα Ζηλανδία.Στην πραγµατικότητα είναιδύο νησιά γεµάτα µε παραµυθένια δάση, αρχαία βλάστηση,ψηλά βουνά µε ηφαίστεια και λίµνες που αλλάζουν χρώµατα κάθε τέταρτο! Ανάποδα Χριστούγεννα, καλοκαιρινά αλλά µε εκπλήξεις σε κάθε στροφή τουδρόµου. Και κάτι άλλο, πουτο αναφέρω για να ζηλέψουν οιφαν του Αρχοντα των∆αχτυλιδιών: κάναµε ορειβασία σταµέρη όπου γυρίστηκε η ταινία και µπορώ να διαβεβαιώσω πως ήταν ακριβώς έτσι όπως φαίνονταν στηµεγάλη οθόνη. Αντε και σε άλλα µε υγεία!».