Ματιές Τα σκουπίδια

Σακούλες νάιλον γεµάτες σκουπίδια.

Ανάµεσα στις σακούλες ένα κοµµάτι από αρχαιοελληνικό κίονα, ένα ψαροκόκαλο, ένας βρωµιάρης γάτος, ένας κάδος απορριµµάτων του Δήµου Αθηναίων και ψηλά, αριστερά, ο Παρθενώνας. Λέει µια σακούλα στη διπλανή της: «Τι έγινε;» «‘Ντάξει! Βγαίνει ο δικός µας!» Πρωτοσέλιδη γελοιογραφία του ανεξάντλητου Κώστα Μητρόπουλου στα «ΝΕΑ» της Δευτέρας 8 Νοεµβρίου – της εποµένης των εκλογών.

Η χώρα αυτή, η πατρίδα µας, έχει χιλιάδες προβλήµατα, που όλο τα λύνει κι όλο άλυτα µένουν. Από τα παιδικά µου χρόνια, θυµάµαι τους δρόµους της Αθήνας να ‘ναι πνιγµένοι στο σκουπίδι και να βρωµοκοπάνε. Είχαµε βγάλει και ένα τραγουδάκι τότε: «Θα σε πάρω να φύγουµε / µε το κάρο του Δήµου / για να δεις πώς µυρίζουνε / τα σκουπίδια, µικρή µου».

Πριν από 35 χρόνια, έγραψα τις «Επαρχίες της Αθήνας». Κάναµε και µια ταινία µε τη Μελίνα για το Κερατσίνι, τη Νέα Ιωνία, το Χαϊδάρι, το Περιστέρι κ.λπ. Περάσαµε και από το Σχιστό. Βουνά ολόκληρα από σκουπίδι, χιλιάδες βρωµοπούλια και µια µπόχα απερίγραπτη! Τα ρουθούνια µου είναι ακόµη καµένα απ’ αυτή την µπόχα.

Μια ζωή, περικυκλωµένη από σκουπίδια.

Και κάθε τόσο, ιδίως σε περιόδους εορτών, απεργία των σκουπιδιάρηδων. Τη µια για µονιµοποίηση, την άλλη για πρόσληψη κι άλλων εργατών καθαριότητας, την τρίτη για µισθολογικά αιτήµατα. Εξω από τα σπίτια µας, λόφοι σκουπιδιών, κλειστά παραθυρόφυλλα για να µη φτάνει η µυρωδιά στα δωµάτιά µας και εκκλήσεις της Πολιτείας να µη βγάζουµε τα σκουπίδια στους δρόµους, γιατί κινδυνεύει η δηµόσια υγεία.

Εχω ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη. Το σκουπίδι της Αθήνας δεν το ‘χω δει πουθενά! (Μόνο στην Ιταλία του Μπερλουσκόνι είδα τελευταία, στην τηλεόραση, να δίνει ο στρατός µάχες µε τα σκουπίδια). Οταν πρωτοπήγα στην Ελβετία, τη δεκαετία του ’60, έµεινα κατάπληκτος από το γεγονός ότι δεν υπήρχε ούτε ένα ξερό φύλλο στους δρόµους! Οσο για τις επαρχιακές πόλεις µας, χωµατερή στη χωµατερή και συνεχώς πυρκαγιές από το κάψιµο των σκουπιδιών. Αύριο εκλέγουµε νέους δηµάρχους, περιφερειάρχες και άλλους τοπικούς άρχοντες. Στους δέκα υποψηφίους, όλον αυτόν τον καιρό, οι εννέα µιλούσαν για το Μνηµόνιο και ένας µοναχά για τα σκουπίδια. Οφείλω να πω τα εξής:

σε κανέναν δεν αρέσει το Μνηµόνιο. Ούτε στον ίδιο τον Παπανδρέου που το υπέγραψε. Αλλά, εάν δεν είχαµε υπογράψει το Μνηµόνιο, που µας έσωσε, έστω και για µερικά χρόνια, από τη χρεοκοπία, πώς θα πορευόµασταν χωρίς φράγκο στα ταµεία µας; Οι «αντιµνηµονιακοί» δεν απαντούν σ’ αυτό το ερώτηµα. Αλλα λόγια ν’ αγαπιόµαστε, λένε. Αρνούνται να ρίξουν µια µατιά στο µέλλον: στη χαώδη κατάσταση στην οποία θα περιέλθει η χώρα µας, αν δεν εφαρµόσει το Μνηµόνιο, που είναι πλέον νόµος του κράτους.

Είδαµε τι έγινε: µια κουβέντα είπε ο Πρωθυπουργός για το ενδεχόµενο πρόωρων εκλογών και αναστατώθηκε το σύµπαν. Εντάξει, είναι πολύ δύσκολα τα πράγµατα. Αλλά έχουµε περάσει και δυσκολότερα. Καλή ψήφο, λοιπόν, και πάλι…