Αστοχίες ή υπόνοιες;

Αξιότιµη κυρία Αθηναίου. Ηθελα να στρέψω τις – ευαίσθητες – κεραίες σας σε µια µάλλον ατυχή «ανοιχτή» δήλωση του υπουργού Υγείας.

Αφού µας είπε από το βήµα της Βουλής πως σε 2,6 δισ. θα ανέλθουν οι δαπάνες των νοσοκοµείων για το 2010, έσπευσε να προσθέσει πως τα 400 εκατ. ευρώ είναι «αγνώστου προελεύσεως» και δεν µπορεί να διαπιστωθεί από πού προέρχονται, ωστόσο, εκτιµάται ότι ένα µέρος, κάπου 150 εκατ. ευρώ, αποτελούν το κόστος για τη δωρεάν περίθαλψη των µη νόµιµων µεταναστών στην Ελλάδα!

Δεν ξέρει ο κύριος υπουργός πως καθένας που έχει ανάγκη µπορεί να περιθάλπεται σε ένα κέντρο υγείας ή ένα νοσοκοµείο της χώρας; Ενας τουρίστας, φέρ’ ειπείν, ή ένας αλλοδαπός που δεν είναι µη νόµιµος ή και ο καθένας που δεν δηλώνει σε ποιο Ταµείο υπάγεται. Σε κάποια νοσηλευτήρια, όπως το Οφθαλµιατρείο Αθηνών, όλοι πληρώνουν ένα φιξ ποσό προτού εξεταστούν. Ας επεκτείνουν αυτό το µέτρο παντού ή ας υποχρεώνουν σε καταγραφή στοιχείων κάθε ασθενούς και του Ταµείου του αντί να αφήνονται τέτοια πράγµατα στον αέρα.

Η ευκολία µε την οποία εννοούνται και υπονοούνται πράγµατα για τους οικονοµικούς µετανάστες είναι αυτό που µε σοκάρισε περισσότερο. Τι θέλει δηλαδή να µας πει ο κύριος υπουργός;

Οτι φταίνε για τις περικοπές µισθών και συντάξεων οι µετανάστες, όπως έσπευσαν να ερµηνεύσουν τις δηλώσεις του µια σειρά από εθνικιστικά µπλογκ και σάιτ;

Δεν είναι λίγο επικίνδυνοι αυτοί οι «ανοιχτοί» αφορισµοί;

Με εκτίµηση, Αναµπέλα Κρίτα Οπως λέει, αγαπητή Αναµπέλα, και η ποιήτρια Κική Δηµουλά (και ο νοών νοείτω): «Αχ, οι λυπηµένες φράσεις, οι λυπηµένες λέξεις, / πώς µοιάζουν στους τυφλούς οργανοπαίχτες / στους δρόµους τους εµπορικούς, τις Κυριακές…» Αφιερωµένο στον υπουργό.