[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η Αθήνα θα ανάβει σαν µεγάλο καράβι

Η Αρλέτα κάθεται ακίνητη, σαν σφηνωµένη στην καρέκλα. Πάνω της έχει την κιθάρα της και εκείνο το ύφος που λέει «µην µου τα ζαλίζετε και πολύ γιατί θα σας πάρει και θα σας σηκώσει». Ο Λάκης, δίπλα, τραντάζεται ολόκληρος. Ιδροκοπάει, του πέφτει το µικρόφωνο, του πέφτουν τα γυαλιά, µοιάζει δέκα φορές πιο ευάλωτος όταν λέει τον µαγικό στίχο «για να σε εκδικηθώ». Σπαρακτικός, να η λέξη. Ο Οβελίξ µε µικρόφωνο και κιθάρα. Στην κόψη το όλο λουκ του κινδυνεύει να µπατάρει προς το γελοίο (τώρα που έχει πάρει κιλά, ακόµα περισσότερο), αλλά σιγά τα αυγά, το «χαρτί» αυτό το παίζει από τότε που τον πρωτοθυµάµαι και ξέρει να το ελέγχει τέλεια. Επειτα είναι και η φωνή. Ραγισµένη φωνή. Τραχιά. Αλλά έχει αυτή την εσωτερική τρυφερότητα και το υπόκωφο πάθος που σε πιάνει ταραχή στην εκφορά κάθε στίχου. Φωνάζω µαζί του «θα βάψω τις κουρτίνες στο χρώµα που µισούσες» και θέλω να σηκωθώ να του σκουπίσω τον ιδρώτα γιατί µε ενθουσιάζει που χαζοβουρκώνω µε τις φωνάρες του, που µπορώ (ακόµα) και χαζοβουρκώνω. Πάντα αυτόν τον στίχο τον θεωρούσα και λίγο γελοίο, αλλά όσο µεγαλώνω σαν να… ξύνει κάτι εντός µου και σκέφτοµαι ότι τελικά είναι βαθιά ψυχολογηµένος και πέρα για πέρα αληθινός. Απόλυτα αληθινός, σχεδόν γυµνός µέσα στο ογκώδες «περίβληµά» του µου µοιάζει και ο Λάκης πάνω εκεί. Ο ροκάς µε τα ψηλά ρεβέρ, χωρίς ρεβέρ τώρα πια και σε πλήρη καλλιτεχνική φόρµα πιο ροκάς και πιο καλλιτέχνης από ποτέ. Στο κέντρο της σκηνής το… ζεν της καθιστής Αρλέτας.

Νοµίζετε. Γιατί ουδεµία σχέση έχει µε εκείνη την «απόσυρση» των βαθιά φιλοσοφηµένων που αντιδρούν σε σλόου µόσιον και µόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα ευαρεστηθούν να απαντήσουν. Η Αρλέτα κάθεται µεν αλλά είναι γρήγορη, αιχµηρή και αυστηρή. Αυτοσαρκαζόµενη και αυτάρεσκη, όπως ήταν πάντα. Αρλέτα 100%.

Κι έχει και αυτό το σατανικό βελούδο στη φωνή που δεν το πιστεύεις ότι βγαίνει αλώβητη ύστερα από τόσα χρόνια. Silk Cut η Αρλέτα. Τραγουδάει «τα ήσυχα βράδια/ η Αθήνα θα ανάβει /σαν µεγάλο καράβι…» και λες και κοµψαίνει ξαφνικά µέσα στο µαύρο της σακάκι και µπαίνει πάλι στη… θέση της, σε εκείνη την εφηβική φωτογραφία που έχει αφέλειες και αγορίστικο µαλλί.