Η γραµµατέας του Αϊ-Βασίλη

Στο πρόσωπό της τα παιδιά βλέπουν τη βοηθό του Αϊ-Βασίλη. Για τους µεγάλους είναι απλά η υπεύθυνη δηµοσίων σχέσεων των Ελληνικών Ταχυδροµείων. Παρ’όλα αυτά,το γραφείο της Ελένης Κοντού πλησιάζοντας οι γιορτές των Χριστουγέννων γεµίζει από εκατοντάδες γράµµατα µικρώνκαι µεγάλων. Ο παραλήπτης κοινός: ο ηλικιωµένος µε τη µακριά, άσπρη γενειάδα, τη µεγάλη κοιλιά και την κόκκινη στολή.

Η κ. Κοντού έχει αναλάβει τον ρόλο του µεσολαβητή. Είναι εκείνη η οποία µαζί µε την οµάδα των εθελοντών – εργαζοµένων στα Ταχυδροµεία – θα φροντίσει να…φτάσουν τα γράµµατα στον Αγιο Βασίλη.

Τα παιδιά, λέει, πάνταέγραφαν γράµµατα προς τον Αγιο που τα έβαζαν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Με τοΤαχυδροµείο άρχισαν να στέλνουν τα γράµµατά τους πριν απόαρκετά χρόνια, «γράµµατα τα οποία οι ταχυδροµικοί τα έβλεπαν µε νοσταλγία για τις δικές τους παιδικές αναµνήσεις. Οταν ο αριθµός αυτών των επιστολών άρχισε να µεγαλώνει, στο τέλος της δεκαετίας του ‘80, µε πρωτοβουλία των εργαζοµένων στα ΕΛ.ΤΑ. ξεκίνησε µια προσπάθεια να απαντηθούν ταπερισσότερα, για να αισθανθεί το παιδί ότι κάποιος βρήκε το γράµµα του».

Το «στοίχηµα». Το 1991 ξεκίνησε η οργανωµένη συλλογή των επιστολών προς τον Αϊ-Βασίλη και η απάντηση στα παιδιά που είχαν σηµειώσει τη διεύθυνσή τους. Για την κ. Κοντούείναι η πρώτηχρονιά που αναλαµβάνει την ευθύνη του συντονισµούτης οµάδας των συναδέλφων τηςπου θα λειτουργήσουν ως «βοηθοί του Αϊ-Βασίλη». «Οι ευθύνες όλων µας είναι µεγάλες, όχι από τον αριθµό των επιστολών και τον όγκο δουλειάς, αλλά γιατί το “γράµµα στον Αϊ-Βασίλη” που ταχυδροµεί κάθε παιδί αντιπροσωπεύει ελπίδες, ευχές, επιθυµίες και σε αρκετέςπεριπτώσεις από καρδιάς εξοµολογήσεις. Τα “µυστικά” που κάθε παιδίή µεγάλος στέλνει στον Αϊ-Βασίλη έχουµε ευθύνη να τα χειριστούµε µε τον πιο διακριτικό τρόπο», δηλώνει.

Στακεντρικάγραφείατων ΕΛ.ΤΑ., στην οδό Απελού 1 στον 7ο όροφο, φτάνουνκαθηµερινά τα χριστουγεννιάτικαγράµµατα που επιλέγονται από τους εργαζόµενους σταΤαχυδροµεία όλης της Ελλάδας. Εκεί,µε επικεφαλής την κ. Κοντού, περίπου30 εργαζόµενοι βοηθούν εθελοντικάνα ταξινοµηθούν οι επιστολές. Περίπου 100.000 γράµµατα συγκεντρώνει κάθεχρόνο το «Γραφείο του Αϊ-Βασίλη».

Επιστολές ενηλίκων. Τα παιδιά έωςτην ηλικία των12 ετών είναι φυσικά εκείνα τα οποία παίρνουν ευκολότεραµολύβι και χαρτί και απευθύνονται στον Αγιο, χωρίς όµωςνα αποκλείονται καιοι ενήλικοι,οι οποίοι γράφουν τις επιθυµίες τους. Ο παραλήπτης είναι πάντα ο ίδιος. Κάποιες φορές χωρίς διεύθυνση, αφούείναι µοναδικός για τα παιδιά. Αλλες πάλι φορές ηλίστα των διευθύνσεων είναι ανεξάντλητη: Βόρειος Πόλος, Καισάρεια, τρίτο σύννεφο στον ουρανό – όροφο τέταρτο και τελευταίο, οδός ονείρων ψηλά στον ουρανό…

