Μέµνησο

Διαβάζω και απορώ και εξίσταµαι και δεν θέλω να το πιστέψω, αλλά µε παραλύουν τα ντοκουµέντα. Πρόκειται για το πολυσέλιδο βιβλίο της Ναόµι Κλάιν (καναδής δηµοσιογράφου και ακτιβίστριας που κάθε βιβλίο της, και αυτό, έχει ξεπεράσει τα 5 εκατοµµύρια αντίτυπα στον κόσµο): «Το δόγµα του σοκ, ο καπιταλισµός της καταστροφής» (Εκδόσεις Λιβάνη). Γνωρίζω τις προκαταλήψεις των καθεστωτικών κάθε επαγγέλµατος για τους τολµηρούς ακτιβιστές, αλλά η Κλάιν έχει πληροφορίες, γράφει ονόµατα, καταθέτει αριθµούς, εκθέτει διασυνδέσεις, παραπέµπει σε δηµοσιευµένα κείµενα πανεπιστηµιακών, οικονοµολόγων, κοινωνιολόγων, ιστορικών, σε δηλώσεις πολιτικών, αποφάσεις κυβερνήσεων, ισολογισµούς εταιρειών, διεθνείς συµφωνίες και συµβόλαια, νοµοθεσίες, δικαστικές αποφάσεις και εκθέσεις διεθνών οργανισµών. Πώς να µην πιστέψει κανείς, όταν τα ονόµατα και οι πράξεις που αναφέρονται δεν επέφεραν έως τώρα καµιά µήνυση κανενός επωνύµου και καµιάς πολυεθνικής εταιρείας στα αλισβερίσια τους. Αντίθετα, η Κλάιν βραβεύεται µε διεθνή βραβεία και προσκαλείται να διδάξει σε µεγάλα πανεπιστήµια. Τι είναι το «∆όγµα του σοκ»; Κεφάλαια που εξαντλούν το θέµα τους από την Περσία του Μοσαντέκ, τα κράτη της Πολυνησίας, τη Ρωσία του Γέλτσιν, τη Χιλή του Πινοσέτ, την Πολωνία, τη Βολιβία, την τραγική Αργεντινή, το Εκουαδόρ, το Ισραήλ, το Ιράκ, αλλά και τα οικονοµικά αποτελέσµατα µετά το τσουνάµι, µετά τον τυφώνα της Νέας Ορλεάνης και µετά την καταστροφή των ∆ίδυµων Πύργων. Η Κλάιν αναλύει τον τρόπο που µια κτηνώδης ψυχιατρική µέθοδος εκµηδένισης και επανίδρυσης µιας προσωπικότητας έγινε για την οικονοµική σχολή του Σικάγου, µε γκουρού τον νοµπελίστα Φρίντµαν, µέθοδος και σχέδιο και επιβολή του ιδιωτικού πολυεθνικού κεφαλαίου σε χώρες που διέρχονται κάποιο σοκ λόγω φυσικών καταστροφών, πολέµων και οικονοµικής κατάρρευσης (χρέη, ελλείµµατα, δανεισµοί). Μετά την καταστροφή, φυσική ή κατασκευασµένη, το κράτος ή η περιοχή ανακηρύσσονται «λευκές σελίδες», ακολουθεί τροµακτικός πανικός στις µάζες που παραλύουν, περικόπτονται κρατικές δαπάνες, αυξάνεται η ανεργία κ.τ.λ. και έρχεται το πολυεθνικό κεφάλαιο και επενδύει στα ερείπια και στα φτηνά χέρια. Αν δεν σας θυµίζει τίποτα το δόγµα, µη διαβάσετε το βιβλίο.