Μία χώρα, δύο βασίλισσες

Αφθονη σαµπάνια στον διαγωνισµό για την ανάδειξη της Μις Κολοµβία, µπίρα στον διαγωνισµό για τη Μις Ανεξαρτησία, τη βασίλισσα των παραγκουπόλεων. Κάθε Νοέµβριο, στην Καρταχένα, πραγµατοποιούνται δύο εντελώς διαφορετικοί διαγωνισµοί οµορφιάς αναδεικνύοντας τις οικονοµικές, φυλετικές και ταξικές διαφορές.

Ο καπνός των τσιγάρων ανακατεύεται µε τον υγρό αέρα της τροπικής νύχτας στο λιµάνι της Καρταχένα. Γυναίκες µε µίνι φούστες και άνδρες µε λευκά πουκάµισα guayaberas (τοπικό ένδυµα) χορεύουν στο πάρτι του περιοδικού «Jetset», στο Ναυτικό Μουσείο της πόλης, ενώ οι υποψήφιες Μις Κολοµβία µε τα αστραφτερά χαµόγελα και τα έντονα ζυγωµατικά περπατούν στην πασαρέλα.

Το ίδιο βράδυ, ένα άλλο, πολύ διαφορετικό, πάρτι διοργανώνεται στην άλλη άκρη της πόλης, έξω από τα τείχη. Σε µια παραγκούπολη ονόµατι Μπόστον, ένα κοµψό 19χρονο κορίτσι, η Ιβόν Παλέντσια, δεν παρελαύνει σε πασαρέλα, αλλά βουτά µέσα στη λάσπη έξω από καλύβα που µένει η οικογένειά της. Παρά τον θόρυβο από τα πυροτεχνήµατα και τη δυνατή µουσική του έτερου – χλιδάτου – διαγωνισµού, οι κάτοικοι της φτωχογειτονιάς καταφέρνουν να πανηγυρίσουν την ανάδειξη της δικής τους βασίλισσας. Ο διαγωνισµός Μις Ανεξαρτησία διοργανώνεται κάθε χρόνο µε αφορµή την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας από την Ισπανία, το 1811. «Εχουµε τη βασίλισσά µας. Εκείνοι έχουν τη δική τους», λέει η 44χρονη Πατρίτσια Αλβάρεζ που εργάζεται ως κοινωνική λειτουργός στην Μπόστον.

Την τελευταία δεκαετία στη χώρα έχουν γίνει άλµατα στον τοµέα σταθεροποίησης της οικονοµίας. Παρ’ όλα αυτά, η Κολοµβία είναι η χώρα της Νότιας Αµερικής µε τις µεγαλύτερες ανισότητες στην κατανοµή του πλούτου, µε εξαίρεση την Παραγουάη, σύµφωνα µε το Κέντρο Σπουδών για την Οικονοµική Ανάπτυξη. Κάθε χρόνο, η οργάνωση των καλλιστείων την ίδια µέρα προβάλλει αυτήν την ανισότητα σε κοινή θέα. Οι εκ διαµέτρου αντίθετοι διαγωνισµοί δεν αποκαλύπτουν µόνο το οικονοµικό χάσµα, αλλά και τις φυλετικές και ταξικές διαφορές σε µια χώρα που, σύµφωνα µε ορισµένες µετρήσεις, έχει τον πολυπληθέστερο πληθυσµό ισπανόφωνων µαύρων. Στακαλλιστεία γιατηΜις Κολοµβία, τον πιο διαδεδοµένο θεσµό, οι νεαρές είναι στην πλειονότητά τους ανοιχτόχρωµες και κατάγονται από επιφανείς οικογένειες. Για το µεγάλο γεγονός που πραγµατοποιείται σε ακριβά ξενοδοχεία, συρρέει η ελίτ από όλο τον κόσµο. Οι παπαράτσι πληµµυρίζουν την πόλη και οι κουτσοµπολίστικες στήλες των περιοδικών ασχολούνται µε τις υποψήφιες που έχουν αφεθεί στο νυστέρι των πλαστικών χειρουργών ενώ οι δαιµόνιοι ρεπόρτερ προσπαθούν να αποκαλύψουν αν οι χορηγοί των πλαστικών επεµβάσεων είναι διακινητές ναρκωτικών.

Στη σκιά αυτής της χλιδής, τα καλλιστεία για τη Μις Ανεξαρτησία είναι στην πραγµατικότητα ένα φεστιβάλ δρόµου, όπου διαγωνίζονται κυρίως αφροκολοµβιανές υποψήφιες. Ενα µπουλούκι από µεταµφιεσµένους ιερείς παρελαύνει στους δρόµους κρατώντας µαστίγια ενώ ακολουθούν οι αµαρτωλοί αναβιώνοντας το Ισπανικό Ιεροδικείο που έδρευε κάποτε στην πόλη.

«Ηµίαποµπήεικονίζειτην Καρταχένα όπως επιθυµεί η ελίτ της πόλης: όµορφη, λευκή και λαµπερή», επισηµαίνει η Ελιζαµπέτ Κουνίν, γαλλίδα κοινωνιολόγος. «Τα άλλα καλλιστεία, στις παραγκουπόλεις, αντανακλούν την πραγµατικότητα όπως τη γνωρίζει η πλειονότητα των κατοίκων τους: φτώχεια κι εγκατάλειψη, ένας περίεργος συνδυασµός φυλετικής κυριαρχίας και µιας ανερχόµενης συνείδησης των µαύρων» προσθέτει.

Η όΜόΡφια ΕνΩνΕι

Η Μις Κολοµβία και η Μις Ανεξαρτησία «σκεπάζουν» οικονοµικές και κοινωνικές διαφορές

Το στέµµα στην κόρη της καθαρίστριας

Στό πλαιΣιό της αναρχίας που επικρατεί στα καλλιστεία για τη Μις Ανεξαρτησία, µια οµάδα κριτών επιλέγει τη νικήτρια. Φέτος τον τίτλο κέρδισε η 19χρονη Ιβόν Παλέντσια, που ξέκλεψε λίγο χρόνο από τη δουλειά της – εργάζεται ως νηπιαγωγός στην παραγκούπολη Μπόστον – για λάβει µέρος στον διαγωνισµό. Η 50χρονη µητέρα της καθαρίζει πλούσια σπίτια στην πόλη για να εξασφαλίζει τα προς το ζην. Το µεροκάµατό της είναι µόλις 4,5 ευρώ. «Είµαι καθαρίστρια κι έχω µια κόρη που είναι βασίλισσα», λέει µε υπερηφάνεια και ελπίζει: «Ισως το όµορφο κορίτσι µου, έστω και µέσα από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, καταφέρει να εξασφαλίσει µια πιο αξιοπρεπή ζωή από τη δική µου».