Ματιές Οργανισµοί

Την περασµένη Τετάρτη πήγα σε ένα νοσοκοµείο για µια µαγνητική τοµογραφία. Επειδή ο θόρυβος που κάνει αυτό το µηχάνηµα µέσα στ’ αυτιά του εξεταζόµενου µπορεί να τον τρελάνει, παρακάλεσα να µου περάσουν, από τα ακουστικά που φορούσα, το πρόγραµµα κάποιου ραδιοσταθµού ώστε ν’ ακούω, όση ώρα θα ‘µουνα υπό εξέτασιν, µουσική και ειδήσεις. Το ‘πα κι έγινε. Παρακολούθησα λοιπόν µια εκποµπή στην οποία ένας νεαρός _ φαινόταν δηµοσιογράφος _ κουβέντιαζε µε τους ακροατές του για διάφορα θέµατα της επικαιρότητας, πολιτικά και οικονοµικά. Το τι ειπώθηκε από τον κόσµο, εναντίον υπουργών, βουλευτών, κοµµάτων κ.λπ. δεν λέγεται! Βρισίδι κανονικό για τους πάντες, στον αέρα!

Λίγο πριν φύγω από το σπίτι µου, διάβασα στην «Καθηµερινή» το σχόλιο του φίλου Πάσχου Μανδραβέλη («Απογραφές»). Είχε τίτλο «Νέες προσλήψεις στη Βουλή;». Τα ‘χασα! Είναι δυνατόν, σκέφτηκα, η χώρα να βρίσκεται υπό κατάρρευσιν και ο Πετσάλνικος να διορίζει υπαλλήλους στη Βουλή; Και όµως, είναι! Αντιγράφω από τον Μανδραβέλη: «Μπορεί να συµφωνήσουµε όλοι ότι η Βουλή έχει το δικό της κράτος και τον κ. Πετσάλνικο δεν τον σκιάζει δαπάνη καµιά, αλλά είναι δυνατόν, την ώρα που δεν ξέρουµε τι θα κάνουµε τους 40.000 πλεονάζοντες υπαλλήλους του ∆ηµοσίου, η Βουλή να προκηρύσσει διαγωνισµό για την πρόσληψη δεκαοκτώ στενογράφων;

(…). Στους χιλιάδες υπαλλήλους που προστέθηκαν τα τελευταία 16 χρόνια στη Βουλή, δεν προσελήφθησαν 18 άτοµα που να ξέρουν στενογραφία; Και αν δεν υπάρχουν, δεν µπορούν να µετεκπαιδευτούν; Τι στην ευχή κάνουν 1.800 άτοµα εκεί µέσα, όταν το 1994 η δουλειά γινόταν µόνο µε οκτακόσιους;».

∆εν θέλω ν’ ασχοληθώ περισσότερο µε τη Βουλή και τον Πετσάλνικο. Θέλω µόνο να ρωτήσω: έχουν άδικο οι µισθοσυντήρητοι και οι συνταξιούχοι που βρίζουν; Εχουν άδικο οι µισοί και παραπάνω (53%) ψηφοφόροι που έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια τις αυτοδιοικητικές κάλπες; Γιατί τους κατηγορούµε, που απέχουν από την εκλογική διαδικασία; Ποιους να εκλέξουν; Και γιατί; Αυτοί οι άνθρωποι, που κατά καιρούς εξελέγησαν, δεν µας έσπρωξαν στον γκρεµό;

Πριν από µερικές µέρες άκουγα στο Mega τον Πρετεντέρη. Ελεγε ξεκάθαρα αυτό που συµβαίνει: τούτη την εποχή, της πείνας, των λουκέτων, της ανεργίας και της απόγνωσης, υπάρχουν 14.500 δηµόσιοι φορείς! ∆ηλαδή οργανισµοί, εταιρείες, συµβούλια, επιτροπές κ.λπ. που πληρώνονται από τον φορολογούµενο πολίτη! Κάθε κυβέρνηση που ‘ρχόταν στα πράγµατα, µε το «καληµέρα» συγκροτούσε διοικητικά συµβούλια, επινοούσε οργανισµούς, µηχανευόταν επιτροπές και διόριζε αβέρτα, µε τα δικά µας λεφτά, χιλιάδες αργόµισθους ή τεµπελαράδες, για να εξυπηρετήσει φίλους, οπαδούς και «ζητωκράχτες»!

Ετσι φτάσαµε στο σηµείο ωµέγα, πέρα από το οποίο καραδοκεί ο γκρεµός.

ΥΓ: Ενα λουλούδι κι από µένα στον τάφο του Γιώργου Φούντα. Ηταν φίλος µου. Είχε ήθος και περηφάνια. Περπατούσε καµαρωτά στον δρόµο και το µπόι του έφτανε ώς τον ουρανό.