Αρκούδες και «εθνάρχες»

Αγαπητή Φοίβη, Πάντα τον θαύµαζα και τον εκτιµούσα, όχι µόνο για την επιχειρηµατική του δραστηριότητα (στον κλάδο της οινοποιίας)

αλλά, κυρίως, για την πρωτόγνωρη (για τα ελληνικά δεδοµένα) πρωτοβουλία του να ιδρύσει τον Αρκτούρο, το καταφύγιο για την προστασία της καφέ αρκούδας και του λύκου στον τόπο µας, που και τα δύο κινδύνευαν να εξαφανιστούν.

Φυσικά, αναφέροµαι στον Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος δεν ανήκει στους celebrites του Κολωνακίου και της Μυκόνου, αλλά διαθέτει τον χρόνο και τα χρήµατά του για ουσιαστικά έργα και ιδίως την προστασία της άγριας πανίδας της χώρας µας και συγκεκριµένα της αρκούδας της Πίνδου.

Ας ελπίσουµε, ότι θα ευαισθητοποιηθούν και οι αρµόδιοι υπουργοί και οι κατασκευαστικές εταιρείες (βλ. Εγνατία Α.Ε.), που µε την εγκληµατική τους αδιαφορία προκαλούν ζηµιά στο οικοσύστηµα, αφού το κέρδος και η εξυπηρέτηση των συµφερόντων τους έχουν προτεραιότητα. Το αποτέλεσµα είναι 20 θάνατοι του συµπαθούς ζώου.

Στο τµήµα της Εγνατίας οδού Παναγιά – Γρεβενά (το λεγόµενο και «Πέρασµα της Αρκούδας»), µήκους 40 χλµ.,

το 2009 σηµειώθηκαν 10 θάνατοι αρκούδων, που συγκρούστηκαν µε διερχόµενα οχήµατα.

Και αυτό οφείλεται στην έλλειψη προστατευτικών τοιχωµάτων στα πλαϊνά του οδικού άξονα και ενηµερωτικών ταµπελών µε φωτογραφία του ζώου (όπως συµβαίνει στις προηγµένες χώρες).

Ο Αρκτούρος είχε προσφύγει όχι µόνο στο ΣτΕ, αλλά και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για ν’ αλλάξει ο αρχικός σχεδιασµός του δικτύου και να µην καταστραφούν οι υπάρχοντες βιότοποι. Και το κέρδισε. Λυπάµαι, που δεν βρίσκοµαι στη Θεσσαλονίκη.

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά Μα, τέτοιες διακρίσεις, αγαπητή Μάρα; Να µην εκτιµάτε τη δηµαρχάρα της Θεσσαλονίκης που όπου βρεθεί κι όπου σταθεί φωτογραφίζεται µε τα παράσηµα και το «κολιέ» της πόλης (πολύ σικ το ρουστικάκι σας, Μπίλι µου!) και να δείχνετε την προτίµησή σας στον Γιάννη Μπουτάρη και τις αρκούδες;

Μα, να µην εκτιµάτε τη δηµαρχάρα και την υποτιθέµενη διαδοχάρα της στον δήµο, που τις ίδιες ακριβώς βλέψεις φαίνεται να έχει, που ξέρουν να εκτιµούν έναν καλό ανδριάντα του «θείου», του «εθνάρχη» ντε, και ξέρουν πώς να τον στήνουν στην παραλία για να θυµούνται όλοι οι Θεσσαλονικείς πώς τους την κατέστρεψε την πόλη, ξηλώνοντας το ιστορικό τραµ (ας αφήσουµε την αντιπαροχή, γιατί είναι πανελλήνιο δεινό που µας έφερε στην κεφάλα ο περίφηµος «εθνάρχης»); Μα, να µην τα εκτιµάτε όλα αυτά, συν το γεγονός ότι η δηµαρχάρα ήθελε να βάλει θερµαινόµενα πατώµατα στις καφετέριες της πλατείας Αριστοτέλους για να µην κρυώνει το πουλάκι µας όταν θα πίνει τον καφέ του, κι εσείς να µας λέτε για αρκούδες και περιβάλλον, και, και, και…;