Το «Αφεντικό» και πάλι στην άκρη της πόλης

Tριάντα δύο χρόνια από την κυκλοφορία του Darkness on The Edge of Town, ο «Boss» επισκέπτεται πάλι εκείνα τα µέρη για να µας ξεναγήσει στις πιο κρυφές γωνιές
Το πλεονέκτηµά µας είναι ότι ξέρουµε τι συνέβη µετά. Εχουµε όλα τα ντοκουµέντα ότι ο Μπρους Σπρίνγκστιν είναι αυτός ο κολοσσός της µουσικής, ένας Τζάκ Κέρουακ µε κιθάρα και µπάντα, που µιλάει στην καρδιά εκατοµµυρίων ανθρώπων και δίνει συναυλίες που δεν θέλεις να τελειώσουν ποτέ (ούτε ο Μπρους θέλει και σχεδόν δεν τελειώνουν).

Στα µέσα της δεκαετίας του ‘70; Τότε δεν υπήρχαν όλα τα δεδοµένα. Υπήρχαναποδείξεις σίγουρα, ένα Born to Run καυτό, ένας Σπρίνγκστιν ορµητικός. Τα δυνατά φώτα, τα γρήγορα αυτοκίνητα, οι χαρακτήρες των τραγουδιών και η παραζάλη του Thunder Road.

Στην άκρη της πόλης όµως παραµόνευε το σκοτάδι. Και δεν ήταν σίγουρο τότε ότι ο Μπρους θα ήθελε να πάει προς τα εκεί. Συνήθως, όταν όλοι οι προβολείς πέφτουν επάνω σου, δενκουνιέσαι, µένεις εκεί – ο Μπρους όµως έφυγε, έλειψε και επέστρεψε µε Darkness on Τhe Edge of Town. Ελάχιστες «εικόνες» στη ροκ ποίηση µπορεί να είναι πιο δυνατές από αυτή.

Η γέννηση του θρύλου
Το φως που πέφτει τώρα, τριάντα δύο χρόνια µετά, φέρνει στην επιφάνεια και άλλα τραγούδια από εκείνη την εποχή, τα οποία δεν είχαν µπει στο άλµπουµ. Είναι όµως σηµαντικά όχιµόνο γιατί είναι εξαιρετικά, αλλά και επειδή πάνω σε αυτά «γεννήθηκε» ο θρύλος Σπρίνγκστιν – η εποχή εκείνη είναι ίσως η πιο αποκαλυπτική στιγµή του. Ενα καταιγιστικό «προσεχώς».

Τελικά, ο Μπρους κράτησε την Υπόσχε ση παρότι τότε είχε αφήσει το «Promise» (τραγούδι) έξω από το άλµπουµ και µέχρι σήµεραθεωρείται από τιςκαλύτερες συνθέσεις του. Μαζί µε ακόµη είκοσι τραγούδια απόεκείνα, κυκλοφορεί τώρα ως διπλό CD, άλλη µια απόδειξη ότι ο Μπρους άφηνε έξω ολόκληρα άλµπουµ.

«Ολη η δύναµη του Darkness είχε να κάνει µε επιβίωση. Μετά το Born Τo Run, αντέδρασα στην καλή µου τύχη. Εβλεπα πως µε την επιτυχία φαινόταν ότι πολλοί άνθρωποι πριν από µέναέχαναν βασικά κοµµάτια από τον εαυτό τους. Ο µεγαλύτερος φόβος µου ήταν ότι η επιτυχία θα µε άλλαζε, θα εξαφάνιζε αυτό το κοµµάτι του εαυτού µου» είπε ο Μπρους στον «Guardian» πριν από λίγες ηµέρες.

Μετά την επιτυχία του Βοrn To Run, έτσι, χάνεται µπλεγµένος σε ιστορίες µε µηνύσεις στον µάνατζέρ του, αρκετά αφελής ως προς τα οικονοµικά όπως ήταν µέχρι τότε. Στο εξής υποχρεώνεται να δει τον κόσµο γύρω του αλλιώς.

Στο περιθώριο
Να πλησιάσει στη ρεαλιστική και άγρια πλευρά της επιτυχίας. Το κοινό, αρχίζει να υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά. Μήπως αυτό το περιβόητο Born To Runδεν ήταν τίποτε άλλο παρά κατασκεύασµα της µουσικής βιοµηχανίας;

Εµοιαζε και τόσο τέλειο. Ενα φωτεινό ροκ, δυνατό άλµπουµ στην καρδιά µιας ζόρικης εποχής.

