ΑΝΑΛΥΣΗ Γερμανικά νούμερα για την επιμήκυνση

Από δοκιμασία και σκληρό πόλεμο νεύρων προβλέπεται ότι θα μας περάσει η Γερμανία προτού πει το «ναι» για την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου μας.

Αυτό τουλάχιστον διεμήνυσαν αρμοδίως στην κυβέρνηση υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της καγκελαρίας τις προηγούμενες ημέρες, αναφέροντας ότι η έγκριση μπορεί να αργήσει έως και τον Μάρτιο ή και τον Μάιο. Δεν ήταν τυχαία, επομένως, η σχετική δήλωση του γερμανού υπουργού Οικονομίας κ. Ρ. Μπρουντερλε την περασμένη εβδομάδα ότι η επιμήκυνση απλώς εξετάζεται και δεν έχει αποφασισθεί. Σημειώνεται ότι τον Μάιο λήγει η έγκριση που έχει πάρει η γερμανική κυβέρνηση από το Κοινοβούλιο της χώρας για τη στήριξη της Ελλάδας και θα χρειασθεί να την ανανεώσει.

Θα την εξυπηρετούσε επομένως να επιδιώξει να πάρει τις δύο εγκρίσεις ταυτόχρονα.

Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν βεβαίως πολύ αρνητική για μας, όχι μόνο γιατί θα αποστραγγισθεί τελείως από ρευστότητα το τραπεζικό σύστημα, καθώς τα spreads δεν θα υποχωρούν, αλλά και γιατί το όφελος της επιμήκυνσης θα είναι πολύ μικρότερο. Ως τότε η Ελλάδα θα έχει εισπράξει άλλες δύο δόσεις δανείου και αν αποφασισθεί- όπως θέλει η Γερμανία- να επιμηκυνθεί η εξόφληση μόνο του υπόλοιπου δανείου, αυτό θα έχει περιορισθεί σημαντικά. Συγκεκριμένα, με τη δόση του ΔεκεμβρίουΙανουαρίου θα έχουμε εισπράξει συνολικά 38 δισ ευρώ, ενώ τον Φεβρουάριο προβλέπεται άλλη μια «γερή» δόση 15 δισ. ευρώ και το Μάιο άλλα 12 δισ.

ευρώ.

Η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι τελικά θα επικρατήσει η λογική στη γερμανική κυβέρνηση και δεν θα ακυρώσει με τις πράξεις της το ευεργετικό αποτέλεσμα που επιδιώκεται να έχει η επιμήκυνση για την Ελλάδα. Ελπίζει, δηλαδή, ότι οι αποφάσεις θα ληφθούν Ιανουάριο με Φεβρουάριο, δίνοντας ανάσα στην ελληνική οικονομία.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να κάνει «ορθοπεταλιά» τις επόμενες ημέρες για να δώσει αδιαμφισβήτητα δείγματα ότι θα εφαρμόσει με συνέπεια και αποτελεσματικότητα το Μνημόνιο και να μπορέσει έτσι η γερμανική κυβέρνηση να δικαιολογήσει στην κοινή γνώμη το νέο αυτό «χατίρι» στην Ελλάδα. Με άλλα λόγια, το εγχείρημα δεν θα είναι μια απλή ιστορία, όπως περίπου μας παρουσιάσθηκε.

Το κακό είναι ότι η σκληρή στάση της Γερμανίας αφορά όλο το «πακέτο» της δημοσιονομικής κρίσης, την οποία αντιμετωπίζει ως τιμωρός, αφήνοντας τις αδύναμες- και για εκείνη ένοχες- χώρες να φτάσουν στα όρια της καταστροφής. Μόνο όταν η κρίση απειλεί το ίδιο το ευρώ αποφασίζει- επί του παρόντος- να επέμβει. Κι αυτή βεβαίως δεν είναι δημιουργική στάση την κρίσιμη αυτή για την Ευρώπη περίοδο.