Το χριστουγεννιάτικο γραφείο απαντά µόνο σε εκείνα τα γράµµατα πουαναγράφεταιτο όνοµα και η διεύθυνση τουαποστολέα. «∆εν υποδυόµαστε τον Αγιο Βασίλη, αλλά απαντάµε σαν ΕΛ.ΤΑ., ενηµερώνουµε το παιδί µέσα από µια πολύχρωµη και χαρούµενη κάρτα πως το γράµµα τουέφτασε στον προορισµότου καιπως οΑγιος δεν το έχει ξεχάσει και θα το επισκεφθεί. Κάποια παιδιά όµως δεν γράφουν τηδιεύθυνση, αλλά περιγράφουν το σπίτιτους µεγλαφυρό αλλά µη προσδιορίσιµο τρόπο. Σε αυτές τις περιπτώσεις δυστυχώς δεν µπορούµε να απαντήσουµε. Εχουµε, πάντως, απαντήσει ακόµη και σε επιστολές ανθρώπων τρίτης ηλικίας», λέειη υπεύθυνη του γραφείου.

«Αγιε Βασίλη,επειδήπέρυσι κοιµήθηκα και δεν σεείδα, τώρα θα σε περιµένω. Θα έχουµε ανοιχτή την πόρτα, αλλά, αν έρθεις από τον φωταγωγό,τον έχουµε καθαρίσει και θα έχουµε ανοιχτό το παράθυρο της κουζίνας. Προσοχή! Αν δεν βρεις το στενό που µένω, πάρε µε τηλέφωνο»: Είναι ένα µόνο από τα εκατοντάδες γράµµατα που η κ. Κοντού και οι συνάδελφοί της επέλεξαν για να το συµπεριλάβουν στο λεύκωµα που εκδόθηκε την περασµένη εβδοµάδα.

Η λίστα. «Για να σε διευκολύνω, µέσα στο φακελάκι έχει µια λίστα κι έχωσηµειώσειένα x σε αυτά που θέλω».Οι µικροίφίλοι, σύµφωνα, µετην κ.Κοντού, ζητούν από τον Αγιο Βασίλη τα πάντα. Την «τιµητική»τους βέβαια έχουντα παιχνίδια,αλλά παράλληλα σχεδόν σε κάθε γράµµα υπάρχει ο απολογισµός της προηγούµενης χρονιάς και η παιδική «αυτοκριτική». Κυριαρχεί η έκφραση της ανάγκης για φίλους και η επίκληση να µην τα «ξεχάσει» ο Αϊ-Βασίλης. «Αγαπηµένε µου Αγιε Βασίλη, εύχοµαι να µην ξανακαπνίσειο µπαµπάς µου», γράφει ένα 7χρονο παιδί.

Οσο για τους µεγαλύτερους, εκφράζουν ευχές και στην πλειονότητά τους «χρησιµοποιούν» το γράµµα ωςµια κατάθεση ψυχής, µια προσωπική εξοµολόγηση σε έναν άγνωστο και καλοκάγαθο αναγνώστη της επιστολής. Οι περισσότεροι δεν βάζουν διεύθυνση αποστολέα, δεν περιµένουν απάντηση, θέλουν µόνο ναεκφραστούν, έχουν ανάγκη επικοινωνίας.

Από την προηγούµενη χρονιά σε πάρα πολλές επιστολές φαίνεται ξεκάθαρα πόσο έχει επηρεαστεί η παιδική ψυχή απότην κρίση που περνά η χώρα µας. Η ευχή για να βρει δουλειά ο µπαµπάς ή η µαµά εκφράζεται σε αρκετά γράµµατα, η επιθυµία για βελτίωση της ζωής – ένα καλό σπίτι, ρούχα, εξοπλισµός – έχει αρχίσεινα αγγίζει και τα παιδιά. Υπάρχουν όµως και αρκετές επιστολές – κι αυτό είναι συγκινητικό κι ελπιδοφόρο – που τα παιδιά αρνούνταινα δεχτούν δώρο για λογαριασµό τουςκαι προτρέπουν τον Αϊ-Βασίληνα δώσει ό,τι τους αναλογεί σε άλλα παιδιά που δεν έχουν. Είναι χαρακτηριστική η έκφραση: «∆εν θέλω να µου φέρεις τίποτα, έχω παιχνίδια. Να δώσεις ταδικά µου δώρα σε παιδιά που δεν έχουν».

ΕΙΠΕ

null Προσπαθούµε να κρατήσουµε ζωντανή την ελπίδα για µικρούς και µεγάλους, αλλά και για εµάς τους ίδιους

ΕΙΠAN ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ

Εσείς είσαστε η κυρία Αϊ-Βασιλείου ή το ξωτικό;

Ενα εννιάχρονο κορίτσι