Η Ντίσνεϊλαντ των ρυτίδων
Λες και βαριόµαστε, λες και δεν έχουµε µε τι να διασκεδάσουµε την πλήξη µας και µετράµε ρυτίδες και πόντους από ανασηκωµένα φρύδια κυριών.
Μείζον θέµα ένα λίφτινγκ; Κι όµως. Παραµονές έναρξηςµιας δύσκολης τραγουδιστικής σεζόν, αλλοτινή ιέρεια της µπουζουκοπίστας και σηµερινή των κουτσοµπολίστικων τηλεοπτικών σαλονακίων, βρήκε τρόπο να αναδυθεί στην επικαιρότητα µέσω των «σιδερωµένων» ρυτίδων. Για την ακρίβεια µέσω της άρνησής της ότι προέβη σε τέτοιου τύπου αναστήλωση χαρακτηριστικών. Το ξεκίνησε η ίδια, της προσφέρθηκε δώρο απρόσµενοαπό τους κουτσοµπολίστικους θιάσους και από την «τσαντιριώτικη» σάτιρα, που της έχει αδυναµία; Πάντως έγινετηλεοπτική ατραξιόν των ηµερών η υπόθεση του λίφτινγκ της Αντζελας ∆ηµητρίου, η οποία ακόµη και στον αρραβώνα της κόρης της – και αυτός προγραµµατισµένος ταυτοχρόνως µε την πρεµιέρα του νυχτερινού κέντρου όπου θα τραγουδήσει – στην απευθείας σύνδεση του δελτίου του Star, είχε πρόχειρο τον πλαστικό της χειρουργό για να επιβεβαιώσει το φιλοθεάµον ότι «δεν έχει κάνει λίφτινγκ». Υστερική κρίση µαταιοδοξίας; Πανικός για πελατεία στο µαγαζί, η οποία πρέπει να εξασφαλιστεί µε κάθε διαφηµιστική µέθοδο;
Εν τω µεταξύ,η σκωτσέζα νοικοκυρά Σούζαν Μπόιλ που ούτε εµφάνισησύµφωνα µε τα πρότυπα οµορφιάς διαθέτει ούτε στην πρώτη της νιότη βρίσκεται, µετά τη θριαµβευτική της εµφάνιση στο τραγουδοριάλιτι «Εχεις ταλέντο» στη Βρετανία και παρά τη δεύτερη θέση που τελικώς κατέλαβε, κάνει ήδη διεθνή καριέρα. Πρώτο σε πωλήσεις στη χώρα της το άλµπουµ της, στα δέκα πρώτα στις ΗΠΑ. Την ίδια ώρα το BBC απολύει ώριµη δηµοσιογράφο που παρουσίαζε πολλά χρόνια εκποµπή κοινωνικούπεριεχοµένου – τύπου ριάλιτι – γιατί οι ρυτίδες της, έτσι της είπαν, φαίνονταν πολύστην ψηφιακή εικόνα.
Η υποκρισία σε όλο της το µεγαλείο. Στην πρώτη περίπτωση η µεγάληβιοµηχανία της µουσικής προσφέρει ένα ανακουφιστικό παράδειγµα, για να εκτονωθούν µέσα στις συνθήκες της ασφυκτικής κρίσης τα πλήθη των αποκλεισµένων µικροαστών – και να εξασφαλίσει τον συνωστισµό των παιδιών τους στα τραγουδοριάλιτι. Στη δεύτερη αποκαλύπτει ότι η εµφάνιση παραµένει το πιο άγριο πεδίο άσκησης εξουσίας. Στηνπραγµατικότητα οι δυο περιπτώσεις είναι οιδυο όψεις του ίδιου νοµίσµατος.
∆ιόλου τυχαία τα λίφτινγκ του Μπερλουσκόνι αναφέρονται ακόµη και στα δελτία ειδήσεων αποδεικνύοντας ότι το φαίνεσθαι παραµένει ένα ισχυρό πεδίο άσκησης πολιτικής, όχι γιατί χαρίζει στονπολιτικό µια νεανική καιωραία εικόνα και γι’ αυτό τον προτιµούν. Αλλά γιατί η ενασχόληση των µίντια µε την εµφάνισή του ξεµπερδεύει βιαστικά και ψυχαγωγικά µε τις οποιεσδήποτε πολιτικές αναφορές και αναλύσεις των πεπραγµένων του, που θα ενεργοποιούσαν τη σκέψη του φιλοθεάµονος.
Αλλωστε ο δηµοκρατικός «µύθος» ήθελε µέχρι σήµερα – το ζήσαµε δυο δεκαετίες και βάλε – τους φτωχούς όταν πλουτίζουν και γίνονται µεσαία τάξη να µην αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους ούτε στην πολιτική ούτε στη µόρφωση αλλά στη διασκέδαση. Το θέµα είναι τι γίνεται από τη στιγµή που πλέον όχι µόνο οιφτωχοί δεν πλουτίζουν, αλλά και η µεσαία τάξη απειλείται µε οικονοµική υποβάθµιση.
Προς το παρόν η λύση που βρήκαµε στην εγχώρια τηλεόραση είναι να φτωχαίνει η διασκέδαση. Κάναµε τις ρυτίδες την κεντρική ατραξιόν µιας ψευδοδιασκέδασης που ούτε η µουσική δηµιουργία τη χαρακτηρίζει ούτε οι µεγάλες φωνές αναδεικνύονται, ενώ το τηλεοπτικό τοπίο, πριν προλάβει να εξελιχθείκαι να ωριµάσει µετατράπηκε σε µια ντισνεϊλαντική, φολκλορική αναπαράσταση του εαυτού του.
Σουξέ µε τα λίφτινγκ
Τάχα κουτσοµπολιό, τάχα αποδόµηση της λαµπερής εικόνας διαφόρων σταρ για να εκτονωθεί το οποιοδήποτε αίσθηµα δυσφορίας του κοινού από τον διαρκή βοµβαρδισµό του µε τις φάτσες τους, πάντως η ατραξιόν των ρυτίδων θεωρείται µεγάλο σουξέ. Καθηµερινό θέµα σε πρωινάδικα, µεσηµεριανάδικα και απογευµατινάδικα πότε τα λίφτινγκ και πότε οι φωτογραφίες των αµακιγιάριστων και µε κυτταρίτιδα σταρλετακίων.
Οχι για όλους. Και εδώ είναι ο δεύτερος ύπουλος «ρατσισµός» ενός θεάµατος µε αυστηρή ιεραρχία, που χωρίζεται στις «ανέγγιχτες» διασηµότητες και στις προσφερόµενες για ξεκατίνιασµα. Γιατί το υπέρτατο νόηµα της «ντίσνεϊλαντ» δεν είναι να προσφέρει ψυχαγωγία, είναι να διατηρεί αλώβητα από κάθε αµφισβήτηση και εξιδανικευµένα τα πρότυπα που εξασφαλίζουν τη συντήρηση και την πανοµοιότυπη αναπαραγωγή της.