∆εν υπήρχε κανένα συµβόλαιο για καµιά συνέχεια. Ο ίδιος λέει πως «µας είχαν ξεγραµµένους και έπρεπε να αποδεικνύουµεότι δεν ήταν έτσι, παίζοντας κάθε βράδυ ασταµάτητα». Η φήµη δεν διαρκεί αν δεν την ταΐζεις συνέχεια.

«Είπα µέσαµου πως µπήκα στο “Time”καιστο “Newsweek” γιατίαποφάσισα να το κάνω.

Αλλάφοβόµο υν πολύ αυτό το τρένο καιτοπόσο γρήγοραπήγαι νε όταν ανεβήκαµε εµείς».Ωστόσο κατάέναν περίεργο τρόπο, εκτιµά τώρα, εκείνη ηµήνυση στον µάνατζερ µπορείνα µην ήταν και τόσο κακό πράγµα. «Σταµάτησε τα πάντα και έπρεπε ναξε κινήσουµε από διαφορετικό σηµείο».

Οι µουσικοί της E Street Band παραδέχονται ότι εκείνο το διάστηµα τους έδωσε την ευκαιρία να ενηλικιωθούν και ως συγκρότηµα. Εµαθαν µέσα από αυτό. Προσπαθούσαν άλλωστε να κάνουν τον καλύτερο δίσκο. Το υλικό που είχαν στα χέρια τους ήταν πολύ, πολύ πλούσιο –κατά τον Μαξ Γουέινµπεργκ, είχαν περίπου 40 – 50κοµµάτια. Ολόκληρα άλµπουµ στο περιθώριο.

Ηταν η δεκαετία του 1970 και ο Μπρους ξεκινούσε το ταξίδι του στο «Σκοτάδι» στην «Ακρη της Πόλης».

Εδώ σε µια φωτογραφία από το ντοκιµαντέρ «The Promise», που αφηγείται το πώς ηχογραφήθηκε το κλασικό αυτό άλµπουµ του ροκ

< INFO

Το Τhe Promise: The Darkness on the Edge Of Town Story είναι ένα τριπλό CD/ DVD πακέτο, που περιέχει το άλµπουµ σε remastered έκδοση, τα δύο CDs, Τhe Promise, το ντοκιµαντέρ και δύο live DVD. Kυκλοφορεί και απλά ως διπλό CD.

Τα γουέστερν, τα «Σταφύλια» και η «Εδέµ»

Σε αυτό που είχε στο µυαλό του ο Μπρους και που σιγά σιγά έπαιρνε µορφή (όπως ο ίδιος αναφέρει µε την αφορµή του «νέου» Darkness) ήταν έντονη η επίδραση από τα γουέστερν του Τζον Φορντ και την κινηµατογραφική εκδοχή των έργων του Τζον Στάινµπεκ. Ο Μπρους είχε επηρεαστεί πολύ από τα «Σταφύλια της οργής» και το «Ανατολικά της Εδέµ». Αρχιζε να θέτει ερωτήµατα για την αδικία, την αµαρτία, το πώς µπορεί κανείς να κοιµάται ήσυχος τις νύχτες.

Ηταν ένας δίσκος που καθρέφτιζε την εποχή.

«Είχαµε την οικονοµική κρίση στα τέλη της δεκαετίας. Το πανκ µόλιςείχε ξεκινήσει, ήταν δύσκολα για πολλούς ανθρώπους που ήξερα. Αρχισα λοιπόν να αποµακρύνοµαι από τον ήχο των µεγάλων γκρουπ τωνµπαρ ή των σπουδαίων σινγκλ και πήγαινα προς τη µουσική που ένιωθα ότι µιλούσε για τις εµπειρίες των ανθρώπων».

«∆εν ήµουν ποτέ οραµατιστής όπως ο Ντίλαν, δεν ήµουν επαναστάτης, αλλά είχα την ιδέα µιας αψίδας, όπου µπορούσες να πάρεις τη δουλειά που πήρα και να δηµιουργήσεις µια µεγάλη συναισθηµατική διαδροµή, που θα βρει τον δικό της πλούτο». Τριάντα δύο χρόνια από την κυκλοφορία του άλµπουµ, µένει πιστός στα ίδια πράγµατα που γεµίζουν το ντεπόζιτο ιδέες για τραγούδια. Αν µιλάµε για υποσχέσεις, νοµίζω ότι ο Μπρους είναι ο άνθρωπος που µπορείς να εµπιστευτείς.