Η Δικαιοσύνη της… χελώνας

Δικαστικές απαντήσεις σε υποθέσεις που έχουν στο µεταξύ ουσιαστικά επιλυθεί, είτε µε την κατάργηση των προσβαλλόµενων πράξεων της Διοίκησης, είτε λόγω αλλαγής της κυβέρνησης, είτε κυρίως εξαιτίας της ολοκλήρωσης των εργασιών κατασκευής έργων, των οποίων τη µαταίωση επεδίωκαν οι προσφεύγοντες, εγείρουν σειρά ερωτηµάτων ως προς τη λειτουργία της Δικαιοσύνης.

Αφορµή αποτέλεσαν δύο αποφάσεις του Συµβουλίου της Επικρατείας, που εκδόθηκαν εντός του Οκτωβρίου, οι οποίες λόγω της µεγάλης καθυστέρησης (για τη µία µάλιστα από την ηµέρα που ελήφθη η απόφαση, µέχρι τη δηµοσίευσή της µεσολάβησαν περίπου τρία χρόνια!) δεν έχουν πλέον πρακτικά καµιά σηµασία. Και οι δύο αφορούν ανέγερση εγκαταστάσεων, η πρώτη αθλητικών, η δεύτερη τουριστικών.

Η πρώτη απόφαση – του Ε’ Τµήµατος του ΣτΕ (2688/2010) – κρίνει παράνοµη την ανέγερση παγοδροµίου, στην περιοχή Κάτω Σωρός Αµαρουσίου, δυόµισι χρόνια µετά την τελετή εγκαινίων της εγκατάστασης και αφού προηγουµένως είχε επιτραπεί η πρόοδος των εργασιών, οι οποίες είχαν ανασταλεί – επίσης από το ΣτΕ – τον Νοέµβριο του 2007, σύµφωνα µε σχετική αίτηση των κατοίκων της περιοχής που ήταν αντίθετοι στην κατασκευή και λειτουργία του. Οι προσφυγές για τη µαταίωση του έργου είχαν κατατεθεί τον Σεπτέµβριο του 2007, δύο µήνες αργότερα ανεστάλησαν οι εργασίες, τον Ιανουάριο του 2008 ανακλήθηκε η αναστολή µε την προσκόµιση στο Ανώτατο Δικαστήριο επιστολών της Διεθνούς Οµοσπονδίας Πατινάζ, που έκαναν λόγο για διαγραφή της Ελληνικής Οµοσπονδίας από µέλος της Διεθνούς Οµοσπονδίας και απαγόρευση συµµετοχής των ελλήνων αθλητών σε διεθνείς και ευρωπαϊκές διοργανώσεις εξαιτίας της έλλειψης παγοδροµίου.

