[  ΞΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ] Ο Κάµερον και ο Αριστοτέλης

 Η ΕΙΔΗΣΗ ότι ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντ. Κάµερον ζήτησε από τη Στατιστική Υπηρεσία να περιλάβει την ευτυχία στην επισκόπηση των νοικοκυριών, θα πρέπει να αντιµετωπιστεί µε φόβο. Η ευτυχία είναι ένας σηµαντικός σκοπός στη ζωή, αλλά όχι ο µοναδικός. Οι ζωές πολλών καλών ανθρώπων αφιερώθηκαν στη θρησκεία, στην επιστήµη ή στη δικαιοσύνη. Το να θέτεις την ευτυχία ως τον σκοπό προς τον οποίο θα πρέπει να στρέφεται η δηµόσια πολιτική, είναι ένας παράξενος περιορισµός δυνατοτήτων.

Αυτό ασφαλώς δεν σηµαίνει ότι η καλή ζωή εξαρτάται από το ΑΕΠ. Ο Αριστοτέλης είχε επισηµάνει πως «ο πλούτος προφανώς δεν είναι το αγαθό που επιδιώκουµε· διότι είναι απλώς χρήσιµος και χρησιµεύει για κάτι άλλο». Ως έθνος, δεν είµαστε ευτυχέστεροι απ’ όσο ήµασταν πριν από 30 χρόνια, έστω κι αν είµαστε πιο πλούσιοι. Η καλή ζωή έχει περισσότερες διαστάσεις, δεν σηµαίνει µόνον ικανοποιητικό εισόδηµα.

Τα περισσότερα από τα πράγµατα που µας κάνουν ευτυχισµένους, όπως η οικογένεια και οι φίλοι, µικρή σχέση έχουν µε την πολιτική.