Πρόσωπο
Με τον Ράσελ Μάλιφαντ παρουσιάζουν τέσσερις χορογραφίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
«Πρέπει να ξεκουράζεις λίγο το κτήνος µέσα σου»
Της Εφης Φαλίδα
Η τελειοµανής χορεύτρια µε τη δυνατή προσωπικότητα επιστρέφει στην Ελλάδα.
Η Σιλβί Γκιγιέµ είναι ένα σύγχρονο είδωλο. Εχει το σώµα που καµία δίαιτα, καµία σειρά πλαστικών επεµβάσεων και κανένα πρόγραµµα επεξεργασίας εικόνας σε υπολογιστή δεν µπορεί να δηµιουργήσει. Εχει την ιδιοσυγκρασία της χορεύτριας που αγαπά µε πάθος τον χορό. Οποιον χορό, κλασικό ή µοντέρνο. Εχει την ευαίσθητη µατιά για να φωτογραφίζει λεπτοµέρειες του κόσµου και της φύσης. Εχει την υγεία µίας ύπαρξης που αγαπά την εµπειρία των γεύσεων και της αρέσει να δοκιµάζει συνταγές µαγειρικής που οι θαυµαστές της στέλνουν στην ιστοσελίδα της.
Εχει τη δύναµη να εµπιστεύεται νέους δηµιουργούς και να λέει όχι στις συµβάσεις. Είναι η πιο πολυσυζητηµένη χορεύτρια µετά τη Μαργκότ Φοντέιν και η πιο περιζήτητη ανεξάρτητη µπαλαρίνα. «Οταν είµαι πάνω στη σκηνή, νιώθω απόλυτα ελεύθερη να κάνω ό,τι θέλω. Χρειάζεται όµως να νιώσω νευρικότητα, να µπω σε µια άβολη κατάσταση, για να νιώσω αµφιβολία και να αρχίσω να ζω τον ρόλο στη σκηνή», λέει ο Σιλβί Γκιγιέµ για τις απαιτήσεις που έχει από τον εαυτό της αλλά και από τους παρτενέρ της στον χορό. Οι οποίοι δεν είναι και πολλοί για να µπορούν να µοιραστούν αυτό το αίτηµα αβεβαιότητας που οδηγεί στη χορευτική της έκρηξη.
Ο Ράσελ Μάλιφαντ είναι όµως ένας από τους λίγους εκλεκτούς που µπορεί να συνεργαστεί µε το φαινόµενο Γκιγιέµ. Επειτα από τέσσερα χρόνια το ντουέτο επιστρέφει στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το «Ρush» µαζί µε τρεις χορογραφίες του Μάλιφαντ, τις «Shift», «Solo», «Τwo». Ο βρετανός χορογράφος δηµιούργησε ειδικά για τη Σιλβί Γκιγιέµ τα «Solo» και «Τwo» όταν πλησίαζε τα 40 της κι εγκατέλειπε µε βήµατα σταθερά και µε µεγάλες διατάσεις την καριέρα της κλασικής χορεύτριας, για να µπει στην περιπέτεια του σύγχρονου χορού. Αµέσως µετά ήρθε το «Ρush» που πήρε Βραβείο Λόρενς Ολίβιε και Εθνικό Βραβείο Χορού στην Αγγλία. «Ο Μάλιφαντ χρησιµοποιεί πολύ απλές κινήσεις, αλλά ο τρόπος που τις συνθέτει, δίνει αυτό το δυνατό αποτέλεσµα, κάτι γαλήνιο, αισθησιακό. Δηµιουργώντας το Ρush δουλέψαµε µε αυτοσχεδιασµό, συζητώντας, ακούγοντας πολύ ο ένας τον άλλο και παρατηρώντας πώς αντιδρούσαν τα σώµατά µας».
Γεννήθηκε το 1965, στο 11ο διαµέρισµα, µία εργατική περιοχή στο Παρίσι, από πατέρα µηχανικό σε γκαράζ και µητέρα γυµνάστρια. Το 1976 το όνοµά της είχε συµπεριληφθεί στη λίστα της εθνικής οµάδας ενόργανης γυµναστικής της Γαλλίας για τους Ολυµπιακούς του Μόντρεαλ. Την ίδια χρονιά γίνεται δεκτή στη σχολή χορού της Οπερας του Παρισιού. «Γεννήθηκα έχοντας δύναµη µέσα στους µυς µου, στις αρθρώσεις µου. Δεν µε έκανε δυνατή η προπόνηση στη γυµναστική που έκανα µέχρι τα 11, αλλά τα γονίδια που κληρονόµησα. Δίζυγο, δοκός ήταν το παιχνίδι µου. Στα 11 τα έβρισκα ενοχλητικά. Τα µαθήµατα στη σχολή της Οπερας τα φοβόµουν, γιατί σιχαινόµουν την πειθαρχία. Τότε δεν είχα τις µιµητικές κινήσεις ενός κοριτσιού που ήθελε να γίνει χορεύτρια. Ηµουν πιο άγαρµπη. Ας πούµε πιο άµεση».
Αργότερα, γίνεται το νεώτερο αστέρι του χορού στο Μπαλέτο της Οπερας του Παρισιού επί καλλιτεχνικής διεύθυνσης Ρούντολφ Νουρέγιεφ και οι κριτικοί αρχίζουν να µιλούν για την ψυχρότητά της και για τον τρόπο που υπογραµµίζει τα βήµατά της. «Αλήθεια λένε. Οµως αναδοµώ τους νόµους της αρµονίας χάρη στις σωµατικές µου ικανότητες, για να µπορώ να µπω καλύτερα στον ρόλο µου. Αναζητώ την ουσία, την καθαρότητα της χορογραφίας».
Η Σιλβί Γκιγιέµ ζει, ανασαίνει, αφουγκράζεται τη ζωή µέσα από τον χορό. Αυτή τη ζωή την κατέγραψε και στην αυτοβιογραφία της «Ιnvitation», προσκαλώντας τον κόσµο να τη γνωρίσει µέσα από ένα σύνολο φωτογραφιών δικών της και του (µέχρι πρόσφατα) συντρόφου της, του φωτογράφου Ζιλ Ταπί.
Ζει για τη σκηνή, λέει. «Δεν ξέρω την αιτία. Από πάντα αυτό ένιωθα. Για να βρίσκοµαι στη σκηνή ήµουν έτοιµη να αντιµετωπίσω ό,τι δεν αγαπούσα. Εχω δουλέψει λοιπόν ασταµάτητα.
Μπορώ να µε φανταστώ να κάνω άλλα πράγµατα.
Οµως το να αποµακρυνθώ από τη σκηνή θα µου είναι δύσκολο».
Εκτός σκηνής η Γκιγιέµ κρύβεται. Χάνεται για να κάνει κηπουρική, φυτεύοντας παιωνίες ή ταξιδεύοντας στην Ιαπωνία για να θαυµάσει τους κήπους µε τα εκπληκτικά χρώµατα. «Στα νιάτα µας είµαστε όλοι καµικάζι. Χορεύουµε χωρίς ζέσταµα. Σήµερα δύο φορές την εβδοµάδα αναπαύοµαι χωρίς να κάνω εξάσκηση στην µπάρα. Πρέπει να ξεκουράζεις το κτήνος µέσα σου για να έχεις διάρκεια».
ΙΝFΟ
Σιλβί Γκιγιέµ και Ράσελ Μάλιφαντ απόψε και έως την Παρασκευή στις 21.00
στην Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (τηλ.
210-7282.333, τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί) και 17 και 18 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Πληροφορίες τηλ. 210-
7258.510