Λειτουργεί δυόµισι χρόνια
Η οριστική απόφαση ωστόσο εκδόθηκε προ ηµερών και ενώ το ιδιωτικό, ολυµπιακών διαστάσεων, παγοδρόµιο λειτουργεί κανονικά επί δυόµισι χρόνια, το ΣτΕ το κρίνει τώρα παράνοµο και ακυρώνει την οικοδοµική άδεια του 2007, δικαιώνοντας τους κατοίκους που υποστήριζαν εξ αρχής ότι η περιοχή είναι αµιγούς κατοικίας και δεν επιτρέπονται άλλες χρήσεις. Στην απόφαση πάντως αναφέρεται ότι σε περιοχές αµιγούς κατοικίας επιτρέπεται η ανέγερση αθλητικών εγκαταστάσεων, µε την προϋπόθεση ότι ο όγκος, η χωρητικότητά τους και γενικώς η λειτουργία τους εξυπηρετούν τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής χωρίς να την επιβαρύνουν. Η άλλη απόφαση που στάθηκε αφορµή για σχόλια κυρίως λόγω της µεγάλης χρονικής απόστασης µεταξύ της συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον της Ολοµέλειας του Συµβουλίου της Επικρατείας και της δηµοσίευσής της, αφορά τις τουριστικές εγκαταστάσεις του εφοπλιστή Βασ. Κωνσταντακόπουλου στη Μεσσηνία, το «Costa Νavarino», το οποίο λειτουργεί εδώ και αρκετούς µήνες. Την προηγούµενη εβδοµάδα ωστόσο, δηµοσιεύθηκε από το ΣτΕ η απόφαση µε την οποία κρίθηκε ουσιαστικά αντισυνταγµατικός ο νόµος 2545/97, βάσει του οποίου εγκρίθηκε η ΠΟΤΑ Μεσσηνίας και ακυρώθηκε η υπουργική απόφαση που άνοιξε τον δρόµο για τη δηµιουργία του έργου. Δεκτές οι προσφυγές
Παράλληλα έγιναν δεκτές και οι προσφυγές των ιδιοκτητών συνολικής έκτασης 17,5 στρεµµάτων που ζητούσαν την ακύρωση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των ιδιοκτησιών τους, η οποία αποφασίστηκε το 2004. Η δικαστική διαµάχη µεταξύ των διαφωνούντων µε την αναγκαστική απαλλοτρίωση ιδιοκτητών και του Δηµοσίου άρχισε στις 9.12.2004 και ολοκληρώθηκε στις 20.10.2010. Αξιοσηµείωτο είναι όµως ότι από τη διάσκεψη της Ολοµέλειας του ΣτΕ τον Ιανουάριο του 2008 (οπότε και εκδόθηκε η απόφαση) έως τη δηµοσίευσή της, µεσολάβησαν σχεδόν τρία χρόνια! Στο διάστηµα αυτό και ενώ η απόφαση είχε γίνει γνωστή, οι εργασίες για την ανέγερση της τουριστικής µονάδας προχώρησαν µε ταχείς ρυθµούς και πριν από λίγους µήνες η επιχείρηση άρχισε να λειτουργεί. Η απόφαση αυτή, όπως και η προηγούµενη, δεν θα έχει προφανώς καµιά συνέπεια στο έργο, καθώς πρόκειται για µια επένδυση 550 εκατοµµυρίων ευρώ, που ασφαλώς ουδείς αρµόδιος θα διανοηθεί να τινάξει στον αέρα. Σε κάθε περίπτωση όµως πολλοί διερωτώνται τι χρειάζονται αυτές οι αποφάσεις που εκδίδονται κατόπιν εορτής.

ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ

Είναι τόση η καθυστέρηση σε αποφάσεις του ΣτΕ, που τελικά δεν µπορούν να εφαρµοστούν

Αλλά και περιπτώσεις «λαγών»

ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ των καθυστερήσεων µε τις «κατόπιν εορτής» αποφάσεις, παρατηρείται ότι σε πολλές περιπτώσεις, όπου οι συνθήκες πιέζουν, οι ρυθµοί του Συµβουλίου της Επικρατείας επιταχύνονται διεκδικώντας ρεκόρ.

Στην περίπτωση της ανέγερσης εµπορικού κέντρου στον Ελαιώνα Αττικής, όπου κάτοικοι της περιοχής και φορείς εναντιώθηκαν δυναµικά, η διαδικασία ολοκληρώθηκε σε έναν χρόνο από την κατάθεση της προσφυγής. Η απόφαση εκδόθηκε από την Ολοµέλεια του ΣτΕ τον Οκτώβριο του 2009, ενώ η συζήτηση της προσφυγής, η οποία κατατέθηκε έναν χρόνο νωρίτερα, πραγµατοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2009.

Ελάχιστος χρόνος επίσης χρειάστηκε για τη δικαστική διευθέτηση της µη αναγραφής του θρησκεύµατος στις αστυνοµικές ταυτότητες. Η προσφυγή των διαφωνούντων κατατέθηκε τον Ιούλιο του 2000 και η απόφαση δηµοσιεύθηκε τον Ιούνιο του επόµενου έτους.

Τέσσερις µήνες µόνο απαιτήθηκαν για την έγκριση από την Ολοµέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου της µελέτης για την ανέγερση του Μουσείου της Ακρόπολης, τρεις µήνες για την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων για την κατασκευή της Περιφερειακής Λεωφόρου Υµηττού και τρεις µήνες για την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την κατασκευή του Σιδηροδροµικού Κέντρου Αχαρνών.

Ορισµένες υποθέσεις ταχείας διεξαγωγής εµπίπτουν στο πλαίσιο του νόµου που ψηφίστηκε ενόψει των Ολυµπιακών Αγώνων και ως εκ τούτου το επέβαλλαν οι συνθήκες. Η ταχύτητα ωστόσο που σηµειώνεται σε µια σειρά άλλων υποθέσεων καταδεικνύει ότι αν το δικαστήριο θέλει, µπορεί, παρά τον φόρτο που από χρόνο σε χρόνο αυξάνεται ανησυχητικά.