Το ταξίµι της καρδιάς

«Της καρδιάς µας το ταξίµι να το σώσουµε στη µνήµη… Τσαµπουκά! Για το καλύτερο», λέει ο Σταµάτης Κραουνάκης στο «Ποντίκι». Ηρθε η ώρα και για εκείνον να σώσει το ταξίδι της καρδιάς του – και όσων χρόνια τον ακολουθούν στους πληθωρικούς, γοητευτικούς µουσικούς του πειραµατισµούς – στον σκληρό δίσκο µιας παράστασης αναδροµής σε 55 χρόνια ζωής και τουλάχιστον 35 δηµιουργίας. «55» ο τίτλος. Με χώρο δράσης την «Αθηναΐδα», µόνιµο στέκι του µε τη Σπείρα Σπείρα. Τόπο από τον οποίο έχει εξαπολύσει – δέκα χρόνια τώρα – µύδρους και τραγούδια, στίχους και νούµερα, αυτοσχεδιασµούς και βλάσφηµη αθωότητα κατά των κρατούντων, των εντός, των εκτός και επί τα αυτά, φίλων, φίλιων και εχθρών, µε µπρίο και πολύ συναίσθηµα. Στο «55», όλη αυτή η πορεία, από τα «Σκουριασµένα χείλη» ως το «Πόσο σ’ αγαπώ» – και την επερχόµενη συνεργασία µε τον ∆ηµήτρη Μητροπάνο –, βρίσκει την πιο ιδανική της έκφραση. Σαν σε µιούζικ κλαµπ της Νέας Υόρκης, σαν σε µεταµοντέρνο γερµανικό καµπαρέ, ο εντυπωσιακά ευκίνητος Σταµάτης Κραουνάκης, µόνος ή µε τρεις εξαίρετους συνοδοιπόρους (Χρήστος Μουστάκας, Αργυρώ Καπαρά, Γιώργος Στιβανάκης), καταφέρνει να συµπυκνώσει τη ζωή του και τη ζωή µας σε µια κιβωτό µε τα πιο αγαπηµένα του τραγούδια. Σε µια ενεργειακή παράσταση που µπορεί πέρα από τα συνθήµατα που προτείνει, πληθωρικά πάντα, ως αντίδοτο στην κρίση, να αποβεί λυτρωτική στις δύσκολες µέρες µας. Πάντα µε ένα πλατύ χαµόγελο.













