ΟΤΑΝ Η Ν.Δ. ΠΡΟΚΑΛΕΙ

Στην πολιτική, η υπερβολή του λόγου έφτασε να είναιαποδεκτή, ιδίως όταν προέρχεται απότην πλευρά της αντιπολίτευσης.

Από αυτή την άποψη οι κορόνες θριάµβου που ακούγονται από την αξιωµατική αντιπολίτευση δεν ξενίζουν.

Το ίδιο και η θεωρία περί «ολικής επαναφοράς» που εισήγαγε το βράδυ της περασµένης Κυριακής ο αρχηγός της Ν.∆. Για ένα κόµµα το οποίο πριν από έναν χρόνο υπέστη συντριπτική ήττα, η υπερβάλλουσα θριαµβολογία ίσως συνιστά απόπειρα ψυχολογικής υποστήριξης των οπαδών του.

∆εν µπορεί όµως το ίδιο κόµµα να παρακάµπτει τη λογική και τη µνήµη. Και στην προκειµένη περίπτωση ούτε η µία ούτε η άλλη είναι µε το µέρος της Ν.∆.

Για παράδειγµα, µε βάσηποια λογική εξήγηση πανηγυρίζουν τα στελέχη της όταν έχασαν περισσότερο απόµισό εκατοµµύριο ψήφους, από µια δεξαµενή που είχε ήδη στερέψει;

Πώς γίνεται ένα κόµµα του οποίου ο υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια η οποία συγκεντρώνει σχεδόν το 40% του εκλογικού σώµατος πήρε µόλις 20% των ψήφων να θεωρεί ότι νίκησε;

Τι είδους λογαριασµούς «νίκης» κάνουν στη Ρηγίλλης όταν µε τις επιδόσεις των εκλεκτών τους στις πιο προνοµιακές περιοχές για τη Ν.∆. είδαντο έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια τους;

Ασφαλώς η αντιπολίτευση δικαιούται να επιχαίρει για τη φθορά των κυβερνητικών δυνάµεων η οποίακατεγράφη στις εκλογές.

Αλλο αυτό και άλλο να παρακάµπτει τις απώλειες που είχε η ίδια. Ή, ακόµη χειρότερα, να τις εκλαµβάνει ως λόγο ικανοποίησης και θριαµβολογίας.

Οσο για το κριτήριο τη µνήµης, εδώ είναι που η Ν.∆. είναι απολύτως εκτεθειµένη και συνεπώςθα ήταν καλύτερα για τα στελέχη της να µηνπροκαλούν µε την αµνησία τους.

Κανείς δεν ξεχνάει ότι η βασική πηγή της κακοδαιµονίας που µαστίζει σήµερα τη χώρα βρίσκεται κυρίως στην πενταετή διακυβέρνησή της.

Επί των ηµερών της σηµειώθηκε ο δηµοσιονοµικός εκτροχιασµός που οδήγησε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Και κάτω από την αδιαφορία, την ανοχή, ή ενδεχοµένως και τη συνενοχή των δικών της κυβερνήσεων επεκτάθηκαν η διαφθορά, η κακοδιοίκηση και η αποδιάρθρωση του κράτους και των δοµών του. Συνεπώς, η Ν.∆. εκτός από την κάλπη πρέπει να δει καιτον εαυτό της στον καθρέφτη. ∆ιότι ηπερίοδος που διανύουµε απαιτεί από τα κόµµατα εξουσίας της χώρας ψυχραιµία, ευθύνη και συναινετική διάθεση.

Αλλωστε, στην πολιτική ο τελικός λογαριασµός γίνεται στις βουλευτικές εκλογές και όχιστις αρχαιρεσίες για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.