ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΕΠΟΧΗ

Υστερα από µεγάλη περίοδο κυοφορίας, η ΔΕΗ ανακοίνωσε χθες ένα πακέτο κλιµακωτών αυξήσεων στην τιµή του ηλεκτρικού ρεύµατος για το 2011 (ρεπορτάζ στις σελ. 50 – 51 ). Χθες, πάντα µέσω της ΙCΑΡ, έγινε γνωστό ότι η κερδοφορία της επιχείρησης για το 2009 ήταν κάτι περισσότερο από ικανοποιητική, ξεπερνώντας το ένα δισεκατοµµύριο ευρώ (προ φόρων).

Είναι επίσης γνωστό ότι η αγοραστική δύναµη της µέσης ελληνικής οικογένειας το επόµενο έτος θα µειωθεί αισθητά, ενώ έχει ήδη µειωθεί και για το τρέχον έτος.

Αν αυτές οι ειδήσεις συνδεθούν µεταξύ τους, θα δηµιουργηθεί ένας κύκλος ερωτηµάτων για την τιµολογιακή πολιτική της ΔΕΗ.

Δείχνει να σχεδιάστηκε παρακάµπτοντας, ή έστω υποτιµώντας, τις κοινωνικές ανάγκες που διαµορφώνει η δυσµενής οικονοµική συγκυρία.

Στις χθεσινές αποφάσεις δεν συµπεριλαµβάνεται αρκούντως το στοιχείο της κοινής ωφέλειας, την οποία υπηρετεί η ύπαρξη της ΔΕΗ ως δηµόσιας επιχείρησης.

Η µετοχοποίηση και η εύλογη προσαρµογή της εταιρείας στους κανόνες της αγοράς, µε την εφαρµογή ιδιωτικοοικονοµικών κριτηρίων, δεν ακυρώνει αυτό το στοιχείο. Αντίθετα λόγω της κρίσης το αναβαθµίζει, ήτοι καθιστά τα τιµολόγια της ΔΕΗ µηχανισµό µερικής αντιστάθµισης των απωλειών που έχουν τα νοικοκυριά.

Κατά συνέπεια θα περίµενε κανείς ότι η δηµόσια επιχείρηση διάθεσης ενέργειας θα απέφευγε για ένα διάστηµα ακόµη την επιβολή αυξήσεων στα τιµολόγιά της – έστω και αν είναι µικρότερες από όσο φηµολογούνταν.

(Εκτός και αν η φηµολογία ήταν κατευθυνόµενη για να φανούν ήπιες οι χθεσινές ανακοινώσεις).

Μπορεί επίσης µια δηµόσια επιχείρηση εισηγµένη στο Χρηµατιστήριο να έχει ως βασική µέριµνα τη διατήρηση της κερδοφορίας της και τις επενδυτικές υποχρεώσεις της. Αλλά δεν µπορεί αυτές οι δεσµεύσεις να είναι µονοµερείς και µακριά από τις κοινωνικές ανάγκες.

Ως βασικό καταναλωτικό αγαθό η ενέργεια επιβαρύνει σχεδόν ανελαστικά τον οικογενειακό προϋπολογισµό, αλλά και την παραγωγική διαδικασία.

Συνεπώς οι αυξήσεις της ΔΕΗ θα επιδράσουν στη διαµόρφωση του πληθωρισµού το επόµενο έτος.

Δηλαδή θα συµβάλουν στην αύξηση του κόστους ζωής, σε µια περίοδο µείωσης των εισοδηµάτων µε τα οποία χρηµατοδοτείται αυτό το κόστος.

Για µια κερδοφόρα επιχείρηση αυτό είναι ενδεχοµένως επιλογή λογική. Για µια κερδοφόρα δηµόσια επιχείρηση όµως είναι επιλογή αψυχολόγητη.

Γιατί εκτός από τις ανάγκες των επενδυτικών πλάνων και των αριθµών, υπάρχουν και οι ανάγκες των ανθρώπων.

Και όταν οι άνθρωποι δυσκολεύονται να καλύψουν τις ανάγκες τους, συνετό είναι να µην τους δυσκολεύουν ακόµη περισσότερο οι βιώσιµες επιχειρήσεις του Δηµοσίου.