[ΕΓΡΑΨΑΝ] Σήφης Πολυµίλης

(ο αρθρογράφος, για τη βία και τις αφίσες κατά των δηµοσιογράφων που γέµισαν τους δρόµους της Αθήνας)

Σε µια κοινωνία που σέβεται τον διάλογο ο καθένας έχει το δικαίωµα να διαφωνεί µε τον οποιονδήποτε, ακόµα και µε ακραίες εκφράσεις. Εδώ, όµως, δεν έχουµε να κάνουµε µε την έκφραση µιας διαφορετικής άποψης, αλλά µε µια προφανέστατη στοχοποίηση στα πρότυπα των Ταλιµπάν, αλλά και των πιο σκοτεινών ηµερών της πρόσφατης ιστορίας µας. Φωτογραφίζονται συγκεκριµένα πρόσωπα ώστε να είναι σε κάθε ευκαιρία στόχος όσων έχουν ταυτίσει τη διαφωνία και την αµφισβήτηση µε τη βία. Σε µια χώρα όπου οι αυτόκλητοι τιµωροί, µε ή χωρίς κουµπούρια, θεωρούνται λίγο πολύ ως οι γνήσιοι εκφραστές της λαϊκής αγανάκτησης και η βία σε όλες τις µορφές της αποτελεί προσφιλή µέθοδο…

αντιπαράθεσης, καταλαβαίνει κανείς πού µπορεί να οδηγήσουν αυτές οι αφίσες του φόβου. Αν σε µια κοινωνία που – δικαίως ή αδίκως είναι άλλη συζήτηση – περισσεύουν η οργή και η αγανάκτηση καταφέρουµε και ταυτίσουµε τη διαφωνία µε την τροµοκρατία και τη βία, το αύριο προδιαγράφεται σκοτεινό και αβέβαιο.

«ΒΗΜΑ.gr»